ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Οι δημοσκοπικές εταιρείες και οι περισπούδαστοι πολιτικοί αναλυτάδες που μέχρι λίγο καιρό πριν χαιρέτιζαν την υποτιθέμενη εκλογική άνοδο του κλεφτοΠΑΣΟΚ και βεβαίως την κατάκτηση της τρίτης θέσης που σήμαινε τον εξοστρακισμό της Χρυσής Αυγής, ανέκρουσαν πρύμναν και υποχρεώνονται πια να ομολογήσουν μέσα σε κλίμα οδυρμού πως το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών όχι μόνο αποτελεί αδιαμφισβήτητα την τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας αλλά επιπλέον παρουσιάζει ανησυχητική άνοδο, κινούμενο σε ποσοστά διψήφια.

Είναι όμως η άνοδος των εκλογικών ποσοστών εκείνο το γεγονός που θα πρέπει να μας γεμίζει περηφάνια και συνάμα με θάρρος για να εξακολουθήσουμε με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο και ενθουσιασμό τον Πολιτικό μας Αγώνα; Όχι, βεβαίως όχι. Δεν είναι ο τιτάνιος και σκληρός Αγώνας που διεξάγει το Κίνημά μας ένας αγώνας ποσοστών. Είναι αγώνας επιβίωσης ενός ολόκληρου Έθνους που βάλλεται από παντού.

Παρά τις σφοδρές αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν οι αγωνιστές του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος, η υπομονή, η επιμονή και η αποφασιστικότητά τους ανταμείβονται: ένα σημαντικό τμήμα των συμπατριωτών μας, στρέφει πια με σιγουριά το βλέμμα προς τον Αρχηγό και τη Χρυσή Αυγή, αναγνωρίζοντας πως αποτελούν την τελευταία ελπίδα του Έθνους.

Το ουσιαστικά ενθαρρυντικό σημείο των δημοσκοπικών ερευνών, δεν είναι το 9, το 10 ή το 12%. Είναι όμως ο εθνικός ξεσηκωμός της Ελληνικής Νεολαίας και η νέα εξέγερση της ελληνικής αγροτιάς που έμπρακτα αγωνίζονται κατά της κόκκινης Χούντας που εξουσιάζει. Διόλου συμπτωματικά, τόσο η Ελληνική Νεολαία όσο και ο αγροτικός κόσμος της χώρας αγκαλιάζουν το Κίνημά μας, καθιστώντας σαφές προς το πολιτικό σύστημα και στους μηχανισμούς του πως η αληθινή Εθνική Αντίσταση σήμερα είναι συνυφασμένη και ταυτόσημη με το Λαϊκό Εθνικισμό και τη Χρυσή Αυγή!

Με απλά λόγια, το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών δεν οικοδομεί πελατειακές σχέσεις με το Λαό, όπως αδιαλείπτως πράττουν τα αντεθνικά κόμματα του λεγόμενου «δημοκρατικού» τόξου καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Αντιθέτως, το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα έχει καταφανώς καλλιεργήσει ρίζες στην ελληνική κοινωνία και μάλιστα στα πιο υγιή μέρη αυτής, στη Νεολαία μας και στην Αγροτιά.

Καμία αντίστοιχα έκπληξη δεν προκαλεί το γεγονός πως η Χρυσή Αυγή δεν βρίσκει πρόσφορο έδαφος στους δημοσίους υπαλλήλους και στους συνταξιούχους. Αλίμονο εάν ένα Κίνημα επαναστατικό αναζητούσε την επαναστατικότητα στους κόλπους των βολεμένων της κρατικοδίαιτης κομματοκρατίας και σ’ εκείνους που φρόντισαν επί δεκαετίες να συντηρήσουν το τέρας του μεταπολιτευτικού διπολισμού ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Χαρίζουμε αυτές τις «επαναστατικές» μάζες στην αριστερά του βολέματος και στους κράχτες της φιλελεύθερης «ανανέωσης»!

Το γκρέμισμα του Καθεστώτος των εθνομηδενιστών, μαρξιστών και φιλελεύθερων, απαιτεί Αγώνα μέχρις εσχάτων. Και τον Αγώνα μπορούν να τον διεξάγουν εκείνοι που δεν έχουν τίποτε να χάσουν, εκείνοι που μάχονται με χαλύβδινη θέληση και υφιστάμενοι θυσίες υπερασπιζόμενοι τα δίκαια, τις Αρχές και τα Ιδανικά τους. Γι’ αυτό τόσο η Εθνική μας Νεολαία όσο και οι Έλληνες Αγρότες πλαισιώνουν τις τάξεις του Κινήματός μας, αρνούμενοι να υποκύψουν στο πρόδηλο κλίμα τρομοκρατίας που από κοινού εξαπολύουν η κόκκινη Χούντα αλλά και οι γαλάζιοι κομμουνιστές της Νέας Δημοκρατίας.

Όταν λοιπόν τα πλέον υγιή κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας βαδίζουν υπερήφανα στο πλευρό της Χρυσής Αυγής υψώνοντας τις Σημαίες της Εθνικής Αντίστασης, τότε δεν μπορούμε παρά να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον, έχοντας όμως πάντοτε κατά νου πως τίποτε δεν θα μας χαριστεί: και η τελευταία σπιθαμή πολιτικού εδάφους θα κερδηθεί με σκληρές μάχες και θυσίες.

Εις ότι δε αφορά τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια της ΝΔ που διατυμπανίζουν προς ώτα ηλιθίων πως «ο ΣΥΡΙΖΑ χαϊδεύει τη Χρυσή Αυγή», τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: δεν χειροκροτούσε και αποθέωνε σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τον Μιχαλολιάκο, αλλά το έκανε με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ, Δένδια! Τόσο «σκληρή» αντικομμουνιστική γραμμή είχε η ΝΔ να παρουσιάσει από την εποχή της οικουμενικής με το ΚΚΕ στα 1989!