Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΟΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ (Β’ ΜΕΡΟΣ)

   

Εφόσον η αριστερά θρέφεται από τη θεωρία της πάλης και της συνεχούς κοινωνικής σύγκρουσης, προσπάθησε να επιβάλει αργά, αλλά μεθοδικά της ιδεολογική ηγεμονία του δηλητηριώδους πολιτιστικού μαρξισμού στην ελληνική κοινωνία μέσω των συμπλεγμάτων κατωτερότητας και ανοχής της λεγόμενης δεξιάς (δήθεν λαϊκής παλαιότερα, νεοφιλελεύθερης σήμερα), η οποία απολογούμενη συνεχώς κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης αποτέλεσε τον σύμμαχο (έστω και ακούσια σε ελάχιστες περιπτώσεις) της αρρωστημένης αυτής ιδεολογικής ηγεμονίας. 

Το αποτέλεσμα στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία είναι σε μεγάλο βαθμό να έχει επέλθει μια αφασία ώστε μέσω της προπαγάνδας ετών να μην μπορεί να αντιδράσει στις απαιτήσεις της μειοψηφίας. Στην προσπάθεια η ελληνική οικογένεια να επιβιώσει μέσα σε ένα θανατηφόρο κοκτέιλ οικονομικών περιορισμών, αδυνατεί να ασχοληθεί με λεπτές έννοιες τέτοιου είδους και αυτή ακριβώς είναι η παγίδα του παρασκηνίου. Αυτή είναι η συμβολή της νεοαριστεράς στην ελληνική κοινωνία που κτίστηκε σταθερά από το σοσιαλιστικό ΠΑ.ΣΟ.Κ, του τραγικού ΣΥ.ΡΙΖ.Α., την υποταγμένη ΝΔ και τα νεοταξικά λοιπά κόμματα του αυτοαποκαλούμενου συνταγματικού τόξου. Όλα τα ανωτέρω επιβλήθηκαν ως πολιτική ορθότητα και ποινικοποιήθηκαν σε περίπτωση αντίδρασης μέσω νόμων που υπερασπίζονται μόνο τα δικαιώματα των μειονοτήτων τη στιγμή που θα μπορούσαν απλά να υπερασπίζονται τα δικαιώματα όλων των Ελλήνων χωρίς διαχωρισμούς τους οποίους υποτίθεται πως δεν δέχονται.

Το συγκεκριμένο μοντέλο ηθικής και αξιακής παρακμής έχει επιβληθεί σε όλη την «πολιτισμένη» Ευρώπη, η οποία θα υποστεί τώρα δυστυχώς τις συνέπιες της ανοχής της στην νεοαριστερή λοβοτομή, που εκούσια ασπάστηκε σε μεγάλο άλλα όχι μη αναστρέψιμο βαθμό. Ακόμα και η προσπάθεια της αποδοχής λαθρομεταναστών μιας άλλης κουλτούρας που με σθένος υποστηρίζει η νεοαριστερά, αλλά και η κεντροδεξιά δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά η διευκόλυνση των μεγαλοκαπιταλιστών τύπου Σόρος, οι οποίοι θέλουν φτηνά μεροκάματα σε μια πολιπολιτισμική ευρωπαϊκή κοινωνία δούλων στα πλαίσια της υλοποίησης μιας άλλης άρρωστης θεώρησης των πραγμάτων από το κίνημα paneuropa του Richard Von Goudenhove-Kalergi. Οι ταύτιση των δηλώσεων Σόρος με δηλώσεις κάποιων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει την αγαστή συνεργασία μεταξύ νεοαριστεράς και νεοφιλελεύθερης «δεξιάς» ως εξόφληση του χρέους της αριστεράς για τη διευκόλυνση της δεξιάς στο πεδίο της ιδεολογικής ηγεμονίας της πρώτης. Το αποτέλεσμα του πειράματος σίγουρα δεν θα είναι καλό για κανέναν.

Ας προσπαθήσουμε τέλος να εξετάσουμε τη λύση που προτείνει η ιδεολογία του Λαϊκού Εθνικισμού και να αποδομήσουμε τα σκοτάδια που επιβάλουν όλοι οι σύγχρονοι «διαφωτιστές».

