ΑΓΩΝ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Γράφει ο Σπυρίδων Καραχάλιος 

Πρέπει να αγαπάμε τη δόξα χάρη τής δικαιοσύνης και όχι τη δικαιοσύνη χάρη τής δόξας

(Ιερός Αυγουστίνος) 

 

Ο ελληνικός λαός αγωνίζεται διαχρονικά για τις αξίες και τα ιδανικά του, δίχως να υπολογίζει το κόστος των θυσιών. Για ελευθερία, για αξιοσύνη, για δικαιοσύνη. Αμοιβή τού Έλληνα είναι το στεφάνι τής δόξας πως βάσταξε το κάστρο και την ταυτότητα τής Φυλής ατόφιο κληροδότημα των παιδιών του, ενάντια στα πλήθη των βαρβάρων τής εποχής του και τον χρυσό των Εμπόρων των Εθνών.

 

Ο Ιερός Αυγουστίνος μάς είπε ότι πρέπει να αγαπάμε τη δόξα χάρη τής δικαιοσύνης και όχι τη δικαιοσύνη χάρη τής δόξας. Ακόμη και στους πλέον χαλεπούς καιρούς που οι υβριστές τού Θεού και οι πόρνοι σώματος και εδαφών γίνηκαν κράτος, σφίγγουμε τα δόντια, γινόμαστε ακόμη πιο δυνατοί, δεν υποκύπτουμε στην ψεύτικη δύναμη και τα ψεύτικα ήθη κάποιων προσωρινών δυνατών και επιβάλλουμε τη δικαιοσύνη τής αυτοκυριαρχίας και τής ελευθερίας τού προσώπου και τής Πατρίδος.

 

Ο λαός μας δεν μισεί κανέναν μα και δεν αφήνει κανέναν να τού συλήσει τα ιερά και τα πάτρια. Δεν διακατεχόμαστε από σύμπλεγμα κακότητας και δεν αφήνουμε χώρο υπάρξεως στους εκμαυλιστές των ηθών και τούς τυράννους. Διότι αν ο μισελληνισμός και η αντιχριστιανικότητα θεσμοθετηθούν, ο λαός φέρει ευθύνη. Και η ελληνική απάντηση είναι η πτώση τής τυραννίας με τρόπο επαναστατικό, ακόμη κι αν ο τύραννος είναι ψηφισμένος.

 

Η ζωή τού Έλληνα είναι ένας διαρκής αγώνας για δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη είναι ο καθρέφτης τής ευνομούμενης, τής συμπαγούς και τής αξιοκρατικής κοινωνίας. Διέπει με την ίδια βαρύτητα την διάρθρωση τής πολιτικής ηγεσίας και τής κοινωνίας, το σύστημα αξιών, τη στρατηγική επιδίωξη τής εθνικής αυθυπαρξίας. Η δε ποδηγέτηση τής δικαιοσύνης από το σύστημα τής διαφθοράς οδηγεί στην επιβολή των έκλυτων ηθών στη θέση των χρηστών. Διότι ο λαός που παζαρεύει την πίστη του και την εδαφική του ακεραιότητα δεν είναι αιχμάλωτος. Είναι ιδανικός αυτόχειρας.

 

Έχουμε ιερό χρέος να τηρούμε απαρασάλευτες τις αλήθειες τού Ελληνισμού μας. Έχουμε ιερό χρέος να κάνουμε πιο λαμπρό το Έθνος μας και πιο ευρύχωρο το Οικόπεδο τής Φυλής. Οφείλουμε να βαστούμε τις συλλογικές αποφάσεις στα χέρια των παιδιών τού Έθνους στο αίμα και τη συνείδηση. Και στην κεφαλή τής Εθνικής μας Κοινότητος, σε όλους τούς βασικούς θεσμούς τής Πολιτείας, στην Παιδεία, στην Εργασία, στον Νόμο, στην Εθνική μας Ασφάλεια, στο Κράτος, να βαστούν πάντοτε τα ηνία οι Αριστείς τής Φυλής που αναδεικνύονται από την ίδια την Εθνική Κοινότητα άμεσα.

