ΣΤΑΣΕΙΣ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ

Γράφει ο Νικόλαος Λιόκος

Μάρτυρες γίνονται καθημερινά, όσοι έχουν την τύχη ή την ατυχία να κινούνται με τις αστικές συγκοινωνίες στις μεγαλουπόλεις, της καταθλιπτικής εικόνας που παρουσιάζουν  οι στάσεις των λεωφορείων. Οι συγκεκριμένοι χώροι στους οποίους συνωστίζονται καθημερινά χιλιάδες πολίτες αποτελούν την επιτομή της κακογουστιάς και της αθλιότητας σε μια χώρα που θέλει να ονομάζεται πολιτισμένη. 

Βέβαια για την συγκεκριμένη εικόνα, όπου κολλημένα χαρτιά το ένα πάνω στο άλλο προσπαθούν να περάσουν κάθε είδους μηνύματα, ευθύνη έχουν όλοι. Τη μεγαλύτερη βέβαια ευθύνη την έχουν κάθε είδους πολιτικά κόμματα με πρωτοπόρους όμως τους αριστερούς τόσο του ΚΚΕ όσο και διαφόρων μειοψηφιών αυτοαποκαλούμενων αναρχικών-συμμοριών θα λέγαμε εμείς- που συστηματικά κολλούν αφίσες καλέσματος σε διάφορες δήθεν αντισυστημικές πορείες. Αποτελούν μια μειοψηφία ανένταχτων και καταθλιπτικών ατόμων που στόχο έχουν να περάσουν το μήνυμα της άρρωστης ασχήμιας τους στο ευρύ κοινό. Σε όλα αυτά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τους «οικολόγους» ΚΚΕδες, οι προεκλογικές αφίσες των οποίων κρέμονται ακόμα σχεδόν σε όλους του στύλους της ηλεκτροδότησης, μοιάζοντας να ζούμε σε μια χώρα τύπου Β. Κορέας.  

Από την άλλη συνηθισμένοι στην ασχήμια αυτή, οι διάφοροι μικροαστοί επίσης υποκύπτουν στον πειρασμό να κολλήσουν κάθε είδους πληροφορία με κακογραμμένα χαρτιά προκειμένου να πουλήσουν την πραμάτεια τους. Το πρόβλημα μεγεθύνεται όταν η ασχήμια αυτή γίνεται μια φυσιολογική καθημερινότητα για όλους τους υπόλοιπους πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι οποίοι μέσα στην καταθλιπτική ζωή που επέβαλαν χρόνια τώρα οι πολιτικάντηδες της καταστροφής δεν έχουν το κουράγιο και τη θέληση να αγανακτήσουν.

Δυστυχώς τίποτα δεν είναι τυχαίο και πολλά από τα δεινά που τυραννούν την όμορφη Ελλάδα μας και τους νεοέλληνες έχουν τη ρίζα τους στην αποχή από την ομορφιά, την αισθητική και τον πολιτισμό που τεχνηέντως δημιούργησαν οι πολιτικοί καταστρέφοντας σιγά σιγά την παιδεία, τις αξίες, την παράδοση και την τέχνη.

Στην Ελλάδα του σήμερα, ζούμε σε πόλεις τερατουργήματα, απόρροια πολιτικών κάποιων δήθεν εθναρχών και μιας μεταπολίτευσης που νομιμοποίησε την κάθε ασχήμια των αριστερών κάθε απόχρωσης. Το αποτέλεσμα είναι μια νεολαία, που βλέποντας τα όνειρά της να συνθλίβονται προχωράει υπνωτισμένη κοιτώντας την άψυχη οθόνη μιας συσκευής παραδίδοντας οικειοθελώς τα κλειδιά της ελευθερίας της προσπαθώντας να ικανοποιήσει την ματαιοδοξία που τις επέβαλαν κάθε είδους τηλεοπτικά σκουπίδια.

Οι στάσεις λεωφορείων, τα άθλια συνθήματα στους τοίχους , η ασχήμια των Πανεπιστημίων και η έλλειψη σεβασμού έρχονται σε κάθετη αντίθεση με τη στάση ζωής που έχουν και πρέπει να έχουν οι Έλληνες Εθνικιστές. Απέναντι στην ασχήμια υψώνουμε καθημερινά το λάβαρο του Εθνικισμού σε μια προσπάθεια ρομαντικής ωραιοποίησης της πραγματικότητας που δεν είναι μόνο αριθμοί και μνημόνια. Θα αγωνιστούμε με κάθε τίμημα να φέρουμε μια Εθνικιστική Κυβέρνηση στην εξουσία που θα δώσει όραμα στους Έλληνες και παιδεία στους νέους, άξια του πολιτισμού που γέννησε αυτή η χώρα.