ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Σε όλα τα έθνη της Γης, κυρίως δε στα πολιτισμένα έθνη της Δύσεως πραγματοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες ένα σαφώς προμελετημένο σχέδιο αλλοιώσεως της εθνικής και κοινωνικής σύνθεσης, δια της ανεξέλεγκτης εισροής μεταναστών από τις λεγόμενες χώρες του τρίτου κόσμου (Ασία, Αφρική). Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει κατ’ αρχάς την ιδεολογική προπαγάνδα, την τρομοκράτηση όσων έχουν αντίθετες απόψεις και την επιβολή τετελεσμένων γεγονότων, δηλαδή την de facto παρουσία των μεταναστών στις δυτικές κοινωνίες. Φυσικά όλη αυτή η «χειρουργικής» ακρίβειας επιχείρηση, περιλαμβάνει τα λεγόμενα «ειρηνιστικά» και «αντιρατσιστικά» μηνύματα, τους «ανθρωπισμούς» και όλα τα συναφή, που στόχο έχουν να καταβάλουν ψυχολογικά τα εθνικά κράτη ώστε δια της ψυχολογικής βίας να γίνει αποδεκτή η μετανάστευση.

Όπως έχουμε ήδη δει, το μοντέλο της ειρηνικής συμβιώσεως μεταξύ μεταναστών και γηγενών έχει αποτύχει, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μετανάστες με μουσουλμανικές θρησκευτικές πεποιθήσεις. Είναι όμως η μετανάστευση σημείο των καιρών μας; Είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα σήμερα ή ανέκαθεν στην παγκόσμια ιστορία αποτελούσε κατάρα; Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, η ανθρώπινη ιστορία είναι συνυφασμένη με τις μετακινήσεις πληθυσμών από την εποχή των άγριων πρωτοανθρώπων, αλλά και στην συνέχεια κατά το τέλος της παλαιολιθικής και στη διάρκεια της νεολιθικής περιόδου. Φυσικά οι μετακινήσεις πληθυσμών συνεχίστηκαν και κατά την ιστορική περίοδο, την εποχή των μετάλλων, τους αρχαϊκούς, τους κλασσικούς χρόνους και μεταγενέστερα. Συνεπώς, το σημερινό μεταναστευτικό κύμα δεν είναι πρωτόγνωρο στα παγκόσμια χρονικά, απλά σήμερα η μετανάστευση έχει ενδυθεί ένα επικίνδυνο ιδεολογικό μανδύα, με την συμμετοχή των δύο υποτιθέμενα αντιθέτων ιδεολογιών, του φιλελευθερισμού και του κομμουνισμού.

Η μελέτη παλαιοανθρωπολογικών δεδομένων και οι σύγχρονες ανακαλύψεις της βιολογίας/γενετικής έχουν δώσει σημαντικές πληροφορίες για τη μετακίνηση πληθυσμών και τη φυλετική σύνθεση των λαών της Ευρώπης και όχι μόνο, τα τελευταία 10.000 χρόνια περίπου. Το βέβαιον είναι ότι αυτές οι μετακινήσεις ουδέποτε υπήρξαν αναίμακτες. Τυπικό παράδειγμα οι μετακινήσεις συγγενών κατά τα λοιπά φύλων στον ελλαδικό χώρο. Οι προς νότο κινήσεις Αχαιών, Ιώνων, Αιολέων και τελικώς η κάθοδος των Δωριέων/Ηρακλειδών, συνοδεύτηκαν από πολέμους αιματηρούς, οδηγώντας σε μακραίωνες ή λιγότερο μακραίωνες αναστατώσεις και οπισθοδρομήσεις στον ελλαδικό χώρο. Ομοίως ή και περισσότερο, αιματηρές ήταν οι αναστατώσεις από τις μεταναστεύσεις θρακοπελασγικών φύλων στην περιοχή της χερσονήσου του Αίμου και την Μικρά Ασία, ενώ ισχυρά ιστορική εντύπωση προκάλεσε η βίαιη μετακίνηση των βαρβάρων Ιλλυριών στο δυτικό τμήμα της βαλκανικής. Ακόμα και στην ελληνική μυθολογία, η εγκατάσταση ενός ήρωα με τους ακολούθους, συντρόφους και συγγενείς του σε κάποιον τόπο, συνοδεύεται από την περιγραφή της αιματηρής σύγκρουσης με τους γηγενείς πληθυσμούς.

