ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΤΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ… ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΑΖΟΝΙΟ

Γράφει ο Αρτέμης Ματθαιόπουλος
Ήταν δεδομένο ότι από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές θα φρόντιζε να συμπεριφερθεί σαν κλασσικό ελληνικό αντιπολιτευτικό κόμμα, δηλαδή ένα κόμμα που χωρίς ντροπές μπορεί να λέει ό,τι θέλει, δεδομένου ότι για όλα όσα πάνε στραβά θα φταίει πάντα «κάποιος άλλος». Αποτελεί όμως και κλασσική περίπτωση μνημονιακού κόμματος το οποίο ουδεμία συναίσθηση έχει για την καταστροφή που έφεραν οι πολιτικές του στη χώρα, συνεχίζοντας να έχει για πρόεδρο του έναν άνθρωπο που έχει συνδέσει το όνομα του -μεταξύ άλλων- και με δύο πρόσφατες τραγωδίες που έπληξαν την Αττική το περασμένο έτος.
Πριν λίγους μήνες λοιπόν ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε την συμπαράσταση του στους εκλεκτούς συνεργάτες του, των οποίων οι περιφέρειες επλήγησαν από πλημμύρες και πυρκαγιές θέλοντας έτσι να στηλιτεύσει όσους έκαναν λόγο για πολιτικές ευθύνες, που πράγματι έπρεπε να αποδοθούν αφού εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην Μάνδρα και το Μάτι Αττικής. Σε ό,τι αφορά τον ίδιο προτίμησε να παριστάνει τον άμοιρο ευθυνών για το μέγεθος της καταστροφής της πυρκαγιάς στο Μάτι, δηλώνοντας μάλιστα σε ζωντανή σύνδεση ότι ο κρατικός μηχανισμός λειτουργούσε άψογα την ίδια ώρα που αποδεδειγμένα γνώριζε ότι οι πληροφορίες για δεκάδες νεκρούς είναι αληθείς.
Εν τέλει ουδείς υπεύθυνος παραιτήθηκε, ουδείς συνεργάτης του δικάστηκε ή καταδικάστηκε για τις όποιες παραβλέψεις ή παρατυπίες και να που λίγους μήνες αργότερα έρχεται να δηλώσει πόσο ανήσυχος είναι για τα όσα συμβαίνουν στον… Αμαζόνιο και για την πυρκαγιά που έχει ξεσπάσει εκεί. Θα ήταν άδικο να περιμέναμε από αριστερούς και δη από προέδρους καθεστωτικών κομμάτων να ξεχωρίζουν για το ήθος τους αλλά μερικές φορές η αναισθησία τους δεν έχει όριο. Ας τους κρίνουν οι ψηφοφόροι τους και οι οικογένειες των θυμάτων που την ώρα που πάλευαν για τη ζωή τους ο μνημονιακός πρωθυπουργός χαζογελούσε μπροστά στις κάμερες παριστάνοντας τον ανήξερο και το θύμα δυσμενών συγκυριών… Αυτά, για να μην αδικούμε την ηθική και την… οικολογική συνείδηση των αριστερών, αλλά και των συνοδοιπόρων τους φιλελεύθερων δεξιών οι οποίοι δε ντράπηκαν να προπαγανδίσουν πάνω στις στάχτες της πατρίδας μας το πόσο «καλύτεροι» είναι από τους προηγούμενους και πόσο τυχερή είναι η χώρα που εμπιστεύτηκε τη τύχη της στα χέρια τους…