ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ – Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΩΣ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Άρθρο του Ν. Κωνσταντίνου στην εφημερίδα «Εμπρός»

Τα Έθνη δεν θα γίνουν «πρόβατα επί σφαγή», όσο χρήμα και αν σπρώξουν στους μηχανισμούς της προπαγάνδας τους, οι μισάνθρωποι νεοταξίτες. Ας το θυμούνται αυτό καλά όσοι δαιμονοποιούν τους κανονικούς ανθρώπους του μόχθου γιατί ψήφισαν Ορμπάν, Σαλβίνι ή Μιχαλολιάκο.
«Αλλάζουμε την Ελλάδα και την Ευρώπη» έλεγε πριν από λίγα χρόνια ο πρώην καταληψίας και νυν πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μέσα στο «μεθύσι» της χαράς από την κατάκτηση της εξουσίας. Τελικά όπως όλοι γνωρίζουμε πλέον καλά, ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε τα φώτα στην Ελλάδα αλλά η Ευρώπη παίρνει τον δικό της πολιτικό δρόμο που βρίσκεται στην αντίπερα όχθη των «ανοικτών συνόρων» του Αλέξη Τσίπρα.
Τι συμβαίνει όμως στην Ευρώπη και δυναμώνουν τα πατριωτικά και εθνικιστικά κινήματα; Η απάντηση μπορεί να ποικίλει αναλόγως της ιδεολογικής σκοπιάς του καθενός. Για τους αριστερούς π.χ., ο Ορμπάν ή ο Σαλβίνι είναι «μέρος του συστήματος». Το ίδιο λένε και για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούν να εξηγήσουν πως μπορεί η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ να είναι… «συστημική» και παράλληλα να καθυβρίζεται από το ίδιο το σύστημα, όντας αποκλεισμένη από παντού.
Η άποψη των αριστερών δεν θα μας απασχολήσει εδώ. Γιατί κανονικά, όταν σου λένε «καλημέρα», πρέπει να κοιτάζεις έξω αν νύχτωσε.
Αυτό που συνέβη στην Ευρώπη καταρχήν, δεν ήταν ξαφνικό. Επί ολόκληρες δεκαετίες, οι Ευρωπαϊκοί Λαοί έχουν δεχθεί μια άνευ προηγουμένου πλύση εγκεφάλου, ότι περίπου ευθύνονται για όλα τα κακά της γης. Στήθηκε εις βάρος τους μια βιομηχανία ενοχής για την ίδια τους την ταυτότητα. Και αυτό συνέβη ΜΟΝΟ στην Ευρώπη. Πουθενά αλλού.
Από εκεί σταδιακά περάσαμε στο οργανωμένο σχέδιο αντικατάστασης του πληθυσμού της Ευρώπης και στην πολιτισμική αλλοίωση. Όλα όσα έχτισαν με θυσίες εδώ και εκατοντάδες χρόνια οι Λαοί αυτής της ηπείρου, θέλουν κάποιοι να τα κάνουμε στάχτη ή να τα χαρίσουμε στους ημιπαράφρονες θιασώτες της παγκοσμιοποίησης για να τα κάνουν εκείνοι στάχτη…
Παράλληλα εξελίσσεται μια γενικευμένη επίθεση στο σύστημα Αξιών μας. Τα φύλα από δύο έγιναν… πενήντα δύο. Η οικογένεια είναι μια παρωχημένη ιδέα, η «διαφορετικότητα» είναι το μέλλον και η τυραννία της πολιτικής ορθότητας, θα βρει χίλιους τρόπους να επιβάλλει ως «κανονικότητα» τον εφιάλτη που ζούμε σήμερα, όπου τα δικαιώματα των μειοψηφιών είναι σημαντικότερα από τα δικαιώματα της πλειοψηφίας.
Η Ευρώπη οπισθοδρομεί και αυτό συμβαίνει ενώ το βιοτικό επίπεδο είναι καλύτερο από ποτέ – με εξαίρεση του κανόνα την Ελλάδα.
Όλα τα παραπάνω λοιπόν, δεν έγιναν «ξαφνικά». Ξεκίνησαν πριν δεκαετίες, όταν μόνο οι Εθνικιστές προειδοποιούσαν για τα σημεία των καιρών. Και το ποτήρι κοντεύει να ξεχειλίσει, αλλά ακόμα δεν έσπασε.
Ο Εθνικισμός σήμερα εκφράζει απλά το ένστικτο επιβίωσης των Ευρωπαϊκών Λαών που καθόλου δεν θέλουν να θυσιαστούν για να επιβιώσει η ελίτ που υπηρετεί την Νέα Παγκόσμια Τάξη. Το ένστικτο αυτό τους οδηγεί στα πατριωτικά και εθνικιστικά κινήματα, γιατί εκεί αντιλαμβάνονται πως μπορούν να διεκδικήσουν ξανά τις ζωές τους, τις πατρίδες τους, την κανονικότητά τους, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει τζιχαντιστές και «δικαιωματάκηδες», αλλά εργασία και κοινωνική ειρήνη, μέσα σε Έθνη-Κράτη που σέβονται τους πολίτες τους.
Τα Έθνη δεν θα γίνουν «πρόβατα επί σφαγή», όσο χρήμα και αν σπρώξουν στους μηχανισμούς της προπαγάνδας τους, οι μισάνθρωποι νεοταξίτες. Ας το θυμούνται αυτό καλά όσοι δαιμονοποιούν τους κανονικούς ανθρώπους του μόχθου γιατί ψήφισαν Ορμπάν, Σαλβίνι ή Μιχαλολιάκο. Η ψήφος αυτή δείχνει έναν δρόμο: Την επιστροφή στην δική τους «κανονικότητα» και όχι στον δρόμο προς την κόλαση της παγκοσμιοποίησης.