ΜΑΤΙ, ΟΠΩΣ ΣΜΥΡΝΗ, ΟΠΩΣ ΟΥΛΕΝ

Μάτι, όπως Σμύρνη, όπως ΟΥΛΕΝ

Άρθρο της διευθύντριας της «Εμπρός», Ειρήνης Δημοπούλου στην στήλη «Εγέρθητι»

Η Αριστερά όχι μόνον προκαλεί,αλλά και απολαμβάνει τα μαρτύρια των Ελλήνων. Αυτό έκανε στον Μελιγαλά, στον Φενεό, στο Αγιονόρι, με τρόπο ειδεχθή και σαδιστικό. Αυτό έκανε και κάνει με την «διαχείριση κρίσης» στο καμμένο Μάτι, έχοντας συστήσει ειδικό επικοινωνιακό όργανο, ένα χρόνο πριν. Αυτό βεβαίως συνδέει το παζλ ένα χρόνο, 88 νεκρούς και χιλιάδες καμμένα σπίτια, μετά. Μήπως εκεί δεν έγκειται η τέχνη της Αριστεράς; Φουσάτα της καίνε και σκοτώνουν Έλληνες και στην συνέχεια παρουσιάζουν τα εγκλήματά τους ως κατορθώματα προς όφελος του λαού, διαχειριζόμενοι αποκλειστικά την εικόνα τους. Εδώ και 40 τόσα χρόνια ο ελληνικός λαός δεν μαθαίνει για τα ειδεχθή εγκλήματα των Κομμουνιστών, παρά κατατρίβεται με τα φολκλόρ φισεκλίκια, τα επαναστατικά τραγούδια και την τηλεοπτική προπαγάνδα της κυρίαρχης πνευματικής κάστας. Και ιδού τα αποτελέσματα.

Κοιτάζω τα βίντεο με τις εικόνες των συνελλήνων μας από την πυρκαϊά στο Μάτι. Στριμωγμένοι στα βράχια, να κοιτάζουν να σώσουν τα παιδιά και τα σκυλιά τους, άσε τα σπίτια. Να περιμένουν να έρθουν τα καράβια, που φάνηκαν ώρες ολόκληρες μετά, και δεν ήσαν τα περισσότερα του κράτους αλλά ιδιωτών. Κάποιοι από όσους βρίσκονται στην θάλασσα των εικόνων, ίσως να μην επέζησαν. Και όσοι τα κατάφεραν, θα είναι σημαδεμένοι δια βίου από την φρίκη που είδαν, άκουσαν, οσφρίστηκαν, στο σώμα και στην ψυχή τους.

Ο δήμιός τους αλλάζει ονόματα, αλλά έχει την ίδια μισάνθρωπη ιδεολογία. Αυτήν που περιφρονεί την αξία του ανθρώπου αρκεί να προστατευθεί η κομματική νομενκλατούρα και το τυφλά υπάκουο πολίτμπιρο, μέχρι που να σβήνονται από τις φωτογραφίες τα μέλη που δεν έσκυψαν αρκούντως στον πατερούλη Στάλιν.

Η Αριστερά του πλούτου και της παρανομίας

Γιατί οι ΣΥΡΙΖαίοι και οι λοιποί παρατρεχάμενοι, στελέχη κλπ τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της ΝΔ, από το ΚΚΕ προήλθαν, από την ίδια σχολή σκέψης και πράξης. Την σχολή της Αγίας Αριστεράς την οποίαν υπηρέτησε ο Μίκης Θεοδωράκης, ο εσχάτως αναδειχθείς σε πατριώτη ένεκα Μακεδονικού (χρειάζονταν ένα συνδαύλισμα τα έσοδα από τα δικαιώματα, φαίνεται) από τους ανεγκέφαλους χειροκροτητές  της Δεξιάς οι οποίοι «τιμούν τους αγώνες της Αριστεράς». Το τοτέμ που με δημοσίευμα του ο πολλά γνωρίζων Δημήτρης Μαύρος της MRB (της δημοσκοπικής εταιρείας, η οποία ανέδειξε ως καταλληλότερο πρωθυπουργό τον Γιωργάκη Παπανδρέου) εκθέτει πικρόχολα για το εν παρανομία σπίτι του. Και δεν θα τολμούσε να το κάνει, γιατί οι λαμπάδες και τα λιβάνια στην Αριστερά περισσεύουν, αλλά βλέπετε το σπίτι του κυρίου Μαύρου στο Μάτι κάηκε, ενώ του Μίκη ζει και βασιλεύει: «Θα προκαλέσω όσους ενδιαφέρονται να ψάξουν στην περιοχή του Βραχατίου σε ποιό σπίτι επώνυμου κόβεται ο παραλιακός δρόμος που ενώνει το Βραχάτι με την πορεία του προς το Κιάτο.

Το σπίτι και το οικόπεδο αυτό (τεράστιο ) έχει αποκλείσει επιπλέον και την πρόσβαση στη θάλασσα. Το θεαματικό βεβαίως είναι ότι ολόκληρο το Βραχάτι είναι εντός σχεδίου και όλα καλά νόμιμα και ηθικά. Και το τερατώδες έρχεται τώρα. Το σπίτι αυτό ανήκει σε ένα από τα μεγαλύτερα σύμβολα της αριστεράς του ιδρώτα της δικαιοσύνης και της ηθικής. Αν πιάσει φωτιά το Βραχάτι σε εκείνο το σημείο θα γίνει ο τάφος του Ινδού. Το νόμιμο απλά δεν είναι ανήθικο αλλά δεν είναι και ηθικό! Χάρισμά σας η μεταπολεμική ηθική σας τα σχέδια σας ο τρόπος που σκέπτεστε και αυτό που είστε».