Η παρουσία ξένων (αλλά ελληνικής καταγωγής) στις ελληνικές πόλεις της αρχαικής και κλασσικής περιόδου, υπόκειται σε αυστηρά μέτρα, ακόμη και στα δημοκρατικά καθεστώτα. Ουδείς μέτοικος στην Αθήνα εδικαιούτο να γίνει πολίτης, ενώ στην Σπάρτη υπήρχε το αυστηρό μέτρο της ξενηλασίας. Ο ελλαδικός χώρος, όταν βρισκόταν πλέον στην σταδιακή και αργή παρακμή της ελληνιστικής περιόδου, έπεσε θύμα της βάρβαρης επιδρομής των Κελτών/Γαλατών, που είχε σαν αποτέλεσμα, πριν αντιμετωπισθεί, την καταστροφή της αιτωλικής Καλλιπόλεως (279 π.Χ.). Θύματα των εισβολών των Κελτών υπήρξαν και οι Ρωμαίοι. Αρκετούς αιώνες αργότερα, όταν πλέον η περίοδος της ακμής της Ρώμης είχε παρέλθει, η αυτοκρατορία τους αντιμετώπισε κύματα εισβολέων, στην γνωστή από την ιστορία «μετανάστευση των λαών». Η χωρισμένη σε δύο πλέον τμήματα αυτοκρατορία, επιβίωσε μετά δυσκολίας και χάρη στο ελληνικό στοιχείο μόνο στο ανατολικό τμήμα, ενώ το δυτικό μαζί με την υπόλοιπη μη ρωμαικής κατοχής Ευρώπη, εκβαρβαρίστηκε από τους επιδρομείς-μετανάστες. Η μεγάλη αυτή μετανάστευση ήταν αποτέλεσμα της εξ ανατολών μετανάστευσης μογγολικής καταγωγής φύλων, όπως οι τρομεροί Ούννοι, οι οποίοι προκάλεσαν μετακίνηση πληθυσμών από την ανατολική και βόρεια Ευρώπη προς τα δυτικά και τα νότια. Γότθοι, Φράγκοι, Βάνδαλοι, Αγγλοσάξωνες και λοιπά γερμανικά φύλα κατέκλυσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε ανατολή και δύση. Στην ανατολή η αυτοκρατορία επιβίωσε, γνωστή ως Βυζαντινή. Στη δύση επήλθε κατάρρευση. Οι ρωμαιοκελτικές επαρχίες εκγερμανίστηκαν και αργότερα επήλθε και νέα μεταβολή στα δυτικά κράτη με τις επιδρομές των Νορμανδών/Σκανδιναβών (Βίκινγκς). Έτσι διαμορφώθηκε ο χάρτης της Δυτικής Ευρώπης.

Μετά τις μεταναστεύσεις των γερμανικών φύλων, ακολούθησαν αυτές των σλαβικών, από την Βαλτική προς τον νότο. Οι γηγενείς σε αυτή την περιοχή που φτάνει μέχρι την βόρεια βαλκανική, εκσλαβίστηκαν. Παράλληλα προκλήθηκε ένα νέο κύμα συμπίεσης πληθυσμών προς τον νότο και οι επιδρομές εκσλαβισμένων στα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από αυτές τις επιδρομές το Βυζάντιο ταλαιπωρήθηκε για αιώνες. Όταν επιτέλους επήλθε η ηρεμία από τον εκ βορρά κίνδυνο, νέα σύννεφα απλώθηκαν πάνω από τον ουρανό της αυτοκρατορίας, αυτή την φορά από την ανατολή. Τουρκομογγολικά φύλα άρχισαν να γίνονται ιδιαίτερα επικίνδυνα και κατά τον 11ο αιώνα, ατυχώς για τον ελληνισμό, εγκαταστάθηκαν στο ανατολικό τμήμα της Μικράς Ασίας. Το τέλος επήλθε 4 αιώνες αργότερα με την άλωση.

