ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΟΜΟΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΤΣΙΦΑ;

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Ένας 35χρονος ομοεθνής μας από τη Βόρειο Ήπειρο δολοφονήθηκε από άνδρες των ειδικών δυνάμεων της αλβανικής αστυνομίας στο χωριό Βουλγαράτες. Η πολιτική οργάνωση «Ομόνοια» που εκπροσωπεί την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία ανακοίνωσε ότι  ευθύνη για την αιματηρή δολοφονία φέρει η αλβανική αστυνομία διότι δεν τήρησε τους «κανόνες ακινητοποίησης». Επιπλέον κατηγορεί το καθεστώς Ράμα για κλίμα ψυχολογικής βίας κατά της ελληνικής μειονότητας, όπως επίσης και κάποια από τα αλβανικά ΜΜΕ για έξαρση της ανθελληνικής προπαγάνδας. Η αλβανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι ο Κωσταντίνος Κατσίφας οπλισμένος με Καλάσνικωφ άρχισε εν ψυχρώ να πυροβολεί εναντίον περιπολικού της αστυνομίας. Κλήθηκαν οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας οι οποίες τον καταδίωξαν στο βουνό που είχε καταφύγει και μετά από ημίωρη ανταλλαγή πυροβολισμών σκοτώθηκε. Ποιος μπορεί να το επιβεβαιώσει αυτό; Ποιος μπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι ο ομογενής μας, δεν συνελήφθη και δεν δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τους Αλβανούς, λόγω του ότι ήταν γνωστός για τις πατριωτικές του ιδέες, καθώς και για το σθένος και την αγωνιστικότητά του; Ποιος Βορειοηπειρώτης ομογενής μπορεί να βγει δημόσια και να καταγγείλει την αλβανική κυβέρνηση για τη δολοφονία χωρίς  να μην φοβάται ότι μετά θα τον κάψουν ζωντανό; Όπως και να έχει, είτε ο Κωσταντίνος Κατσίφας ήταν ένοπλος, είτε όχι, εδώ πρόκειται για μια μεθοδευμένη ενέργεια που έγινε με τις ευλογίες του καθεστώτος Ράμα.

Και τα ερωτήματα που προκύπτουν από – όπως δείχνουν οι διηγήσεις-τη μεθοδευμένη «εκτέλεση» ενός ομοεθνή μας από το επίσημο αλβανικό κράτος είναι τα εξής:

Πρώτον. Τι μέτρα έλαβε ή πρόκειται να λάβει η ελληνική κυβέρνηση; Εκτός από τις συνήθεις χλιαρές διαμαρτυρίες και τα διαβήματα, που μάλιστα ήδη έλαβαν απάντηση από τον Αλβανό πρωθυπουργό, ο οποίος δήλωσε ότι αντί η ελληνική κυβέρνηση να διαμαρτύρεται θα έπρεπε να χαίρεται διότι εξοντώθηκε ένα εξτρεμιστικό στοιχείο, που θα μπορούσε να στοιχίσει τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους, δεν έπραξε τίποτα περισσότερο και ούτε φυσικά πρόκειται να πράξει. Αυτό είναι απόλυτα αναμενόμενο από μια κυβέρνηση ανθελλήνων και εθνομηδενιστών η οποία ξεπουλάει την Ιστορία και τον Πολιτισμό της Ελλάδας με τις διάφορες συμφωνίες των Πρεσπών ή το δικαίωμα αυτοδιάθεσης της μουσουλμανικής μειονότητας. Και εδώ θα ρωτήσει κάποιος. Δηλαδή τι έπρεπε να κάνει; Να εισβάλει στην Αλβανία; Όχι δεν ευελπιστούμε ότι με την κυβέρνηση Τσίπρα θα παρελάσουμε κάποτε στους δρόμους της ελεύθερης Χιμάρας. Άμεσα όμως έπρεπε να καταθέσει δριμύτατα διαβήματα και καταγγελίες σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς απαιτώντας την καταδίκη της δολοφονίας, καθώς και του καθεστώτος Ράμα, προβάλλοντας την καταπίεση της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία και ζητώντας από την ευρωπαϊκή ένωση της οποίας είμαστε μέλος να υποβάλει οικονομικές κυρώσεις. Σημειωτέον ο πρωθυπουργός της Αλβανίας στηρίζει απόλυτα με επίσημες δηλώσεις του τη δράση της αλβανικής αστυνομίας. Επίσης ένας Αλβανός δημοσιογράφος με θράσος δήλωσε ότι είναι καλύτερα να κλαίνε μητέρες Ελλήνων. Η κυβέρνηση επιπλέον έπρεπε να κλείσει τα σύνορα και να θέσει άκρως αυστηρά κριτήρια στα μέτρα εισόδου και εξόδου. Να απελάσει τον Αλβανό πρέσβη και τον Αλβανό πρόξενο και τέλος να αρχίσει συλλήψεις όλων εκείνων των Αλβανών που είναι γνωστοί για ανθελληνική ή για εγκληματική δράση. Τέλος όλους τους προαναφερθέντες να τους μεταφέρει σιδηροδέσμιους στα σύνορα για απέλαση. Να δείξει επιτέλους ότι η δολοφονία ενός ομοεθνή μας δεν θα περάσει χωρίς σκληρή απάντηση και χωρίς κυρώσεις για την Αλβανία. Ως γνωστόν η ανθελληνική προπαγάνδα εκ μέρους των Αλβανών με τις ευλογίες της κυβέρνησής τους, οι λόγοι για το ζήτημα της Τσαμουριάς και για την Μεγάλη Αλβανία δίνουν και παίρνουν με χάρτες και προπαγανδιστικό υλικό. Αφορμής δοθείσης λοιπόν, έφθασε η ώρα όλοι όσοι γαυγίζουν και απειλούν, όλοι όσοι ως βδέλλες μέσα στα εδάφη μας ρουφούν το αίμα μας, μας ληστεύουν, δολοφονούν, βιάζουν ή προπαγανδίζουν ενάντια στη Χώρα που τους φιλοξενεί να γνωρίσουν το σθένος, το μένος και την αποφασιστικότητα του Έλληνα και να τα μαζεύουν ανεπιστρεπτί για τον τόπο από τον οποίο μας κουβαλήθηκαν. Αλλά όπως είπαμε ανωτέρω ποιοι θα τα κάνουν όλα αυτά; Η κυβέρνηση του Τσίπρα, του Καρανίκα, του Πολάκη και του Γιαβρόγλου; Ή το παλληκάρι της φακής που ακούει στο όνομα Πάνος;  Αυτοί  το μόνο που μπορούν, για το μόνο που είναι ικανοί είναι να δίνουν 6ήμερες πλέον άδειες, στους διάφορους Κουφοντίνες και να μεταφέρουν σε πολυτελή ξενοδοχεία τους παράνομους μετανάστες που με το έτσι θέλω κατασκήνωσαν στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη.

