ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Προβληματιζόμουν έντονα για πάρα πολύ καιρό, πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν κάποια πρόσωπα και μάλιστα δημόσια, που να είναι τόσο αναίσχυντα και απροκάλυπτα, τόσο προκλητικά και χυδαία, ψεύτες και υποκριτές, ανέντιμοι και δοσίλογοι, ανεπαρκείς και ανεύθυνοι. Πώς είναι δυνατόν να στέκονται χωρίς δέος, ενώπιον μιας λαμπρής Ιστορίας, μεγαλύτερης των δυο χιλιετηρίδων. Πώς είναι δυνατόν να είναι ασεβείς απέναντι στο τόσο αίμα που χύθηκε για την ελευθερία.

Πώς είναι δυνατόν αυτό που δεν εκχώρησαν τόσοι πρωθυπουργοί οι οποίοι μάλιστα δήλωναν συντηρητικοί και μετριοπαθείς και συμπορεύονταν με το κεφαλαιοκρατικό και αστικό κατεστημένο, διαθέτοντας ωστόσο  μια πολιτική παρακαταθήκη, να τολμήσουν να το πράξουν μια παρέα υπερφίαλων και μπουρδολόγων, εγκλωβισμένων μέσα σε ένα κυκεώνα νοσηρών ιδεοληψιών. Διότι με αυτή τους την πράξη αυτόματα μετέτρεψαν σε εχθρούς το 70% του λαού τους.

Και η φώτιση ήρθε αιφνιδίως, άνευ νοητικής επεξεργασίας και ως όραμα.

Οι περί ου ο λόγος, είχαν ήδη κερδίσει επαξίως το μίσος και την απέχθεια του λαού κατά τα 4 χρόνια της διακυβέρνησής τους, λόγω του ασύστολου εμπαιγμού, των κίβδηλων ελπίδων, των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, της χρεοκοπίας του κοινωνικού κράτους, της κατάλυσης του νόμου και της τάξης και της προσπάθειας νόθευσης του ελληνικού φυλετικού και πολιτισμικού στοιχείου με το άνοιγμα των συνόρων και την άδεια εισόδου στη Χώρα χιλιάδων τριτοκοσμικών εισβολέων (όχι προσφύγων). Αποδείχθηκαν δε πιο πειθήνιοι θεράποντες των δανειστών και τοκογλύφων,  από τους προγενέστερους εκπροσώπους της αστικής δημοκρατίας.

Το να παραχωρήσουν λοιπόν εθελοντικά και εν πλήρει συνειδήσει το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας στο γειτονικό κράτος-μαϊμού ήταν το πλέον απαραίτητο και αναγκαίο γι αυτούς.

Διότι σκεφθείτε, μετά τις εκλογές αυτά τα άτομα πού θα μπορέσουν να σταθούν; Από ποιο δρόμο θα περάσουν και δεν θα τους γιουχάρουν; Σε ποια δημόσια εκδήλωση θα παρευρεθούν και δεν θα τους φτύσουν ή θα τους χλευάσουν; Σε ποιόν θα πάνε να μιλήσουν για την Πατρίδα και τον Λαό και δεν θα τους γιαουρτώσει (αλήθεια ισχύει ακόμη ο νόμος 4000;;). Κοινώς δεν θα μπορούν να σταθούν ούτε σε χλωρό κλαδί από τη λαϊκή κατακραυγή. Όπως ο Κάιν θα περιφέρονται μην βρίσκοντας γαλήνη.

Σε ποιο μέρος λοιπόν θα είναι ευπρόσδεκτοι και θα μπορέσουν να συνεχίσουν να ταλαιπωρούν και να βαραίνουν με τις παρουσίες τους τον πλανήτη;

Μόνο στα Σκόπια.

Παραχωρώντας λοιπόν το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια άμεσα άνοιξε ο δρόμος για το καταφύγιό τους. Η πρώην ιδεολογική σύντροφός τους, κυρία Κωνσταντοπούλου Ζωή ευχήθηκε να έχουν καύσιμα για το ελικόπτερο που θα φύγουν. Πιστεύω ότι δεν τους χρειάζονται καύσιμα, διότι θα φύγουν νύκτα και με αερόστατο. Για να μην ακούγονται οι κινητήρες.