Τα παραπάνω παραδείγματα αποδεικνύουν πόσο καταραμένη υπήρξε στην παγκόσμιο ιστορία η μετανάστευση. Θα αναρωτηθεί κάποιος τι σχέση έχουν αυτά με την μετανάστευση κατά τον 20ο και 21ο αιώνα; Η μετανάστευση σήμερα είναι «ειρηνική». Όπως επίσης, μας λένε, ότι και οι Έλληνες υπήρξαν μετανάστες. Ας μην συγχέουμε τα πράγματα. Οι ΗΠΑ είναι μια κατεξοχήν μεταναστευτική χώρα. Είναι επίσης και μια αυτοκρατορία. Ως αυτοκρατορία είναι πολυφυλετική, όπως όλες οι αυτοκρατορίες και αυτό είναι θα είναι τελικώς η καταστροφή της. Επίσης, οι ΗΠΑ έχουν μι τεράστια έκταση και μια χαμηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, ως αυτοκρατορία δε έχουν και την ευχέρεια να υποδέχονται και να ελέγχουν πληθυσμούς. Αλλά και εκεί το μοντέλο του πολυφυλετισμού έχει αποτύχει. Παρά τον αυστηρό έλεγχο και τη σκληρή αστυνόμευση, εκατοντάδες ή και χιλιάδες ειδεχθή εγκλήματα έχουν συμβεί. Αυτό είναι αποτέλεσμα των φυλετικών επιμειξιών που έχουν συμβεί σε μεγάλο βαθμό στο εν λόγω κράτος. Οι φυλετικές επιμειξίες, η δημιουργία δηλαδή μιγάδων, δεν είναι καθόλου αθώες. Οι μιγάδες, όπως αποδέχεται η βιολογία και η ιατρική, αντιμετωπίζουν στις περισσότερες περιπτώσεις ψυχικές και σωματικές ασθένειες. Επίσης, επειδή η φυσική επιλογή το επιτάσσει, ο άνθρωπος εκ του φυσικού του ανήκει σε φυλές, ενώ οι μιγάδες ουσιαστικά δεν ανήκουν πουθενά. Αυτό εντείνει την ψυχοσωματική ανωμαλία τους. Κατά συνέπεια, η Αμερική σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί πρότυπο, ενώ όπως είδαμε και άλλες δυτικές χώρες αντιμετώπισαν προβλήματα παρά τις πολιτικές ενσωμάτωσης που εφήρμοσαν.

Αλλά και στο ψευδοεπιχείρημα της περίφημης ειρηνικής μετανάστευσης, έχουμε να απαντήσουμε ότι μόνο ειρηνική δεν είναι. Η εγκληματικότητα τω μεταναστών δεν είναι αναίμακτη. Πόσες είναι τα χιλιάδες θύματα των βιασμών, των δολοφονιών και των κλοπών κατά την τελευταία 20ετία στην Ελλάδα; Αυτό δεν είναι εισβολή; Εισβολή είναι αυτή που γίνεται με τα όπλα ή εισβολή είναι και αυτή που διαταράσσει τον εθνικό και κοινωνικό βίο; Μόνο ειρήνη λοιπόν δεν υπάρχει. Και ας προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο οι ψευδοανθρωπιστές, «προοδευτικοί», «αντιρατσιστές» της αριστεράς και οι κοσμοπολίτες, ομοσπονδιακοί, «εθνικόφρονες» της δεξιάς.

Θ. Ν.