ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Άρθρο στην εφημερίδα «Εμπρός»

Στα χρόνια των μνημονίων, από το 2009 και μετά οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα υποχρεώθηκαν να περικόψουν τη φαρμακευτική δαπάνη, όπου συνέβη το εξής παράδοξο:
Διαλύθηκαν οι τιμές των ελληνικών οικονομικών φαρμάκων και ευνοήθηκαν τα ακριβά εισαγόμενα. Παράλληλα, η ελληνική φαρμακοβιομηχανία κλήθηκε να σηκώσει ένα βάρος που δεν της αναλογούσε εκτός από τις βίαιες μειώσεις τιμών στα ήδη οικονομικά φάρμακά της, υποχρεώθηκε να καταβάλει άδικες και καταχρηστικές υποχρεωτικές επιστροφές και εκπτώσεις προς το δημόσιο (rebate-clawback). Έτσι αν και παράγει, κατά κύριο λόγο, οικονομικά γενόσημα φάρμακα, που συμβάλουν αποφασιστικά σε εξοικονομήσεις στο σύστημα Υγείας, υπέστη μια ανερμάτιστη πολιτική που δημιούργησε ένα ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας για τις φαρμακευτικές δαπάνες και επιχειρήσεις, πολλές από τις οποίες βρίσκονται πλέον στο όριο της βιωσιμότητας.
Η τρόικα επέμεινε σε δημοσιονομικά μέτρα και οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 και μετά εφάρμοσαν την πολιτική «πονάει χέρι – κόψε χέρι». Η σημαντική αδικαιολόγητη υστέρηση στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στους τομείς της συνταγογράφησης, της κατανάλωσης και της αποζημίωσης δεν επέτρεψε τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής αγοράς. Η αδυναμία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να εκσυγχρονίσει το σύστημα φαρμακευτικής δαπάνης και περίθαλψης οδήγησε σε επιβολή αλόγιστων μέτρων κατά της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, με συνέπεια να απαξιώσει πολλά οικονομικά φάρμακα της ελληνικής παραγωγής.
Το σημερινό στρεβλό σύστημα τιμολόγησης επιβάλλει μονομερείς υπερβολικές μειώσεις σε φάρμακα των 1 και 2 ευρώ ενώ την ίδια στιγμή αντιμετωπίζει ευνοϊκά τα πολύ ακριβά νέα φάρμακα. Ταυτόχρονα η ίδια η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αξιοποιήσει τις χαμηλές αυτές τιμές που η ίδια καθορίζει καθώς αδυνατεί να ελέγξει την υποκατάσταση των ολοένα και πιο οικονομικών φαρμάκων από νέες και ακριβότερες θεραπείες που μοιραία αυξάνουν την δαπάνη. Πάνω από 600 κωδικοί φαρμάκων βρίσκονται στα όρια της βιωσιμότητας αφού πλέον οι τεράστιες μειώσεις τιμών που έχουν δεχθεί τα τελευταία καθιστούν αδύνατη τη διατήρησή τους σε κυκλοφορία.
Αν η τιμολόγηση είναι η αρχή των προβλημάτων για την φαρμακοβιομηχανία, τότε οι υπέρογκες υποχρεωτικές επιστροφές clawback δίνουν τη χαριστική βολή στο ελληνικό φάρμακο καθώς, στην ουσία, αποτελούν μια επιπλέον έμμεση μείωση των τιμών.
Για το 2019 εκτιμάται ότι ο συνδυασμός rebate και clawback επιβάλλεται αδιακρίτως στα γενόσημα και στα παλαιά οικονομικά φάρμακα, παρά το γεγονός ότι συμβάλλουν στη δημιουργία εξοικονομήσεων και σε καμία περίπτωση δεν αυξάνουν τη δαπάνη.
Είναι ενδεικτικό ότι αν κανείς υπολογίσει τα rebate και clawback μαζί με το φόρο των επιχειρήσεων τότε η άμεση και έμμεση φορολογία για μια ελληνική φαρμακοβιομηχανία φθάνει στο 70% του τζίρου της.
Γίνεται κατανοητό ότι αυτό το πλαίσιο όχι μόνο είναι αποτρεπτικό για επενδύσεις αλλά, παράλληλα, καθιστά εξαιρετικά δυσχερή την εύρυθμη λειτουργία των ελληνικών παραγωγικών φαρμακοβιομηχανιών, που απασχολούν σήμερα 12.000 εργαζόμενους και συντηρούν πρωτοπόρα ερευνητικά κέντρα με εκατοντάδες επιστήμονες.
Είναι προφανές ότι η πολιτική που σήμερα εφαρμόζεται στο φάρμακο θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε μία νέα γενιά ελληνικών προβληματικών επιχειρήσεων στο χώρο του φαρμάκου.
Είναι απαραίτητη όσο ποτέ μια δέσμη αναπτυξιακών προγραμμάτων και εθνικής πολιτικής που θα αξιοποιούν την δυναμική των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών και θα μεγιστοποιούν τη θετική τους συνεισφορά στην οικονομία και την κοινωνία.
Το ελληνικό φάρμακο αποτελεί ένα διεθνές brand name που τυγχάνει αναγνώρισης και εξάγεται επιτυχώς σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι δυνατό να μη βρίσκεται στην πρώτη θέση των προτιμήσεων στην ελληνική φαρμακευτική αγορά.
 
ΜΑΡΙΟΣ ΤΣΕΡΤΟΣ
Οδοντίατρος – Στοματικός
και Γναθοπροσωπικός Χειρουργός