Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ, ΚΑΙ Η Ε.Ε.

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Φρανς Τίμερμανς δεν μας είναι άγνωστος. Ο Πρώτος Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Επίτροπος για την Βελτίωση της νομοθεσίας, τις διοργανικές σχέσεις, το κράτος δικαίου και τον Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων, έχει εκφραστεί για την ανάγκη να τερματιστεί το αυστηρό πρόγραμμα στο οποίο υπόκειται η Ελλάδα. Πρόσφατα παρενέβη και στο ζήτημα των εκλογών στην Τουρκία, ζητώντας από τον Ερντογάν να αποδεχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών. «Η Τουρκία έχει απομακρυνθεί με μεγάλη ταχύτητα τα τελευταία χρόνια από τις ευρωπαϊκές αξίες. Οι εκλογές όμως δείχνουν ότι υπάρχει και μια άλλη Τουρκία από αυτήν του Προέδρου Έρντογάν. Κέρδισαν εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν την προσέγγιση των ευρωπαϊκών αξιών», δήλωσε.
Οι αρμοδιότητές του είναι επομένως αρκετά διευρυμένες, πέραν το χαρτοφυλακίου του. Επιπλέον, ο κ. Τίμερμανς ήταν προσφάτως προσκεκλημένος ως ομιλητής στο συνέδριο του ΚινΑλ. Ο κ. Τίμερμανς, θα είναι ο υποψήφιος του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών για την προεδρεία της Επιτροπής στις εκλογές του 2019. Κατά συνέπειαν, οι αρμοδιότητές του είναι σημαντικές επί του παρόντος και εν δυνάμει, έτι περεταίρω. Ο Ολλανδός γραφειοκράτης της Ε.Ε. έκανε γνωστές μερικές ενδιαφέρουσες σκέψεις του στην εφημερίδα «Die Welt», τις οποίες, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις πέραν του Ατλαντικού, μπορούμε και θα επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε .
Αν και ο ελληνικός Τύπος επικέντρωσε το ενδιαφέρον του στα λεγόμενά του για  «την καθιέρωση ευρωπαϊκού κατώτατου μισθού, ο οποίος πρέπει, κατά τους Σοσιαλδημοκράτες να ανέρχεται στο 60% των μέσου μισθού», το σημαντικότερο που είπε ο Τίμερμανς είναι η πρόβλεψή του πως «Υπάρχει ο κίνδυνος να στραφούν οι Ευρωπαίοι ο ένας κατά του άλλου».
Μετά από δεκαετίες ειρήνης, την πλέον μακροχρόνια περίοδο νηνεμίας που γνώρισε η ήπειρός μας, ιδιαίτερα μετά από τους δυο εξαιρετικά αιματηρούς και αδελφοκτόνους ευρωπαϊκούς πολέμους του 20ού αιώνα, η συζήτηση περί ενός νέου πολέμου, μοιάζει πέραν της φαντασίας.
O συλλογισμός του Τίμερμανς έχει ως εξής: «Εάν οι ανησυχίες και οι φόβοι των ανθρώπων μεταβληθούν σε μίσος, υπάρχει ο κίνδυνος, εμείς οι Ευρωπαίοι, να στραφούμε ο ένας κατά του άλλου. Δεν λέω ότι αυτό θα μας οδηγήσει αναγκαστικά σε πόλεμο, αλλά αυτό θα οδηγούσε σε μια έμμεση αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής κοινωνίας».
Πώς όμως θα προκληθούν οι εντάσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών, και θα στραφούν ο ένας κατά του άλλου; Η κινητικότητα για την Παιδεία και την Εργασία, δεν είναι αρκετή για να κάνει τους Ευρωπαίους να αισθανθούν ότι αποτελούν μιαν ενότητα με κοινούς σκοπούς;
«Ο καθένας διαισθάνεται ότι εμείς οι Ευρωπαίοι βρισκόμαστε πάνω στο ίδιο πλοίο και εξαρτόμαστε ο ένας από τον άλλον. Οι απαισιόδοξοι φοβούνται και οι εθνικιστές υποδαυλίζουν αυτούς τους φόβους επιπλέον. Θέλουν να εγείρουν ξανά εθνικά σύνορα για αυτοπροστασία. ΟΙ αισιόδοξοι χαίρονται για την αλληλεξάρτηση και λένε : ας ασχοληθούμε από κοινού με τα θέματα του μέλλοντος. Αυτή είναι η θέση των Σοσιαλδημοκρατών».
Παρά τις αιτιάσεις του Τίμερμανς, την ένωση των Ευρωπαϊκών λαών επιθυμούν πρωτίστως  οι Εθνικιστές, και μάλιστα, περισσότερο όλων οι Εθνικιστές. Τα εθνικά σύνορα δεν εγείρονται επειδή οι εθνικιστές της Ιταλίας δεν θέλουν να συνδιαλέγονται με τους εθνικιστές της Γαλλίας. Είδαμε προσφάτως την γαλλίδα ηγέτιδα Μαρίν Λεπέν να φωτογραφίζεται με τον Ματέο Σαλβίνι, παρότι οι δύο χώρες ήρθαν αντιμέτωπες για τον πραγματικό λόγο των προβλημάτων μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από την διαχείριση της εισροής των λαθρομεταναστών στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Βεβαίως η διαχείριση των εισβολέων, έχει να κάνει και με τα κονδύλια τα οποία διατίθενται για τον σκοπό αυτό, και τα οποία είναι πυρανομήκη. Η ουσία όμως του προβλήματος είναι οι πολιτικές της Παγκοσμιοποίησης και των υπαλλήλων της.
Η κοινωνία που κατασκευάζουν τα κέντρα της Μεγάλης Αντικατάστασης των Πληθυσμών και του εμπορίου ανθρώπων, είναι καταφανώς  άδικη για τους γηγενείς, για την πλειοψηφία η οποία αν και αποτελεί την βάση της δημοκρατίας, πρέπει, εσχάτως, να υποτάσσεται στις απαιτήσεις των μειοψηφιών οι οποίες εισβάλλουν παράνομα στις χώρες μας.
Σε αυτήν την πρόκληση οι Εθνικιστές έχουν καθήκον να θέσουν τον ιδεαλισμό που τους διακρίνει στην υπηρεσία των λαών τους και να μετατρέψουν την θεωρίες σε πολιτική πράξη.