Δεύτερον. Πώς προτίθεται να αντιδράσει ο ελληνικός λαός απέναντι σε αυτή την προκλητική και στυγερή δολοφονία; Μέχρι στιγμής δεν είδαμε από τη μεγαλύτερη μερίδα του Τύπου, να ερευνά σε βάθος τα κίνητρα και τις συνθήκες, να αναλύει το παρελθόν του δολοφονηθέντος και τα πιστεύω του και τέλος να προχωρήσει σε συνεχείς και αλλεπάλληλες καταγγελίες για την αλβανική ανθελληνική προπαγάνδα και για την τρομοκρατία που ασκείται από το αλβανικό κράτος και παρακράτος εναντίον των ομοεθνών μας. Όσα ασχολήθηκαν έχουν απλά περιοριστεί στην μετάδοση πληροφοριών, όπως τις λαμβάνουν από τα αλβανικά ΜΜΕ. Ούτε φυσικά πληροφορηθήκαμε ότι κάποιες, κοινωνικές, ανθρωπιστικές, φιλελεύθερες, αλτρουιστικές οργανώσεις, οργανώνουν συλλαλητήρια προς την αλβανική πρεσβεία προκειμένου να καταγγείλουν τη δολοφονία και το ανθελληνικό καθεστώς Ράμα. Γιατί; Διότι ο Κωνσταντίνος Κατσίφας ήταν ένας Έλληνας με απόλυτη ιστορική συνείδηση που αγαπούσε την Πατρίδα και δεν δίσταζε να δείχνει τον πατριωτισμό από μικρό παιδί τοποθετώντας κάθε χρόνο την παραμονή της 28ης Οκτωβρίου στην πλατεία του χωριού του μια ελληνική σημαία. Δεν φοβόταν και ούτε δίσταζε να δείξει την εθνική του ταυτότητα. Και αυτή η σημαία φέτος υπήρξε η αφορμή της δολοφονίας του. Φυσικά για την πλειοψηφία των μεταλλαγμένων και «ψεκασμένων» Ελλήνων γαλουχημένων με τις αρχές της μεταπολιτευτικής αστικής δημοκρατίας ή για την εναλλακτική αριστερή διανόηση οι όροι Πατριώτης, εθνικά υπερήφανος, είναι αναχρονιστικοί και κατάλοιπα μιας άλλης εποχής. Τα «ινδάλματα» και οι «αξίες» του σήμερα είναι διαφορετικά. Αν ο Κωνσταντίνος παραδείγματος χάριν ήταν Ζακ θα είχε γκρεμίσει η Αθήνα, ή αν ήταν κάποιος μουσουλμάνος που κατηγορώντας δημόσια την Ορθοδοξία και φτύνοντας τον Σταυρό έτρωγε δυο σφαλιάρες θα είχαν πυρποληθεί τα μισά καταστήματα του κέντρου, ενώ τα ΜΜΕ και στις δυο περιπτώσεις θα επιδίδονταν νυχθημερόν σε πύρινους λόγους ενάντια στην ομοφοβία και στον θρησκευτικό ρατσισμό.  Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας ήταν ένας πραγματικός Έλληνας, ένα πραγματικό παλληκάρι. Δικαίωση και τιμή θα βρει μόνο μέσα στις καρδιές των πραγματικών Ελλήνων, Πατριωτών. Όσοι είναι αυτοί.