Ο ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ» ΤΗΣ ΝΔ

Γράφει ο Αρτέμης Ματθαιόπουλος
Στον απολογισμό του έργου της διοίκησης του προέβη κατά τη διάρκεια της σημερινής συνεδρίασης στο δημοτικό συμβούλιο ο πλέον μισητός δήμαρχος στην ιστορία της Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος σε λίγες μέρες θα αποτελεί τόσο για την πόλη όσο και για την ευρύτερη πολιτική παρελθόν. Τα πεπραγμένα του όμως είναι ενδεικτικά του τρόπου με τον οποίο κάποιοι επιθυμούν να διοικούνται οι δήμοι, οι περιφέρειες και η χώρα, αφού ως γνωστόν ο Μπουτάρης μπορεί να μην κατάφερε να μαζέψει μισή σακούλα με σκουπίδια από τους δρόμους, κατάφερε όμως να πάρει την άδεια να χτιστεί… Μουσείο Ολοκαυτώματος.
Για τους πατριώτες της φακής που θα βιαστούν να πανηγυρίσουν για την υπερκομματική τους επιλογή και στήριξη στο πρόσωπο του «εναλλακτικού» Μπουτάρη να ενημερώσουμε ότι ο όρος Ολοκαύτωμα δεν αφορά στους Πόντιους ή Μικρασιάτες, οι οποίοι μετά τον ανελέητο διωγμό και σφαγές που υπέστησαν από τους φίλους του δημάρχου, οθωμανούς, κατέφτασαν κι εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Θεσσαλονίκης ως πρόσφυγες, ούτε καν στους Αρμενίους οι οποίοι υπέφεραν το ίδιο φριχτά από τους ίδιους, «φιλήσυχους» γείτονες Τούρκους, αλλά μονάχα στους Εβραίους.
Επιπλέον, για όσους ξεχνούν ή κάνουν πως δε θυμούνται ο Μπουτάρης εκλέχτηκε για δεύτερη θητεία ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης με τις ευλογίες της Νέας Δημοκρατίας, αφού επί ημερών Σαμαρά ψηφίστηκε ειδικός, φωτογραφικός νόμος για την άρση των ασυμβίβαστων προϋποθέσεων που καθιστούσαν την κάθοδο του Μπουτάρη στις αυτοδιοικητικές εκλογές αδύνατη, νόμος που ψηφίστηκε από ολόκληρη την Κ.Ο. της «γαλάζιας» κουστωδίας και του ανθελληνικού θιάσου του ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά η κατρακύλα των «πατριωτών» της ΝΔ δε σταμάτησε εκεί. Η επιλογή προσώπου που θα χτυπούσε τον Μπουτάρη και θα αποτελούσε το αντίπαλο δέος και θα ασκούσε «σκληρή» αντιπολίτευση ήταν αυτή του σημερινού Γραμματέα της Κ.Ο., ο οποίος ήταν -πράγματι- τόσο «σκληρός» που όταν ετέθη θέμα ψηφίσματος για την προδοσία της Μακεδονίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης έσπευσε να καλύψει τον δήμαρχο, επικαλούμενος ζητήματα… αρμοδιότητας και άλλων τυπικών διατάξεων.
Τώρα, όμως, που όλα έφτασαν στο τέλος ήρθε η ώρα του αληθινού απολογισμού. Ο παράλληλος βίος του εκλεκτού της ΝΔ Μπουτάρη με το κόμμα του Κούλη συγκλίνουν σε ένα νοητό σημείο το οποίο αποδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς ιδεολογικής ταύτισης που ενώνουν τα δύο φαινομενικά άκρα. Ο μεν με το κιπά και την αδικαιολόγητη εμμονή με το Μουσείο του (ούτε Εβραίος να ήτανε), οι δε με τον «τσεκουράτο» Βορίδη να γλείφει εκεί όπου κάποτε έφτυνε εντός του Εβραϊκού Μουσείου και ο χαζοχαρούμενος Δένδιας να πραγματοποιεί το πρώτο επίσημο ταξίδι του ως νέος Υπουργός Εξωτερικών -που αλλού;- στο… Ισραήλ.
Συμπτώσεις που επαναλαμβάνονται παύουν να είναι συμπτώσεις και επιτέλους ας βγάλουν το σκασμό οι δήθεν πατριώτες της ΝΔ που ψήφισαν από Μπουτάρη και Δένδια μέχρι Καιρίδη και Τσατσόπουλο.