07 ΟΚΤ. 2020 – ἘΠΙ ΞΥΛΟΥ ΚΡΕΜΑΜΕΝΟΣ Ὁ ἙΛΛΗΝΙΚΟΣ ἘΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

Πάνε <<ἡμέρες>> ἐκ τῆς σταυρώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐθνικισμοῦ, κατὰ ἐφιμισμόν: <<καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τῆς Χρυσῆς Αὐγὴς>> καὶ συνάμα νίκης τῆς κίβδηλου δημοκρατίας. Τῆς <<ἀστικῆς>> ἣ <<κοινοβουλευτικῆς>>, πανοῦργο ἐφεύρημα περὶ τῆς μεγίστης τυραννίας τῶν Λαῶν -τὲ δεῖ τοῦ Ἑλληνικοῦ.

φεύρημα τῶν πιὸ ἐρεβικῶν ἐτῶν, φωτισμένων ἐξ ἑνὸς ἠμίφωτος  -αὐτοῦ τοῦ ἐξ διαφωτισμοῦ-, τότε ὅπου οἱ ἀστοὶ κανίβαλοι παρά τοῦς σωματεμπόρους καὶ τὶς πόρνες τοῦ παριζιανοῦ ὑπονόμου-ὑποκόσμου, τεμάχισαν 300.000 ἀνρθώπινες ὑπάρξεις, μαζὶ τους καί ἕναν καλοκάγαθο Βασιλέα -βαπτιζομένο ἐν τῆ ἀστικὴ δημοκρατικὴ κολυμβήθρα τοῦ Σιλωὰμ σὲ τέρας-, εἴς τὸ ὄνομα τῆς <<ἀστικῆς δημοκρατίας>>.

Κλασικὴ τακτική τοῦς, ἡ κατατρομοκράτησις ὄσων ἐστέκοντο ἐμπόδια καὶ δὲν ὑποτάσσοντο  -ἐν  εἴδει φοβισμένης θεραπαίνιδος-, στὶς ἄρρυθμες ζουγκλικές κραυγές τους. Τότε μὲ Ροβιεσπιέρους καὶ γκιλοτίνες, σήμερα μὲ Χρυσοχοΐδηδες, ἀριστεριστὲς καὶ ματατζῆδες!

μως παρά τὴν τρομοκρατία -ἐν εἴδει τρομολαγνία τους-, κάποια Ἑλληνόπουλα ἀγωνίζοντο μετὰ ἀρετῆς καὶ τόλμης ὑπέρ τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς καὶ φυσικῶς ποτὲ να μὴν ξεχνοῦμε πῶς δύο Ἑλληνόπουλα ἀψηφόντας τῶν τρόμο τους, κειτόνταν ματωμένα στοὺς δρόμους τῆς Λεοφόρου Ἠρακλείου, θνήσκοντα ὑπέρ Πατρίδος, ὑπὸ τοῦ Ἐρυθροῦ Λαβάρου τῆς Λαϊκῆς Ἐθνικιστικῆς Πίστεως μὰς.

Μιὰ μέρα στὸ Μνήμα τους, θὰ υπάρχει τιμητικὸ στρατιωτικὸ ἄγημα

Μάξιμος Ἰωαννίδης

Υ.Γ.

Ἐκ τῆς σταυρώσεως, ἐπέρχεται ἡ ἀνάστασις.