ΤΕΛΗ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941: ΤΣΩΡΤΣΙΛ ΚΑΙ ΣΤΑΛΙΝ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΛΕΣΒΟΥ, ΧΙΟΥ, ΛΗΜΝΟΥ ΚΑΙ ΔΩΔ/ΝΗΣΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ!

(Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Γ. Δημητρακόπουλου, «Επιχείρησις Barbarossa», τηλ. παραγγελιών 6949361466–Δευτέρα έως Παρασκευή, ώρες 9.00-21.00, μεγάλου μεγέθους, σελίδες 303, τιμή 9 ευρώ, που περιέχει και πολλά ιστορικά στοιχεία ελληνικού ενδιαφέροντος):

Βρετανοί και Σοβιετικοί βγάζουν ελληνικά εδάφη στο σφυρί!

Τα γερμανικά στρατεύματα συνέχισαν την προέλασή τους προς την Πελοπόννησο και οι Βρετανοί την… υποχώρησή τους. Κάποιοι κατάφεραν να διαφύγουν στην Κρήτη, οι περισσότεροι όμως αιχμαλωτίστηκαν (περίπου 14.000). Την ίδια ώρα, η βρετανική κυβέρνηση που προκάλεσε την γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδος, έβγαζε ελληνικά εδάφη στο σφυρί! Πιο συγκεκριμένα, φερόμενοι πλέον ως ιδιοκτήτες της χώρας, αποφασίζουν την παραχώρηση νησιών του Αιγαίου (Λήμνου, Χίου και Λέσβου) στους Τούρκους, για να μην τα καταλάβουν οι Γερμανοί! Αναφέρει σχετικώς στο εξαίρετο βιβλίο του «Από τις στάχτες του Βερολίνου στην Παγκοσμιοποίηση» ο Ν. Μιχαλολιάκος: «Μόλις έφτασε στην Κρήτη ο Άγγλος πρεσβευτής, πήρε ένα τηλεγράφημα από το Λονδίνο που τον διέταζε να προβεί σε ενέργειες προς την ελληνική κυβέρνηση, διότι: «ήταν ζωτικώς επάναγκες να προληφθεί η υπό των Γερμανών Λήμνου, Μυτιλήνης, Χίου. Ελπίζεται καταστεί δυνατόν να πεισθούν οι Τούρκοι να καταλάβουν προσωρινώς τας νήσους, προς το συμφέρον των Άγγλων και των Ελλήνων. Πείσατε ελληνική κυβέρνησιν να ζητήσει τούτο επισήμως παρά Τουρκίας». Δυστυχώς για τους Βρετανούς «βρισκόμαστε στα μέσα του 1941 και κανένας ακόμη δεν γνωρίζει ποιος θα κερδίσει τον πόλεμο, η Τουρκία ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια την πολιτική του επιτηδείου ουδετέρου και για τον λόγο αυτό ενημερώνει την Γερμανία, η οποία δεν συμφωνεί με μια τέτοια εξέλιξη. Ο πρεσβευτής της Γερμανίας στην Άγκυρα φον Πάπεν αντιδρά έντονα, ενημερώνει το Βερολίνο κι έτσι οι τουρκικές ενέργειες λαμβάνουν τέλος» (πηγή: ό. π.).

Αργότερα, και ο «φάρος των λαών» Στάλιν επέκτεινε τις βρετανικές προσφορές στην Τουρκία, προσθέτοντας και τα Δωδεκάνησα, ως προσφορά στους Τουρκαλάδες για την ουδετερότητά τους: «Τας αρχάς Ιανουαρίου 1942, η κυβέρνησις είχε πληροφορηθεί από τηλεγράφημα εκ της τότε ρωσικής πρωτευούσης (Κουίμπιτσεφ) ότι κατά την συνάντησιν του Στάλιν μετά του επισκεφθέντος αυτόν τας τελευταίας ημέρας του Δεκεμβρίου Άγγλου υπουργού Εξωτερικών, είχε γίνει λόγος περί παραχωρήσεως εις την Τουρκίαν, εις το τέλος του πολέμου, μέρους της Νοτίου Βουλγαρίας, της Δωδεκανήσου και των παρακτίων νήσων Χίου και Μυτιλήνης. Αι παραχωρήσεις αυταί θα εγίνοντο προς την Τουρκίαν, εις ανταμοιβήν δια την ουδετερότητα την οποίαν τότε ετήρει και η οποία ήτο εκτάκτως επωφελής δια την Ρωσσίαν. Η Ρωσσία έσπευσε, ολίγον κατόπιν, να ανακοινώσει εμπιστευτικώς εις τον Τούρκονυπουργόν των Εξωτερικών αντίγραφον του πρακτικού της συνομιλίας Στάλιν-Ήντεν» (πηγή: «Εθνική Αντίστασις και Εθνική Μειοδοσία» – Α. Κύρου). Ωραίοι σύμμαχοι, να τους χαιρόμαστε!