 

Ο πλέον ασφυκτικός ζυγός τυραννίας είναι αυτός που επέρχεται στον τράχηλο τού λαού εν καιρώ φαινομενικής ειρήνης. Τότε η κοινωνία αδυνατίζει και ο προαιώνιος εχθρός Θεού και Ελληνισμού προελαύνει ξωπίσω από την εσωτερική σήψη. Και το μόνο σίγουρο οχυρό για το Έθνος που θέλει να ζήσει ορθώνεται από τον θρίαμβο τής ενότητος, τής Παραδόσεως και τής ευγενούς φιλοδοξίας τής Φυλής. Είναι ο Εθνικισμός τής Ορθοδοξίας, τής πολιτισμικής δημιουργίας, τής κοινής εργασίας και τής μαχητικότητας τής όμαιμης φυλετικής κοινότητας στα καθήκοντα τής λεύτερης παρουσίας και τής εξαπλώσεως ψυχών, λαβάρων και πίστης σε όλες τις εθνικές μας εστίες.

 

Δεν υπάρχει εχθρός άξιος να καταβάλει τον υψηλόφρονα και ενωμένο Ελληνισμό μας. Διότι ο κάθε φυλετικός αδερφός γίνεται δόρυ τής παρατάξεως και ασπίδα τού αδερφού του. Παράταξη επομένως μία και ασφαλής είναι η Ιερή Ελλάς. Η δε Ιδανική Πολιτεία είναι αυτή που τα δίκαια και τα συμφέροντα της ταυτίζονται με τα δίκαια και τα συμφέροντα των πολιτών. Τα κοινά θέσμια σε χέρια ελληνικά. Το ταμείο, οι πρόνοιες, κάθε λίθος τού Έθνους, τα αμυντικά χαρακώματα. Και το κυριότερο, κάθε μια ελληνική ψυχή να λογίζεται σαν μια ολάκερη Ελλάδα που την στηρίζει ολάκερη η Φυλή μας.

 

Να ορίζεις τον εαυτό σου και τούς ανθρώπους σου. Να έχεις πλέριο και ριζωμένο τον πλούτο σου τον πνευματικό κατ’ αρχήν και διαρκώς μές στη ψυχή σου και την ατσάλινη θέληση για ζωντάνια, παλμό και άπλωμα στα χώματα που παρέλαβες με αρετή και τόλμη μαζί. Να ευγνωμονείς το Θεό και να έχεις πλήρη γνώση τού Έθνους σου και των αγώνων των περασμένων γενεών και χρόνων. Κι ύστερα να πεισμώνεις και να λες πως θα δώσω με τις δικές μου ενέργειες τη λαμπρότερη γενιά Ελλήνων. Να τιμάς και να προάγεις τούς άξιους. Και να ξεριζώνεις τούς άθλιους. Τότε η δικαιοσύνη αστράφτει και δίδει τούς καλύτερους ανθούς τού Έθνους.

 

Ο ήλιος τής δικαιοσύνης τής Φυσικής και Αληθινής Ελλάδος δεν υπαγορεύεται από ξένα χαρτιά και ήθη τής βάρβαρης παγκοσμιοποίησης. Είναι γέννημα θρέμμα τής Ιερής Πατρίδος τού Φωτός που σκορπά τις αχτίδες του ως οικουμενικό βάθρο σε όλη την πλάση. Βαστάει βαγγέλιο και ξίφος μαζί. Δένει με αγάπη τις Κοινότητες τού Ελληνισμού μας που καλλωπίζουν την γη τους, ρουφάνε τον πλούτο της και σπάνε δεσμά σε μια Μεγάλη Ελλάδα που διοικεί τον κόσμο της.