ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΝΟΙ!  

Του Γ. Σιώζου

Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά,
όμως η μοίρα μας πάντα νικά
και τα σαρώνει και μας σαρώνει
και τους θεατρίνους και το θεατρώνη
υποβολέα και μουσικούς
στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς.
Μέρος από το ποίημα του Γ. Σεφέρη «Θεατρίνοι, Μ.Α.», Αύγουστος 1943

Το ποίημα γράφτηκε στη Μέση Ανατολή (Μ.Α.) τον Αύγουστο του 1943.

 Μια περίοδος και ένας χώρος έντονων πολιτικών διεργασιών με καθοριστικό το ρόλο των ισχυρών ξένων δυνάμεων. Διεργασιών που είχαν ως επιστέγασμα τη Συμφωνία του Λιβάνου, η οποία σφράγισε το μεταπολεμικό πεπρωμένο της χώρας.
Αύγουστος 2020: Μ.Α., Μεσόγειος Ανατολική, όλος ο θίασος επί σκηνής. Κι οι θεατρίνοι και ο θεατρώνης, υποβολείς και μουσικοί, διπλωμάτες πολιτικοί, διεθνολόγοι στρατιωτικοί κι η κοινωνία άφωνη, μουγκή.
Το σκηνικό έχει άψογα στηθεί. Οι στόλοι διαπλέουν τη Μεσόγειο. Ο στρατός κι η αεροπορία σε επιφυλακή. Οι τηλεοράσεις σε ζωντανή σύνδεση με τα γεγονότα, διαταράσσουν για λίγο τη θαλπωρή του καναπέ, δίνοντας την ευκαιρία στο φιλοθεάμον κοινό να εκτονώσει τον πατριωτισμό του μέσω πληκτρολογίου, ενώ στο βάθος παραμονεύει ο κορωνοϊός. Φύλλα πορείας προς Καστελόριζο αναστέλλονται κι όχι μέχρι νεωτέρας. Ας αρκεστούμε στον Σαρωνικό ή έστω στον Κορινθιακό για όσο ακόμα μπορούμε. Στο Αιγαίο πλέουν οι «εμπόλεμοι».
Εμείς προ πολλού έχουμε εκδώσει τη δική μας NAVTEX. Περιλαμβάνει τον ίσκιο της ομπρέλας μας και το μήκος της πετσέτας μας που έχουμε απλώσει στην παραλία. Φρέντο καπουτσίνο και αντηλιακά πιστοποιούν το ειρηνόφιλο του χαρακτήρα μας.
Το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει χαράξει τις δικές του «κόκκινες γραμμές». Σε αυτές περιλαμβάνεται η Πλατεία Συντάγματος, φυσικά η Βουλή, επίσης – αλίμονο- το Κολωνάκι. Δηλαδή, η πάλαι ποτέ Σκομπία*..
Στις οδούς Ηρώδου του Αττικού και Ζαλοκώστα – οδοί εντός της Σκομπίας- πριν καλά καλά κοπάσουν οι πανηγυρισμοί των επιτυχιών για τις Συμφωνίες με την Ιταλία και προσφάτως με την Αίγυπτο, ετοιμάζονται για το νέο θρίαμβο της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Να σύρουν πισθάγκωνα δεμένη στο μεσιανό κατάρτι, την Τουρκία.
Το «ασφυκτικό pressing» του στόλου μας στο «Oruc Reis» επέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο Ερντογάν στο καναβάτσο. Επιτέλους συμφωνεί να συζητήσουμε εφ’ όλης της ύλης. Χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, ίσως, ποιος ξέρει, μπορεί και να φτάσουμε και στον 25ο μεσημβρινό. Αυτό κι αν θα ’ναι επιτυχία!
Ποιο Αιγαίο Πέλαγος.
Το Δένδιο Πέλαγος είναι το πεπρωμένο μας. Στις Βρυξέλλες ανοίγουν σαμπάνιες, στο ΝΑΤΟ επικρατεί ικανοποίηση, η Ν.Α. πτέρυγα παραμένει αρραγής, ενώ ο υπερατλαντικός σύμμαχος συγχαίρει τον εαυτό του.
Όμως από τον Μιναρέ της Αγίας Σοφίας, ο Μουεζίνης βγάζει από το θηκάρι του το οθωμανικό ξίφος και ετοιμάζεται για το κουρμπάνι.

*(Σημείωση ethnikismos.net: εννοεί την περιοχή του κέντρου της Αθήνας που ήλεγχαν οι Βρετανοί του στρατηγού Σκόμπι, τον Δεκέμβρη του 1944)

Πηγή: resaltomag.gr