ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Όχι πως δεν το γνωρίζαμε βέβαια, μα είναι άλλο να το λέμε εμείς οι Εθνικιστές υπό μορφή μομφής προς τους βολεμένους της ελληνόφωνης αριστεράς και των πατριδοκάπηλων, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αντίστοιχα, και άλλο να το ομολογούν με κυνισμό οι ίδιοι και μάλιστα από βήματος βουλής. Ο λόγος για τον πραγματικό ρόλο που διαδραμάτισε η αριστερά και ο Καμμένος κατά το κομβικό για τις τύχες της χώρας 2015, την χρονική δηλαδή στιγμή κατά την οποία η οργή του Ελληνικού Λαού κατά των μνημονιακών πολιτικών είχε χτυπήσει κόκκινο.

Την απάτη των Τσιπροκαμμένων ωστόσο την είχε επισημάνει η Χρυσή Αυγή πολύ πριν ανάληψη από μέρους τους της εξουσίας τον Ιανουάριο του 2015. Η δήθεν “σκληρή αντιμνημονιακή” γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με την προνομιακή μεταχείριση της οποίας ετύγχαναν τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Καμμένος από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης και επιπλέον από το εγχώριο κεφάλαιο. Όλοι θυμούνται για παράδειγμα, τον προσωπικό αγώνα της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου με την οργάνωση ταδιδιών και ομιλιών σε ιδρύματα στις ΗΠΑ, προκειμένου να χτιστεί το διεθνές, ηγετικό προφίλ του Αλέξη Τσίπρα. Κι όσο στο εσωτερικό οι κόκκινοι ανέμιζαν τα λάβαρα της αντιμνημονιακής επανάστασης, στο εξωτερικό ο επικεφαλής τους διαβεβαίωνε τα κοράκια της κερδοσκοπίας και της τοκογλυφίας πως δεν έχουν να φοβούνται τίποτε από την αριστερά.

Πράγματι, η κυβέρνηση της αριστεράς (και του -κατά Τσίπρα- “μπούλη Πάνου”) όχι μόνο δεν φόβισε τις καπιταλιστικές ελίτ αλλά αντιθέτως τις υπηρέτησε όπως καμία κυβέρνηση στο παρελθόν δεν είχε πράξει!

Οι πολιτικές δυνάμεις που στοιχήθηκαν από την αρχή της μνημονιακής τυραννίας πίσω από τους δανειστές καθώς και οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι, αναλυτές και ούτω καθ’ εξής, έκαναν από τον Αύγουστο του 2015 λόγο για “κωλοτούμπα” του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε καμία κωλοτούμπα. Υπήρξε αυστηρή τήρηση του σχεδίου που είχε διττό στόχο: εφαρμογή νέου μνημονίου όπως απαιτούσαν οι δανειστές και επιπλέον την καλλιέργεια της πεποίθησης στην κοινή γνώμη πως ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε αλλά ενέκυψε στον εκβιασμό για να σώσει την χώρα. Αυτό το δεύτερο βόλευε βεβαίως την αριστερά διότι της έδινε το άλλοθι πως “προσπάθησε”, πως “τόλμησε” αν θέλετε. Βόλευε όμως και το σύνολο του Καθεστώτος και των δυνάμεων του διότι σκόρπισε στο μεγαλύτερο μέρος του Λαού την απογοήτευση πως δεν υπάρχει καμία δυνατότητα αποφυγής των δεινών. Μ’ αυτό τον τρόπο η έκδηλη και δικαιολογημένη οργή μεταβλήθηκε αίφνης σε μεμψιμοιρία.

Νοέμβριος 2018 λοιπόν και η επιτροπή Οικονομικών της βουλής συζητά τον Προϋπολογισμό του 2019. Κατά τη διάρκεια των εργασιών ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γ. Χουλιαράκης δηλώνει τα κάτωθι:

Μπροστά μας είχαμε ένα δίλημμα: τη δημοσιονομική προσαρμογή με αύξηση των φόρων ή τη χρεοκοπία. Δημοσιονομική προσαρμογή σημαίνει δύσκολες αποφάσεις και αύξηση φόρων. Δεν το θέλαμε, προσαρμοστήκαμε. Η άλλη επιλογή ήταν άτακτη χρεοκοπία με ολέθριες συνέπειες για τα νοικοκυριά, με μικρές καταθέσεις και μισθωτούς. Αυτό ήταν το πραγματικό δίλημμα στο οποίο η κυβέρνηση απάντησε και επέλεξε τον δύσκολο δρόμο που έχει το πολιτικό κόστος της προσαρμογής. Αν το κριτήριο είναι η αποκατάσταση της δημοσιονομικής αξιοπιστίας, δηλαδή η διαχείριση των δημοσιονομικών, τότε η τριετία κρίνεται επιτυχής”. Για να συμπληρώσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια: “Πρώτα από όλα, γιατί εκμηδενίστηκαν ακραίοι κίνδυνοι που ταλάνισαν την οικονομία από το 2010 ως το 2015 και μιλώ για το Grexit”!

Ακραίος κίνδυνος λοιπόν το Grexit για την αριστερά και τον Καμμένο, ακραίος κίνδυνος δηλαδή η θέληση του Ελληνικού Λαού να ορίζει τις τύχες του ελεύθερα. Αυτό ακριβώς επιχείρησαν να εκμηδενίσουν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ και θα το επιτύγχαναν αναμφίβολα, εάν δεν υπήρχε η τελευταία ελπίδα της Εθνικής Αντίστασης: ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή. Ότι προσπάθησαν τότε, εξακολουθούν να προσπαθούν και σήμερα: εκμηδένιση του Grexit σημαίνει απαλλαγή από τον μπελά που λέγεται Χρυσή Αυγή. Η ώρα των Ελλήνων όμως πλησιάζει: όσοι ονειρεύονται απαλλαγή από τον μπελά πρέπει να ξυπνήσουν έχοντας να αντιμετωπίσουν το μείζον πρόβλημα της γιγάντωσης της Εθνικής Αντίστασης δια της εκρηκτικής ανόδου της Χρυσής Αυγής.