ΒΡΑΒΕΙΑ ΟΣΚΑΡ και ΓΕΛΟΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Γράφει ο Νικόλαος Λιόκος

Η ετήσια παρέλαση των διαφόρων ηθοποιών και «διασημοτήτων» στην τελετή απονομής των βραβείων όσκαρ ολοκληρώθηκε και αυτή τη χρονιά. Κάθε ψηλιασμένος θεατής βέβαια γνωρίζει τον ύπουλο ρόλο της βιομηχανίας θεάματος του Hollywood που στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν είναι τίποτα περισσότερο από υπερπαραγωγές αποθέωσης της δημοκρατικής Pax Americana ή δακρύβρεχτα παραληρήματα με ισχυρές δόσεις πολιτικής ορθότητας. Φυσικά ο σκοπός μας δεν είναι να απαξιώσουμε πλήρως ταινίες οι οποίες έχουν αφήσει εποχή ή σε κάθε περίπτωση έχουν ταξιδέψει πολλούς σε εποχές και καταστάσεις ιστορικές.

Μέσα σε αυτό το σύστημα λοιπόν, οι ακριβοπληρωμένοι ηθοποιοί, οι αμοιβές των οποίων  αγγίζουν το ΑΕΠ μιας χώρας, κορδώνονται κάθε χρόνο για το πιο ακριβό φόρεμα, το πιο καλοραμμένο σακάκι ή την κάθε παρδαλή εμφάνιση ώστε να γεμίσουν το κενό τους. Όλοι αυτοί, αν και οι περισσότεροι καταξιωμένοι ηθοποιοί, δεν χάνουν ευκαιρία να μας ενημερώσουν για την προσωπική δυστυχία που βιώνουν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων οι οποίοι είναι και πραγματικοί καλλιτέχνες. 

Στα πλαίσια αυτά λοιπόν όλοι οι νικητές στον λόγο που εκφωνούν, αλλά και οι υπόλοιποι σε δηλώσεις τους, τονίζουν τη σημασία του πολυπολιτισμού, την αλληλεγγύη τους στους λαθρομετανάστες, τη στήριξη τους σε κάθε μειονότητα σεξουαλικού αυτοπροσδιορισμού και γενικότερα τονίζουν την εγκληματική φύση του Εθνικισμού. Άλλωστε τα συμφέρονται στη βιομηχανία του θεάματος είναι πολλά, οι προϋπολογισμοί κολοσσιαίων διαστάσεων και τα χρήματα άπειρα και γνωρίζουν πως κάθε διαφορετικού ύφους δήλωση θα οδηγούσε στην επαγγελματική τους εξόντωση σε χρόνο ρεκόρ, μέσω των ίδιων παρασιτικών μηχανισμών που εξουσιάζουν όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Χαμένοι λοιπόν στον μικρόκοσμό τους βλέπουν όλους τους υπόλοιπους ως λαουτζίκο. Βουτηγμένοι οι ίδιοι στις εμμονές τους και τις ψυχοτρόπες ουσίες, ως μια ιδιότυπη μπουρζουαζία νεόπλουτων,  προσπαθούν να εξαγοράσουν τις ενοχές τους βραβεύοντας κάθε τόσο ταινίες με «υψηλά» πολιτικά μηνύματα και πάντα αριστερόστροφα, όντας οι ίδιοι πιόνια του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο αποθεώνουν με τη στάση ζωής τους,  την υπερκατανάλωση και τη ματαιοδοξία.

Έτσι λοιπόν φέτος βράβευσαν τη δημιουργία του νοτιοκορεάτη σκηνοθέτη Bong Joon-ho για την ταινία του παράσιτα. Με λίγα λόγια τα μέλη μιας  φτωχής οικογένειας καταφέρνουν ένα ένα να προσληφθούν στην υπηρεσία μιας εύπορης μεγαλοαστικής οικογένειας όπου τονίζονται οι ταξικές διαφορές των ανθρώπων. Οι φτωχοί θέλουν να γίνουν πλούσιοι και οι πλούσιοι δεν μπορούν τους φτωχούς. Μέσα την απλοϊκότητα του θέματος βρήκαν ευκαιρία τα αριστερά πολιτικά παράσιτα να πανηγυρίσουν, από τις ιστοσελίδες τους που ζέχνουν ασχήμια και διεθνισμό, πως τα όσκαρ φέτος βράβευσαν τον κομμουνισμό. Πληροφορούμε λοιπόν όλους τους λοβοτομημένους σταλινικούς, μαοϊκούς, τροτσκιστές ή όπως στα τσακίδια θέλουν να αυτοαποκαλούνται πως είναι οι ίδιοι που υπηρετούν πιστά τον καπιταλισμό και πως σίγουρα ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός και ο κομμουνισμός δεν ενδιαφέρεται για την καλυτέρευση των συνθηκών των προλετάριων, αλλά για την εξοντωτική τους εκμετάλλευση. Η μόνη πραγματικά Λαϊκή πολιτική κοσμοθεωρία, αυτή του Εθνικισμού, είναι που οδηγεί στη συνεργασία των τάξεων, στην αλληλεγγύη και στη Λαϊκή κοινότητα ισχυρών δεσμών, ενώ σίγουρα τιμά και αγωνίζεται για τον εργαζόμενο στα πλαίσια ενός υγιούς παραγωγικού και όχι τοκογλυφικού συστήματος. Αυτό φοβούνται, για αυτό μας πολεμούν.

ΥΓ. Σχετικά με τον σκηνοθέτη που δήλωσε πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα όταν όλοι οι εργάτες του κόσμου ενωθούν!!! (Διεθνής) ενημερώνουμε πως ήταν μέλος του νέο-προοδευτικού (φεμινιστικού, αντεθνικού, σοσιαλδημοκρατικού, οικολογικού) κόμματος Κορέας, το οποίο είχε μόλις ενός έτους πολιτική παρουσία, καταφέρνοντας το ιλιγγιώδες εκλογικό ποσοστό του 1,13% στις εκλογές του 2012. Το 2013 συγχωνεύτηκε στο εργατικό (όπου εργατικό! κομμουνιστικό) κόμμα Κορέας, το οποίο στις εκλογές του 2016 έφτασε να έχει εκλογική απήχηση στο 0,38% του πληθυσμού. Λογικό σε μια χώρα που είναι η 7η μεγαλύτερη οικονομία με παραγωγικούς κολοσσούς. Δυστυχώς για τον ίδιο φαίνεται πως οι συμπατριώτες του δεν διακατέχονται από προλεταριοποίηση και ταξική συνείδηση.

ΥΓ 2. Οι Νοτιοκορεάτες απολαμβάνουν υψηλών αμοιβών έχοντας πολύ υψηλό βιοτικό επίπεδο με τεχνολογίες αιχμής και βαριά βιομηχανία σε αντίθεση με την «κομμουνιστική» Κίνα που περνάει ακόμα την παιδική ασθένεια τη μετάβασης στον σοσιαλισμό, εξοντώνοντας εργασιακά τον Λαό της.