Η ΣΙΩΠΗΡΗ ΟΡΓΗ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Απ’ άκρο σ’ άκρο της χώρας, μια σιωπηρή οργή σιγοβράζει εντός της πλειοψηφίας των συμπατριωτών μας, οργή την οποία σαφώς διακρίνουν οι αναλυτές και δημοσκόποι με συνέπεια συχνά-πυκνά να ομιλούν και να γράφουν για τον μείζονα -καθώς ισχυρίζονται- κίνδυνο της θεαματικής ανόδου της ακροδεξιάς.

Η διαπίστωση μάλιστα αυτή, κοινός τόπος μεταξύ των κομμάτων της ξενοκρατίας, οδηγεί στην αναπόφευκτη συνένωσή τους προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αντισυστημική εκείνη πολιτική δύναμη του Ελληνικού Εθνικισμού της οποίας η επιρροή στα λαϊκά στρώματα ολοένα και αυξάνεται. Είναι δε τέτοιος ο φόβος των πραιτόρων της φαυλοκρατίας ώστε να προβαίνουν σε κινήσεις απελπισίας και απόγνωσης των οποίων χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η επίδειξη κρατικής καταστολής και βίας και γενικώς πολιτικής τρομοκρατίας. Οι παρανομίες του Κράτους εντούτοις, πρόσκαιρο μόνον αποτέλεσμα έχουν και αν κάτι επιτυγχάνουν είναι η αναβολή του αναπόφευκτου το οποίο γνωρίζουν και γνωρίζουμε οτι εν τέλει, αργά ή γρήγορα, θα επέλθει.

Ο δημοσιογραφικός υπόκοσμος, βαθιά διαπλεκόμενος με την πολιτική εξουσία και τα πανίσχυρα οικονομικά συμφέροντα, εργολαβικά έχει αναλάβει την διαμόρφωση στην κοινή γνώμη της πεποίθησης πως τα δεινά των καιρών μας είναι αποτέλεσμα της διακυβέρνησης της χώρας από τον κωμικό συνεταιρισμό των μαρξιστών του Σύριζα με τους πατριδοκάπηλους ΑΝΕΛ. Ύπουλα αποφεύγουν να διευκρινήσουν στο ευρύ κοινό τις θέσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης επί σειράς κρίσιμων ζητημάτων, δημιουργώντας την κίβδηλη αίσθηση ενός αντιπάλου δέους της αριστεράς, ενός αντιπάλου δέους το οποίο εν τοις πράγμασι δεν υφίσταται.

Η μνημονιακή πολιτική, η σφοδρή επίθεση του αντεθνικού Κράτους στην ελληνική οικογένεια και κοινωνία εν γένει, η απεμπόληση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ειρήνης η οποία θα συμβάλλει τάχα στην συναδέλφωση και συνεργασία των λαών, η αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, συνιστούν πεδία πολιτικής στα οποία οι θέσεις της αριστεράς και της ψοφοδεξιάς ταυτίζονται πλήρως. Ενδεικτικά της πραγματικότητας αυτής είναι πέρα των αντεθνικών νομοθετημάτων της αριστεράς τα οποία υπερψήφισε η ψοφοδεξιά, γεγονότα τα οποία πιστοποιούν την μισελληνική σύγκλιση: προ ολίγων μόλις μηνών και με αφορμή τα επεισόδια στη Θεσσαλονίκη κατά του προκλητικού της δημάρχου, το εξέχον στέλεχος της ΝΔ και τέως υπουργός Δένδιας καλούσε το Σύριζα να αφήσει κατά μέρος την ρητορική του διχασμού προκειμένου να μην διαρρηχθεί το κοινό μέτωπο “κατά της ακροδεξιάς και του λαϊκισμού”! Παρομοίως, ο νεοδημοκράτης επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μετανάστευση, Δ. Αβραμόπουλος, δεν παραλείπει να μοιράσει θερμά συγχαρητήρια στην κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου για την μεταναστευτική της πολιτική (ξέρετε, εκείνη την πολιτική που οδηγεί σε δολοφονίες Ελλήνων από ορδές λαθρομεταναστών με ηθικό αυτουργό την ίδια την κυβέρνηση), παρουσιάζοντάς την στην Ευρώπη ως φωτεινό παράδειγμα “ανθρωπισμού και αλληλεγγύης”!

Σε τί λοιπόν συνίσταται η διαφοροποίηση της ΝΔ από την σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ώστε να προβάλλεται από τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης ως “αντίπαλον δέος”; Η απάντηση είναι προφανής: ουδεμία αντίθεση σε μείζονα πολιτικά ζητήματα υφίσταται, η μοναδική επιδίωξη της ΝΔ και των μηχανισμών της είναι η διαχείριση της μνημονιακής τυραννίας και φυσικά των κονδυλίων των ξένων για το προσφυγικό, κονδύλια τα οποία έχουν σήμερα καταστήσει τους αριστερούς εργολάβους του ανθρωπισμού από πλούσιους, πλουσιότερους.

Η διαρκής διαβεβαίωση του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως ακόμη κι αν επιτύχει αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές θα επιδιώξει ευρύτερες κυβερνητικές συμμαχίες με το ΠΑΣΟΚ και το… Ποτάμι που εκλογικά έχει προ πολλού στερέψει, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Εκείνοι που αφελώς πέφτουν θύματα της πατριδοκάπηλης νεοδημοκρατικής προπαγάνδας, θα βιώσουν αναμφίβολα το τέλος των φρούδων ελπίδων τους κατά τρόπο δραματικό στο άμεσο μέλλον, έχοντας οι ίδιοι συμβάλλει στην ανάδειξη του Κούλη Μητσοτάκη ως του επόμενου πρωθυπουργικού δήμιου του Ελληνισμού.

Εν κατακλείδι, το ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Λαό μας και θα καθορίσει το αποτέλεσμα της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης δεν είναι το ποιός θα διαχειριστεί καλύτερα την Τυραννία των Μνημονίων και την εφαρμοζόμενη πολιτική του αφελληνισμού της Πατρίδος αλλά το εάν θέλουμε στο εγγύς μέλλον να υπάρχει Ελλάς. Όσοι αναζητούν διαχειριστές της δυστυχίας και του ανθελλημισμού, ας επιλέξουν μεταξύ των απατεώνων της αριστεράς και της ψοφοδεξιάς. Όσοι όμως επιθυμούν μια Ελλάδα ελεύθερη και κοινωνικά δίκαιη, μια Ελλάδα αξιοπρεπή και περήφανη, ήρθε η ώρα να συνταχθούν με την Ελληνική Νεολαία και το Κίνημά της, τον Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή!