«ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΙΜΙΑ»

Άρθρο στην εφημερίδα «Εμπρός»

1996. Στην όψιμη εφηβική ηλικία όλα μου μοιάζουν παράξενα. Πειραματιζόμουν σε διαφορετικά πεδία από τους μεγαλύτερους στην θρησκεία, στην πολιτική. Συζητούσα με ένταση και υπερασπιζόμουν με πάθος τις όποιες απόψεις μου, χωρίς να διστάζω να συγκρουστώ γι αυτές. Διαμόρφωνα την δική μου ταυτότητα, όπως όλοι μας.
Πλήθος αλλαγών στις εμπειρίες, στις υποχρεώσεις, στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τα πράγματα γύρω μου.
Τέλη Ιανουαρίου. Η Αθήνα θορυβώδης και αγχώδης όπως πάντα . Οι άνθρωποι με προσπερνούν βιαστικοί και έχοντας στο μυαλό τους τις ευθύνες τους. Γυρίζοντας από έναν από τους δεκάδες «καφέδες» με φιλική παρέα, το μάτι μου πέφτει στις αναρτημένες εφημερίδες ενός περιπτέρου. Σε μία από αυτές διακρίνεται ξεκάθαρα στο εξώφυλλο μια τουρκική σημαία κατακόκκινη. Παράταιρη με το περιβάλλον. Πλησιάζω, διαπράττοντας το αδίκημα του λαθραναγνωστη. Η φωτογραφία σοκαριστικη. Τρεις άνδρες κρατάνε την ελληνική σημαία στα χέρια τους ενώ η κόκκινη κυματίζει σε έναν πρόχειρο ιστό. Το θέαμα μου δημιουργεί συναισθήματα πρωτόγνωρα. Απορία και θυμός με κατακλύζουν. Αποφασίζω να μάθω περισσότερα για την φωτογραφία.
Φαίνεται ότι μετά από κάποια γεγονότα ο δήμαρχος της Καλύμνου, θορυβημένος από δηλώσεις της Τουρκίας όσον αφορά στο που ανήκουν τα Ίμια, υψωσε την Ελληνική Σημαία. Ήταν η ίδια σημαία που κρατούσαν οι Τούρκοι. Δημοσιογράφοι στο επάγγελμα, αποφάσισαν να υποστείλουν την γαλανόλευκη.
28 Ιανουαρίου υψώνεται πάλι η Ελληνική από το πολεμικό περιπολικό που πήρε διαταγή να κατέβει η τουρκική. Ένα χαμόγελο ικανοποίησης σχηματίστηκε στο πρόσωπο μου, καταδεικνύοντας την ορθότητα του εγχειρήματος. Η Ελληνική Σημαία κυματίζει περήφανα στο Αιγαίο και πάλι, φυλασσόμενη από Έλληνες βατραχανθρώπους.
29 Ιανουαρίου ο πρωθυπουργός Σημίτης δηλώνει ότι σε οποιαδήποτε άλλη τουρκική πρόκληση η Ελλάς θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά.
30 Ιανουαρίου η ομόλογός του Τσιλερ δηλώνει κατηγορηματικά μέσα στην Τουρκική βουλή ότι την επόμενη μέρα η ελληνική σημαία και ο ελληνικός στρατός θα απομακρυνθούν από τα Ίμια.. Φρίκη στο άκουσμα της είδησης. Νέες απορίες, νέος θυμός. Σε ελληνικό έδαφος πως γίνεται να υποσταλει η Σημαία μας;
Συνεχίζω να παρακολουθώ με αγωνία το θέμα.
31 Ιανουαρίου και ώρα 01:40 Τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια (Δυτική). Στις 05:30 της ίδιας μέρας ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, απονηώθηκε από τη φρεγάτα Ναυαρίνο για να διαπιστώσει την πληροφορία παρουσίας Τούρκων στη βραχονησίδα, κάνοντας τους επιβαίνοντες ήρωες. Οι καιρικές συνθήκες άθλιες. Αυτοί στο καθήκον τους, δίνοντας σε έναν άγνωστο τους νέο, ένα μάθημα ζωής.
Το ελικόπτερο κατέπεσε κατά την επιστροφή του στη φρεγάτα και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, περνούν στην αθανασία τιμώντας την Πατρίδα και εκτελώντας την εντολή που τους δόθηκε.
Στο άκουσμα της είδησης παγώνω. Δάκρυα στα μάτια μου, για τους τρεις αξιωματικούς. Παρακολουθώ την επόμενη ημέρα στην τηλεόραση τον πρωθυπουργό να ευχαριστεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την βοήθεια της στην απεμπλοκή της κατάστασης και ντρέπομαι. Όχι, αυτό είναι λάθος! Το ξέρω, το νιώθω εντελώς λάθος. Και ντρέπομαι.
Συνειδητοποιώ ότι πλέον ξέρω ακριβώς τι να κάνω. Οι απορίες λύνονται με μιας. Τα δάκρυα στερεύουν και γίνονται θάρρος. Κάθε χρόνο πρέπει να τιμώ αυτούς τους τρεις ήρωες. Να μην ξεχαστούν ποτέ! Πλέον το συναίσθημα της ντροπής μειώνεται και εξαφανίζεται. Παίρνει την θέση του το συναίσθημα του καθήκοντος.
Υποπλοίαρχε Χριστόδουλε Καραθανάση – Υποπλοίαρχε Παναγιώτη Βλαχάκο – Αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψέ
Σας ευχαριστώ που μου μάθατε τι πάει να πει ήρωας.
ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Κων/νος Παπαχρήστου