«ΔΕΝ ΔΟΥΛΩΝΩ, ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΩ»; Η… ΔΙΠΛΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ!

Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

Σε συνέχεια του άρθρου μου για τις καυχησιολογίες των κουκουέδων («δεν δουλώνω, δεν υπογράφω»), για τους δήθεν χιλιάδες κομμουνιστές που δεν υπέγραψαν δήλωση μετανοίας, σας παρουσιάζω την διπλή (!!!) δήλωση μετανοίας και αποκηρύξεως του κομμουνισμού του ινδάλματός τους και στυγνού σφαγέως του ελληνικού λαού, Θανάση Κλάρα, ή Άρη Βελουχιώτη, ή «Μιζέρια». Η πρώτη δήλωση έγινε στις φυλακές της Κέρκυρας στις 8 Ιουνίου του 1939 και είναι η εξής:

Ωστόσο, ο τότε υπουργός Ασφαλείας Κ. Μανιαδάκης, δεν την έκρινε αρκετή και του ζήτησε να υπογράψει και μια… συμπληρωματική δήλωση, για να τον αφήσει ελεύθερο. Η συμπληρωματική δήλωση που υπέγραψε ο «γενναίος» Άρης έχει ημερομηνία 27 Ιουνίου 1939 και είναι η εξής:

Μάλιστα, τη δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης του κομμουνισμού, την έκανε ο Βελουχιώτης αβίαστα. «Ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε και λύγισε…», έγραψε το τότε ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης. Και συμπλήρωσε: «Ο Άρης πάντα ήταν νταής, ωσότου να κάνει τη δήλωση. Όταν ένιωθε την πλάτη του εξασφαλισμένη, σ’ αυτά τα πράγματα πάντα ήταν εντάξει. Όμως πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του. Τον ξέραμε, είχε μια τάση προς την αλητεία. Μ’ αυτόν γνωριστήκαμε αργότερα όταν μπήκα στο Πολιτικό Γραφείο. Αυτούς τους ήξερε καλά ο Ζαχαριάδης από τη νεολαία. Κάτι τέτοιους τύπους τους μάζευε ο Ζαχαριάδης, γιατί μ’ αυτούς μπορούσε να κάνει και φασαρίες κτλ. Αυτός τους κρατούσε. Τον χρησιμοποιούσαμε σε ορισμένες παράνομες δουλειές. Να παρακολουθήσουν κανέναν για τον οποίον είχαμε υποψίες ότι είναι χαφιές για να τον πιάσουν στα πράσα. Η δουλειά αυτή ήταν μέσα στη φύση του, μέσα στο αίμα του. Τον πιάσαν, τον βάλανε φυλακή (1936), έκανε τη δήλωση και βγήκε. Τα ’κανε δηλαδή μούσκεμα. Αυτός ο άνθρωπος τώρα, βρέθηκε στο βουνό, επικεφαλής του αντάρτικου. Μπορούσες να’ χεις εμπιστοσύνη; Δεν μπορούσες….». 

 Τέλος, παραθέτουμε ως… επιδόρπιο και τη διαγραφή του Άρη Βελουχιώτη απ’ το ΚΚΕ, στην οποία γινόταν λόγος για την περιβόητη δήλωση:

«Ο Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας ή Μιζέριας) μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ, γιατί λύγισε μπροστά στον Μανιαδάκη, ξαναζήτησε τον καιρό του απελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη, που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το ΚΚΕ του ’δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα, όμως, σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί και πάλι, ξαναπροδίνει το ΚΚΕ με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του, που μόνο τον εχθρό ωφελεί…» («Ριζοσπάστης» – 16 Ιουνίου 1945 – Απόφαση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ). 

(ΥΓ): Αυτά και σκασμός!