Ρουφιάνοι και άθλιοι

Αυτά με τον υμνητή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου «αντιστασιακό» Μίκη. Εδώ έχουμε να κάνουμε με το κράτος- παρακράτος, το κράτος- Σιγκουρίμι που ελέγχει τους Έλληνες με παιχνίδια του νου, εκβιασμούς και κουτοπονηριές. Διαχρονικά ανίκανοι, διαχρονικά παχύδερμα, διαχρονικά ανόητοι. Μια παράνομη στην συνείδηση του λαού, ελίτ, η οποία το μόνο που φέρνει στον τόπο είναι κακομοιριά, τότε σοβιετική, τώρα ασιατικοαφρικανική. Ο κόσμος, όμως, πλέον δεν κάθεται ήσυχα. Δεν έχει καμία διάθεση να παρακολουθεί τα τερτίπια των λεβεντόμαγκων Πολάκηδων, που αν μη τι άλλο αποτελούν ακραία προσβολή της αισθητικής μας.

Το «παρακαλώ περιμένετε» και θα εξυπηρετηθείτε, για να πάρουμε τα κλαδιά να σβήσουμε τις φωτιές, σε χώρα με πυρκαϊές κάθε χρόνο και πολλές φορές τον χρόνο, δεν περνάνε. Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Οι Έλληνες δεν μπορούν να περιμένουν άλλο.

Η επέλαση του real estate

Κάποιοι ευτυχώς καταλαβαίνουν ότι το εκτός σχεδίου Μάτι με τα νόμιμα σπίτια, είναι ένα φιλέτο που επελέγη για να αναπτυχθούν σε tabula rasa τα οικονομικά συμφέροντα των αετονύχηδων του καθεστώτος. Κατά τον ίδιο τρόπο που κάποιοι αγόρασαν και αγοράζουν μπιρ παρά (η χρήση της βαρβαρικής είναι σκόπιμη) πολυκατοικίες ολόκληρες στο σκοπίμως υποβαθμισμένο κέντρο της πρωτεύουσας.

Πόλεμος ο Πατέρας των πάντων

Κάποιοι καταλαβαίνουν την συλλογιστική του καθεστώτος, κάποτε πριν, κάποτε αφού ξεδιπλωθεί το σενάριο. Καταλαβαίνουν ότι το ποτάμι της λαϊκής οργής για την προδοσία της Μακεδονίας, ενοχλούσε, με συλλαλητήρια δυο και τρεις φορές την εβδομάδα σε ολόκληρη την περιφέρεια, και έπρεπε να ξεφουσκώσει. Ο τρόπος που επελέγη είναι πανομοιότυπος με αυτόν που το κράτος –παρακράτος επέλεξε για να καταστείλει τις λαϊκές διαμαρτυρίες, καίγοντας τους ανθρώπους στην Μαρφίν. Το ζήτημα τώρα είναι μεγαλύτερο, η κλίμακα μεγαλύτερη, τα θύματα περισσότερα.

Δεν γνωρίζουμε πόσοι θα είναι τελικά οι νεκροί και πόσοι από αυτούς θα ανακοινωθούν. Υποθέτουμε μόνο, από το ότι δεν δημοσιοποιούνται τα ονόματα νεκρών και αγνοουμένων, αλλά αφήνονται κενά, για να μην τρομάξει ο κόσμος με τον αριθμό 100 και αντιληφθεί την έκταση της καταστροφής, αλλά να επικεντρώνεται σε κάποιες τραγικές ιστορίες και να νομίζει πως «μέχρι εδώ ήταν». Πως η προκυμαία της φλεγόμενης Σμύρνης όπου αφέθηκαν να σφαχτούν οι Έλληνες της Ιωνίας επειδή κάποιοι ήθελαν να κάνουν εκλογές προκειμένου να ξεφορτωθούν την καυτή πατάτα που έβαλαν στο φούρνο, δεν διαφέρει και πολύ από την παραλία του Ματιού.

Κάποιοι καταλαβαίνουμε πως μια σύρραξη –αστραπή μέσα στον Αύγουστο θα αποστρέψει την λαϊκή αποδοκιμασία από το πρόσωπο της κυβέρνησης και θα πατήσει στα εθνικά αντανακλαστικά των Ελλήνων. Ας μάθουμε επιτέλους το μάθημα. Η Αριστερά (και οι αριστερά σκεπτόμενοι) δεν κάνουν πολιτική για τον λαό, αλλά θέατρο για την πάρτη τους. Όσο πιο νωρίς το αντιληφθούμε, και δουλέψουμε πάνω σε αυτό, τόσο αποτελεσματικότεροι θα είμαστε στην αντιμετώπισή τους.

Και, μα τον Θεό της Ελλάδος, τούτη την φορά πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε. Όταν δεν τελειώνεις μια δουλειά, την βρίσκεις μπροστά σου. Όπως βρίσκει ο ελληνικός λαός πάλι μπροστά του τους δολοφόνους της ΟΥΛΕΝ, επειδή κάποιοι έδειξαν συμπόνοια, πιστεύοντας ότι οι δολοφόνοι, αυτοί που και σήμερα επαναλαμβάνουν με θράσος ότι φταίνε τα θύματά τους, θα μεταμεληθούν. Όλα θα ήσαν αλλιώς. Όλα θα είναι αλλιώς.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/mati-opws-smurnh-opws-oulen#ixzz5Nfjr90cX