MAGNA EUROPA EST PATRIA NOSTRA (Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΡΩΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ)

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Δύο εβδομάδες απέμειναν για την μεγάλη μάχη των ευρωεκλογών και των αντίστοιχων για την τοπική αυτοδιοίκηση. Η Χρυσή Αυγή και οι συνδυασμοί της σε όλη την επικράτεια μάχονται στον Αγώνα τον καλό, με στερήσεις, απαγορεύσεις, συκοφαντίες και προπαντός φιμωμένοι απ’ όλα τα μέσα ενημέρωσης. Ας είναι, δεν συμβαίνει άλλωστε τούτο για πρώτη φορά…

«Όσο περισσότερο με χτυπά το σφυρί τόσο δυνατότερα αντηχεί ο ατσάλινος όγκος της θελήσεώς μου» διακήρυσσε ο μεγάλος φιλόσοφος του Βορρά και αυτή η φράση περιγράφει κατά τον καλύτερο τρόπο τον σκληρό Πολιτικό μας Αγώνα. Λιγότερες από δεκαπέντε ημέρες προ των ευρωεκλογών και οι τηλεοπτικοί σταθμοί της περίφημης πλην ανύπαρκτης δημοκρατικής πολυφωνίας, δεν έχουν χώρο για τη Χρυσή Αυγή. Είναι όμως οι σταθμοί εκείνοι οι οποίοι περιφρονούν τόσο επιδεικτικά τους κανόνες που το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας θέτει; Όχι, είναι το Κράτος εκείνο το οποίο τους επιδεικνύει την οδό της παρανομίας, οδός που δεν οδηγεί όπως θα έπρεπε στην τιμωρία από τις αρμόδιες αρχές και την Δικαιοσύνη. Δεν οδηγεί δε προς τα εκεί διότι ακριβώς είναι το Καθεστώς που επιβάλλει την ασυδοσία των νταβατζήδων της ενημέρωσης.

Στις οθόνες των τηλεοράσεων λοιπόν, παρελαύνουν οι φαύλοι και οι περιττοί, οι καλαμαράδες και δημοκόποι και μπολσεβίκοι, οι βαλτοί για του ολέθρου τα έργα όπως περιγράφει ο πάντοτε επίκαιρος Κωστής Παλαμάς. Στην αντίπερα όχθη και παρά το γεγονός ότι το προηγούμενο χρονικό διάστημα το μιντιακό κατεστημένο κατέβαλε απεγνωσμένες προσπάθειες να πείσει την κοινή γνώμη πως «η Χρυσή Αυγή διαλύεται», το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών στέκει Ορθό σε ένα κόσμο ερειπίων, σε ένα κόσμο όπου τα χειρότερα δεν πέρασαν αλλά βρίσκονται εμπρός μας.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία προετοιμάζεται πυρετωδώς για να επιβάλλει τη θέλησή της σε Κύπρο και Αιγαίο, με τους αξιωματούχους της να εξαπολύουν συνεχείς και αδιάκοπες πολεμικές απειλές, το εγχώριο πολιτικό προσωπικό ασχολείται με τον Πολάκη, παριστάνοντας πως δεν ακούει τις πολεμικές κραυγές της Άγκυρας. Προσμένει βλέπετε την προστατευτική αγκάλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την πολιτική ηγεσία του τόπου να εμμένει πεισματικά πως η διατήρηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου αποτελεί την λύση όχι μόνο στον οικονομικό τομέα αλλά και στους αντίστοιχους της εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής. Πόσο δίκαιο είχε ο πολύς Παναγιώτης Κονδύλης όταν διέβλεπε πως «ο ελληνικός ευρωπαϊσμός δεν είναι παρά η μεταμφιεσμένη επιθυμία άλλοι να μας ταΐζουν και άλλοι να φυλάνε τα σύνορά μας»…

Η ίδια η σκληρή και αμείλικτη καθημερινότητα των πολιτών και επιπλέον, η αδυναμία των επί σειρά δεκαετιών «σωτήρων» να δώσουν λύση στα τρομακτικά αδιέξοδα είναι τα στοιχεία εκείνα που επιβεβαιώνουν τη ρητορική της Χρυσής Αυγής. Διότι η ρητορική της Χρυσής Αυγής απορρέει από τον ωμό ρεαλισμό, τον οποίο οι πολιτικοί μας αντίπαλοι αλλά και τα φερέφωνά τους παριστάνουν πως δεν διακρίνουν, αντικαθιστώντας τον με τον φαιδρό, αισχρό και χυδαίο πολιτικάντικο λαϊκισμό. Το ψέμα ωστόσο έχει κοντά ποδάρια και η διάψευση των προσδοκιών θα είναι οδυνηρή, ενδεχομένως και βαρύτατα καταστροφική.

Επανέρχομαι στον Παναγιώτη Κονδύλη και σε μία βαθυστόχαστη πρόβλεψή του, την οποία αναπόφευκτα, αργά και λυτρωτικά θα βιώσουμε: «όπως οι μαρξιστές έζησαν το ναυάγιο της ουτοπίας τους, έτσι και οι φιλελεύθεροι θα βρεθούν σύντομα μπροστά στα ερείπια της δικής τους, την οποία θα γκρεμίσουν οι τρομακτικοί αγώνες κατανομής του 21ου αιώνα».

Ούτε ο μαρξισμός, ούτε όμως και ο φιλελευθερισμός μπορούν να απαντήσουν στα μείζονα προβλήματα και στις προκλήσεις της εποχής. Και τα δύο δόγματα στέκουν μικρά, λίγα και ανήμπορα να αντιμετωπίσουν ζητήματα που αυτά τα ίδια σε πολλές περιπτώσεις δημιούργησαν. Πλέον στέκουν απλώς λυσσωδώς, με εχθρότητα και μανία απέναντι σ’ εκείνη την Ιδέα της οποίας ο καιρός έχει έρθει και φαντάζει δίχως υπερβολή ως η ύστατη αχτίδα αισιοδοξίας και ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον. Η φιλελεύθερη συντήρηση και η μαρξιστική αντίδραση όμως θα σαρωθούν και θα σαρωθούν από έναν άνεμο Εθνικιστικό που κατατρέχει πια ολόκληρη την Ευρώπη και κυρίως τις ψυχές των Λαών της Ευρώπης που προσμένουν με ανυπομονησία την πολυπόθητη ευρωπαϊκή αναγέννηση. Αποτελεί συνεπώς Τιμή για κάθε Χρυσαυγίτη το γεγονός πως σ’ αυτή την κατακλυσμιαία μεταβολή δεν συνέβαλε απλώς, αλλά ευρέθη και εξακολουθεί να ευρίσκεται στην πρωτοπορία της!