ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Οι ολέθριες συνέπειες της εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής στην Ελλάδα δεν αφορούν μονάχα τον οικονομικό τομέα, όπως διάφοροι επιμένουν να υποστηρίζουν, αλλά εκτείνονται σε όλο το φάσμα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Μια έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου μάλιστα, καταδεικνύει τον μείζονα για τον Ελληνισμό κίνδυνο του αφανισμού, ζήτημα μπροστά στο οποίο το Κράτος, τα κόμματα του «δημοκρατικού» τόξου και φυσικά τα μέσα ενημέρωσης σφυρίζουν αδιάφορα.

Η πολιτική των Μνημονίων, πολιτική η οποία θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της κόκκινης Χούντας που εξουσιάζει, δεν συνέβαλε απλώς στον δραματικό περιορισμό μισθών και συντάξεων. Η Ελλάς παραμένει πρώτη στους δείκτες της ανεργίας μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. ενώ ένας διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός πτυχιούχων συμπατριωτών μας αποφάσισε να μεταναστεύσει στο εξωτερικό αναζητώντας το δικαίωμα στην εργασία. Με την χώρα να αιμορραγεί από την απώλεια νέων κυρίως ανθρώπων σε παραγωγική ηλικία η επιλογή του Κράτους να ακολουθήσει μια πολιτική ανοιχτών συνόρων δια της οποίας επιχειρείται η αντικατάσταση των ελληνόπουλων με στρατιές λαθρομεταναστών, φανερώνει και την πραγματική στόχευση των εξουσιαστών που δεν είναι άλλη από το θανάσιμο πλήγμα στον πυρήνα του Έθνους. Η χώρα με απλά λόγια, τείνει με γοργούς ρυθμούς προς τον πλήρη αφελληνισμό, συνεπεία όχι εσφαλμένων εκτιμήσεων ή πολιτικών λαθών αλλά της συνειδητής απόφασης μαρξιστών και φιλελεύθερων που κυβερνούν επί πέντε δεκαετίες.

Κατά την προσφιλή τακτική τους, οι πολιτικοί αντίπαλοι του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος θα σπεύσουν να μας κατηγορήσουν ως λαϊκιστές και κινδυνολόγους. Το ίδιο έπραξαν όταν η Χρυσή Αυγή προειδοποιούσε για τα δεινά που θα έπλητταν το Λαό μας από την είσοδο στην οικονομική και νομισματική ένωση, από την λαθρομετανάστευση και από τα Μνημόνια. Δυστυχώς για τους κατηγόρους μας, τα στοιχεία έκθεσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αναφορικά με την επίδραση της οικονομικής κρίσης στο δείκτη γονιμότητας, δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών.

Το World Economic Outlook του Δ.Ν.Τ. παρουσιάζει μια εικόνα κάθε άλλο παρά αισιόδοξη για τον Ελληνισμό ο οποίος δείχνει να ασφυκτιά εντός των πλαισίων του αντεθνικού Κράτους: ο δείκτης γονιμότητας μεγέθους 1,5 το έτος 2008 για την Ελλάδα, υποχωρεί στο 1,3 το έτος 2016. Το ίδιο έτος, ο αντίστοιχος δείκτης για τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανήρχετο στο 1,6.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το έτος 2017, έρχονται να επιβεβαιώσουν τις δυσοίωνες για την Πατρίδα μας προοπτικές: μόλις 88.553 γεννήσεις έναντι 124.501 θανάτων. Μάλιστα οι γεννήσεις παρουσιάζονται μειωμένες σε σχέση με το 2016 (92.898 γεννήσεις) ενώ οι θάνατοι αυξημένοι για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Παρά ταύτα, οι κατεξοχήν αρμόδιοι για να αντιστρέψουν την κατάσταση σφυρίζουν αδιάφορα εμπρός στη γενοκτονία που υφίσταται ο Ελληνισμός: η κρατική παρέμβαση που επιβάλλεται να προϋποθέτει αυξημένα κίνητρα για τεκνοποίηση, προστασία και προνόμια για τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες και σειρά άλλων δραστικών μέτρων, λάμπει δια της απουσίας της. Αντιθέτως, παρουσιάζεται εξόχως δραστήρια για τους λαθρομετανάστες, τους οποίους ξεκάθαρα πλέον το αντεθνικό Κράτος αντιμετωπίζει ως λύση του προβλήματος. Με απλά λόγια, η δημογραφική συρρίκνωση θα αποτραπεί από την ενσωμάτωσή τους στο Κράτος και την παραχώρηση ιθαγένειας. Η λύση δηλαδή του προβλήματος σύμφωνα με την «δημοκρατική» οπτική των πραγμάτων, περνά αναπόφευκτα μέσα από τον αφελληνισμό της Πατρίδος μας, ο οποίος επιπλέον, πριμοδοτείται από ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς.

Βασικό μέλημα του Εθνικού Κράτους είναι η άμεση αντιμετώπιση του δημογραφικού για την οποία απαιτείται η λήψη καινοτόμων και δραστικών μέτρων δίχως την παραμικρή καθυστέρηση. Για να υπάρξει όμως Κράτος Εθνικό καθίσταται επιτακτική η ανάγκη ενός πανεθνικού ξεσηκωμού που θα συμβάλλει στην οριστική πολιτική μεταβολή. Αναμφίβολα δε, η πολιτική μεταβολή συνίσταται στην ισχυροποίηση του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών, το οποίο δεν μοιάζει αλλά είναι εν τοις πράγμασι η ύστατη ελπίδα του Έθνους.