Ο Ελληνικός Λαϊκός Εθνικισμός με κύριο εκφραστή το Λαϊκό Σύνδεσμο ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ βρίσκεται στην προμετωπίδα του αγώνα ενάντια στην οικονομική αξιακή και ηθική παρακμή του ελληνικού και κατ’ επέκταση ευρωπαϊκού πολιτισμού. Όντας μη υπαγόμενος σε κάποια εθνικιστική διεθνή (στα πρότυπα της κομμουνιστικής διεθνούς-όρος αντιφατικός εξ αρχής για ένα εθνικιστικό κίνημα), υποστηρίζει, όπως έχει χρέος, τα συμφέροντα των Ελλήνων, μάχεται τις ανωτέρω άρρωστες θεωρήσεις της κοινωνικής πραγματικότητας στη βάση της αντίθεσης του σε κάθε μορφή πάλης που έχει στόχο το διχασμό της Λαϊκής Εθνικής Κοινότητας. Απέναντι στις μειοψηφικές τάσεις και της προσπάθειας επιβολής τους στον ηθικό Αξιακό κώδικα της ελληνικής κοινωνίας αντιτάσσει το μοντέλο μιας υγιούς κοινωνίας. 

Η δομή της οικογένειας στη μορφή που ίδια η φύση όρισε, δεν αποτελεί μια δογματική αντίληψη, αλλά αποτελεί το μοντέλο μέσα στο οποίο τα δύο φύλα αλληλοσυμπληρώνονται με τον αλληλοσεβασμό θέτοντας τις βάσεις για τη δημιουργία υγειών ψυχικά απογόνων. Κάθε άλλη μορφή οικογένειας ομόφυλων ζευγαριών είναι δεδομένο πως θα επιφέρει απροσδιόριστης έκτασης ψυχικές διαταραχές, γιατί η «αγάπη» από μόνη της δεν επαρκεί.  Από την άλλη μεριά η κοινωνία αποδέχτηκε το μοντέλο της οικογένειας όπως τη γνωρίζουμε υπακούοντας στις επιταγές μιας ηθικής (αρεταϊκής ηθικής κυρίως στα πλαίσια του Πλατωνικού-Αριστοτελικού μοντέλου με βάση την αρετή) που υπάρχει μέσα στη φύση και δεν επέβαλε δογματικά το εν λόγω μοντέλο όπως υποστηρίζουν οι αριστεροί, οι οποίοι θέλουν να αποδημήσουν μέσα στα πλαίσια της συνεχούς πάλης.

Η ισότητα των φύλων δεν είναι κάτι το οποίο πρέπει να συζητάμε διότι στον εθνικισμό οι διακριτοί ρόλοι των φύλων έχουν ως μόνο στόχο την ισορροπία και όχι την οικονομική εκμετάλλευση. Ο Άνδρας οφείλει να σέβεται τη γυναίκα και η Γυναίκα οφείλει να τιμά τον Άνδρα. Κάθε άλλη έννοια που εκφράζεται με λέξεις ακατανόητες όπως σεξισμός κτλ είναι δημιουργήματα τόσο της νεοαριστεράς και της πάλης όσο και του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού που θέλει απλά μέσα από «φρανκεσταινικού» τύπου μοντέλα ανθρώπων να επιβάλει νέα ήθη και νέους καταναλωτές.

Η επιβολή του ανθρώπου στα πάθη του είναι για τον Εθνικισμό η ύψιστη μορφή ελευθερίας μέσα σε μια προσπάθεια συνεχούς αυτοβελτίωσης και αποδέσμευσης από τα πάθη που καταπιέζουν τη ψυχή. Η προσπάθεια επιβολής διαφόρων παθών σεξουαλικής φύσεως στο κοινωνικό σύνολο όχι μόνο στα πλαίσια της ανοχής, αλλά της ίδιας της υιοθέτησης αποτελεί την ύψιστη μορφή αυταρχισμού. Οι διοργανώσεις περιφερόμενων θιάσων με ανθρώπους κάθε ηλικίας απροσδιόριστου φύλου αποτελεί πρώτα από όλα καταπάτηση των δικών τους δικαιωμάτων και της αξιοπρεπείας τους υποβιβάζοντας την ανθρώπινη φύση τους σε περιφερόμενα πτηνά μέσα σε κλουβιά μη ξέροντας και οι ίδιοι τι θέλουν να αποδείξουν, απλά υπακούουν πειθήνια στα κελεύσματα της νέας τάξης πραγμάτων, ανθρώπων καταναλωτών και τίποτα περισσότερο.

Στα πλαίσια της θρησκευτικής πίστης οι Έλληνες Εθνικιστές στηρίζουν την Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία, μια θρησκείας που μέσω της Βυζαντινής περιόδου ανήγαγε τον Χριστιανισμό στη θέση που του αξίζει. Μιας θρησκεία που στηρίζεται σε ηθικές αρχές και παραδόσεις βγαλμένες από τον ίδιο τον Ελληνισμό, μιας θρησκείας που στήριξε το γένος σε σκοτεινές και μακραίωνες περιόδους ισλαμικής κατοχής.

