ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟ, ΣΚΑΣΕ! Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΡΧΙΣΕ ΤΟ 1974, ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΨΟΦΟΔΕΞΙΑΣ ΝΟΥΔΟΥΛΑΣ!

Γράφει ο Αντίοχος

Για σχέδιο «αριστεροποίησης» των μαθητών, δια της αντικατάστασης των Λατινικών με την Κοινωνιολογία στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, έκανε λόγο ο αντιπρόεδρος Μπουμπούκος:

«Αυτό πάτε και το αντικαθιστάτε με την Κοινωνιολογία. Δηλαδή μ’ ένα μάθημα, απλώς για να κάνουν τα παιδιά αριστερά».

Κοροϊδεύει την κοινωνία ο κύριος και το κάνει συνειδητά! Η κυριαρχία του αριστερισμού στην παιδεία, δεν είναι τωρινή υπόθεση, του όντως αγράμματου συριζοψεκασμένου αληταριού. Άρχισε το «σωτήριον» έτος 1974, υπό την ανοχή της ψοφοδεξιάς Νουδούλας του κουφού ψευτοεθνάρχη. Επεκτάθηκε δε και ολοκληρώθηκε από την «αλλαγή» της πραγματικής «πρώτης φοράς αριστερά», του κλεφτο-ΠΑΣΟΚ, την περίοδο 1981-1989. Η δε Νουδούλα, όταν βρέθηκε στην εξουσία, συμβιβάστηκε πλήρως με την κατάσταση στην μαρξιστοκρατούμενη παιδεία και δεν άλλαξε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ.

Και για να μην λέω λόγια, θα σας παραθέσω μιας Έκθεσης-ντοκουμέντο για την πολιτική κατάσταση στην χώρα το 1975, που είχε κάνει ο τότε πρόεδρος της δημοκρατίας Κων/νου Τσάτσος στον Καραμανλή. Ιδού τα σχετικά αποσπάσματα για την παράδοση της Παιδείας στον μαρξιστικό υπόκοσμο:  

«… Οι Ανώτατες Σχολές μας είναι γεμάτες από τέτοιους δημαγωγούς, που υπό την κάλυψιν της επιστήμης και με το κύρος της, εμφυσούν εις τους νέους τις κομματικές κατευθύνσεις που θέλουν.

Πολλές έδρες των νομικών και οικονομικών επιστημών είναι άμβωνες προπαγάνδας αριστερισμού πάσης φύσεως.

Αλλά δεν γίνεται μόνο αυτό. Οι αριστεροί καθηγηταί με την μασωνική αλληλεγγύη και την μαχητικότητά τους κατορθώνουν να πληρώσουν όλες τις κενές έδρες (και είναι πολλές) με ομοϊδεάτες τους.

Έτσι τώρα η Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών, άλλοτε προπύργιο των πιο αφορήτων αντιδραστικών τάσεων, με γοργό ρυθμό μετασχηματίζεται σε Σχολή όπου θα επικρατούν οι αριστερίζοντες, όπως συμβαίνει άλλωστε με την Φιλοσοφική και την Νομική Σχολή Θεσ/νίκης που έχουν ήδη καταντήσει εξαρτήματα του Συγκροτήματος Λαμπράκη.

Έτσι οι κ. καθηγηταί και όταν εκλέγουν νέους συναδέλφους ή επιμελητάς ή βοηθούς και όταν διδάσκουν, δρουν ανεξέλεγκτα πολιτικώς και γίνονται οι σημαιοφόροι των αριστεριζόντων φοιτητών.

Υποστηρίζεται ότι ο αριστερισμός αυτός στα Πανεπιστήμια είναι μπόρα που θα περάση, όπως πέρασε σε πολλές άλλες χώρες.

Δεν συμφωνώ. Είμαστε ένας τόπος υπανάπτυκτος. Οι νέοι μας είναι κάτι μεταξύ Αγκόλας και Αγγλίας.

Ο αριστερισμός αυτός -ο ασαφής, ο επαναστατικός, ο σχεδόν αναρχικός, στον χώρο της νεολαίας ριζώνει. Και χωρίς μια συστηματική και προσεκτική αλλά και επίμονη αντίδραση θα ριζώση περισσότερο.

Και τότε για να ξερριζωθή θα περάσουν χρόνια. Σε τέτοια δε μακρά χρονικά περιθώρια δεν αντέχει η Ελλάς και πάντως δεν αντέχει η Δημοκρατία της…

Εκεί όπου το κακό προχώρησε περισσότερο είναι στην Παιδεία.

Ημιμορφωμένοι όπως είναι οι περισσότεροι διδάσκαλοι και καθηγηταί και υπό την πίεση των βιωτικών των αναγκών και με το δέλεαρ των υποσχέσεων της αντιπολιτεύσεως, που παρουσιάζεται αλληλέγγυος σε κάθε απεργία τους, έχουν γίνει κατά πλειοψηφίαν αριστερίζοντες και μεταδίδουν αυτές τις ιδέες στα παιδιά».