Η αντίθεσή μας με το μοντέλο αθεΐας που προάγουν αριστεροί και νεοφιλελεύθεροι (αν και οι τελευταίοι υποστηρίζουν φαρισαϊκά την ορθοδοξία προς άγραν ψήφων) έχει να κάνει με την πίστη μας πως πέρα από τον υλικό κόσμο, που αντιλαμβανόμαστε, υπάρχει ένας πνευματικός κόσμος, ένας κόσμος όπου η θεία πρόνοια είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να εξηγήσει ο άνθρωπος, αλλά είναι εκεί με τη μορφή της δίκης και όχι της τιμωρίας.

Το δόλιο επιχείρημα των ιδεολογικών εχθρών μας που ρωτούν αν η δράση μας ακολουθεί τις ίδιες γραμμές με τη Χριστιανική εκκλησία, αντιπαραθέτουμε την εύστοχη τοποθέτηση του μεγάλου Ρουμάνου μαχητή και διανοούμενου του Εθνικισμού Corneliu Zelea Codreanu « Κάνουμε ξεκάθαρη τη διάκριση μεταξύ της γραμμής που ακολουθούμε εμείς και αυτής της Χριστιανικής Εκκλησίας. Η Εκκλησία κυριαρχεί στα επουράνια. Φτάνει στην τελειότητα και το μεγαλείο. Δεν μπορούμε να χαμηλώσουμε τη σφαίρα της για να εξηγήσουμε τις πράξεις μας. Εμείς μέσα από τις δράσεις μας, όλες οι πράξεις και οι σκέψεις μας τείνουν προς αυτή τη γραμμή, μας ανυψώνουν προς αυτή. Μένει σε εμάς το πόσο θα ανυψωθούμε προς αυτή τη γραμμή μέσω των εγκόσμιων προσπαθειών μας».  

Ο αγώνας μας έχει τα επιχειρήματα ώστε να οδηγήσει πολύ εύκολα στην κατάρρευση της νεοαριστερής ιδεολογικής ηγεμονίας και κάθε δηλητηριώδους ρίζας της, τα οποία αποτελούν τα όπλα στη φαρέτρα κάθε εθνικιστή στον ιδεολογικό πόλεμο που διεξάγεται για πάνω από 150 χρόνια. Το μέλλον παρουσιάζεται μπροστά μας κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρο, είναι στα χέρια μας όμως  να αλλάξουμε την πορεία και για αυτό χρειάζεται μόνο ένα σταθερό σημείο, ο Ελληνικός Λαϊκός Εθνικισμός, ως φάρος αφύπνισης των ευρωπαϊκών εθνών για την καταστροφή της πνευματικής ψώρας των αριστερών και της τυφλά υλιστικής αντιμετώπισης της κοινωνίας των μεγαλοτοκογλύφων. 

Τέλος οφείλουμε να δηλώσουμε πως ο στόχος της παρούσας ανάλυσης ήταν, μέσα από επιχειρήματα (τα οποία είναι ένα δείγμα από αυτά που μπορούμε να αντιπαραθέσουμε), να αποδομήσουμε άρρωστες απόψεις (και όχι ιδεολογίες) στη συνείδηση των Ελλήνων και σε καμία περίπτωση δεν ήταν πρόθεση μας η επιχειρηματολογία απέναντι στους δογματικά κολλημένους με τις ιδεοληψίες τους αριστερούς και μαρξιστές.

Απέναντι στα επιχειρήματα μας αντιτάσσουν διωγμούς, φυλακίσεις και αποσιώπηση της ύπαρξής μας. Εμείς όμως είμαστε αίμα από το αίμα των Ελλήνων και σάρκα από τη σάρκα τους. Χρέος λοιπόν κάθε συνειδητοποιημένου Έλληνα είναι να εμφυσήσει ό ίδιος στην οικογένεια του και πρωτίστως στα παιδιά του, εκείνες τις αξίες που ξεδιψούν τη ψυχή και όχι αρρωστημένες καταστάσεις, που με την προσπάθεια επιβολής επιφέρουν μόνο θλίψη και απόγνωση.

Οι μνήμες του αίματος θα φέρουν ξανά στο μέλλον Εθνικιστές στο προσκήνιο, στην αιώνια μάχη της διατήρησης του ελληνισμού, αλλά και στη διαμόρφωση ενός καλύτερου κόσμου.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΙΟΚΟΣ