ΚΑΤΗΓΟΡΩ

Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ  ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Όταν το καλοκαίρι του 2007 ο Βύρων Πολύδωρας έκανε λόγο για τον Στρατηγό Άνεμο, άπαντες εκάγχασαν. Εισήχθη τότε στην καθομιλουμένη ο όρος «ασύμμετρη απειλή», εννοώντας στην κανονική της χρήση το μέγιστο αποτέλεσμα με το ελάχιστο κόστος, αφήνοντας όμως να γίνει κατανοητό διά της ασάφειας,  πως κάποιος εξωτερικός παράγοντας έχει βάλει στο μάτι την κυβέρνηση τότε του Καραμανλή τώρα του Τσίπρα και θέλουν να τους ανατρέψουν.

Από το 1974 και εντεύθεν ο ξένος παράγων βάζει φωτιές για να αποσταθεροποιήσει κάθε κυβέρνηση της Ελλάδος που δεν του πάει, Τούρκοι, Αμερικανοί και όλες οι φυλές του Ισραήλ. Το εύλογο ερώτημα είναι λοιπόν, γιατί ο κρατικός μηχανισμός ανεξάρτητα από κάθε Καραμανλή και κάθε Τσίπρα δεν έχει εκπονήσει σχέδιο για περιπτώσεις πυρκαγιάς σε κάθε δυνατό σενάριο αποσταθεροποίησης.

Μήπως οι αυτουργοί  δεν εκπλήσσουν γιατί προστατεύονται από τον κρατικό μηχανισμό, και μπορούν ανενόχλητοι να φυτεύουν γκαζάκια, σαν αυτά που κάτοικοι του Νέου Βουτζά ισχυρίζονται ότι άκουγαν την ώρα της φωτιάς, είτε για δικούς τους λόγους «αντεξουσιαστικής» δράσης, είτε ως υπηρεσιακοί βραχίονες άλλων συμφερόντων; Σε κάθε περίπτωση, το έλλειμμα οργάνωσης του κράτους, και η αναξιοπιστία των θεσμών, ενθαρρύνουν τις ενέργειες όσων επιθυμούν την αποσταθεροποίηση όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά κυρίως της ελληνικής κοινωνίας η οποία πρέπει να είναι τρομοκρατημένη υπό το «σοκ και δέος»;

Διαδοχικές κυβερνήσεις αδιαφόρησαν, ολιγώρησαν, παρέβησαν το καθήκον τους, υποβάθμισαν τους μηχανισμούς του κράτους προς χάριν του ιδίου οφέλους  και του κομματικού κράτους. Παραπλάνησαν τον εύκολα πειθόμενο στην βολή του  λαό, πως όλα τα προβλήματα λύνονται με κεράκια και κόκκινα γαρύφαλλα. Αποκορύφωμα αυτής της πρακτικής είναι  η κυβέρνηση των δολοφονικά επικίνδυνων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία, ποντάροντας στην εκμετάλλευση της άθλιας ψυχολογικής κατάστασης που προκάλεσαν στον λαό με τα νέα  μνημόνια και την μετατροπή του παλλαϊκού ΟΧΙ σε ΝΑΙ, στην αποσύνθεση της κοινωνίας, στην καταστροφή της μεσαίας κοινωνικής τάξης, στην αναδιανομή του πλούτου και της δύναμης  υπέρ της νέας ψαλίδας της κρατικής  νομενκλατούρας των Καρανίκηδων από την μια και των Παπαδημητρίου του ιδρύματος Λεβί από την άλλη, και στην στρατηγική υποβάθμιση της χώρας, οδηγούν την χώρα στον όλεθρο και τον ελληνικό λαό στον χαμό του.

Υπεύθυνοι υπάρχουν για την γενικότερη αποσύνθεση, για την προδοσία της Μακεδονίας, και όσα θα την ακολουθήσουν, αλλά και για την πρόσφατη τραγωδία στην Ανατολική Αττική.

Ως Ελληνίδα πολίτις και ως Εθνικίστρια,

Κατηγορώ την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου για τον δραματικό θάνατο δεκάδων συμπατριωτών μου.

Κατηγορώ τον ίδιο προσωπικά και τα μέλη της κυβερνήσεώς του, για έλλειψη στοιχειώδους ρεαλισμού, ετοιμότητας, οργάνωσης, επαφής με την πραγματικότητα και τον λαό, για πλήρη ανικανότητα να προστατεύσει αποτελεσματικά τις ζωές και τις περιουσίες των πολιτών του ελληνικού κράτους. Είναι υπεύθυνος και για την επιλογή των συνεργατών του, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι παραπλανήθηκε, και μέσα στην φλόγα της μάχης, ζητούσε να μάθει πόσα αεροπλάνα έχουμε και πότε θα βρέξει.

Κατηγορώ λοιπόν τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για την ανεπάρκεια που επέδειξε στην προάσπιση της ζωής, της ασφάλειας και των δικαίων του Ελληνικού Λαού.

Κατηγορώ την Περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου, γιατί με την θρασυδειλία, τον  ναρκισσισμό, τον εγωισμό και την αδιαφορία που επέδειξε τόσο στις αλλεπάλληλες πλημμύρες στην Μάνδρα όσο και στην πυρκαγιά που κατέκαψε την Αττική, απέδειξε ότι είναι παντελώς ακατάλληλη για την θέση ευθύνης της Περιφερειάρχου. Με την φυσική, πολιτική και πρακτική ανυπαρξία της έφερε την Αττική 100 χρόνια πίσω, συνηγορώντας και διευκολύνοντας στην καταστροφή ζωής και περιουσίας χιλιάδων  ελληνικών οικογενειών και επιχειρήσεων. Επιπλέον, η περιφρόνησή της προς τον Λαό και τους πολίτες που την τίμησαν με την ψήφο τους, την καθιστούν ακατάλληλη για κάθε δημόσιο αξίωμα.

Κατηγορώ τον αμετροεπή υπουργό Προστασίας του Πολίτη ο οποίος σήκωσε αδιάφορα τους ώμους εμπρός στο φυσικό φαινόμενο των πυρκαγιών (!) σαν να μην είναι υποχρέωση της κρατικής εξουσίας, ακόμη κι έτσι να προστατεύει τον λαό, γιατί από ανεπάρκεια και κομματική τύφλωση απέτυχε να προπαρασκευάσει και να οργανώσει τις υπό την δικαιοδοσία του δυνάμεις ώστε να ανταποκριθούν επιτυχώς στο έργο της πρόληψης και της άμεσης επέμβασης στις πυρκαγιές και στις πλημμύρες, θέτοντας σε κίνδυνο θανάτου χιλιάδες Έλληνες, και συμβάλλοντας στην καταστροφή των περιουσιών τους.

Κατηγορώ τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης γιατί υπό την κρισιμότητα των περιστάσεων και παρά το ότι είναι ο υπ’ αριθμόν 2 κυβερνητικός εταίρος, απέτυχε να συντονίσει τις υπό την δικαιοδοσία του δυνάμεις ώστε να συνδράμουν το έργο της πρόληψης της καταστροφής και της αντιμετώπισης της πυρκαγιάς.

Κατηγορώ τους κυβερνητικούς βουλευτές γιατί με την σιωπή τους στις ολιγωρίες των παραπάνω, κατέστησαν εαυτούς συνυπεύθυνους των άμεσων ενόχων.

Κατηγορώ όσους πολιτικούς, βουλευτές και δημοσιογράφους  συναίνεσαν στις πολιτικές των μνημονίων, και στα «δίκαια» της κομματοκρατίας, γιατί επιδείνωσαν  την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία των δυνάμεων ασφαλείας και ιδιαιτέρως της Πυροσβεστικής στην επιτυχή κατάσβεση της καταστροφικής πυρκαγιάς στο Μάτι και στην απώλεια δεκάδων ανθρώπινων ζωών, στην καταστροφή της φύσεως και των ανθρώπινων περιουσιών, στον θάνατο των φυτών και των ζώων και στην διάλυση της ζωής και της δραστηριότητας στην περιοχή.

Κατηγορώ τέλος όσους δημοσιογράφους παραπλανούν συστηματικά την κοινή γνώμη, καθησυχάζοντας, λασπολογώντας, αποκρύπτοντας ή αποπροσανατολίζοντας.

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από κάθαρση. Ο ελληνικός Λαός έχει ανάγκη από κάθαρση. Η ατιμωρησία, η ανευθυνότητα, ο ωχαδελφισμός της εξουσίας πρέπει να τελειώσει. Μια νέα Ελλάδα πρέπει να γεννηθεί μέσα από τις στάχτες της Μεταπολίτευσης που καίγεται από τις δικές της ανομίες. Ας τελειώνουμε με την αθλιότητα αυτή. Οι ψυχές όσων χάθηκαν άδικα και τραγικά, οι ψυχές των συγγενών που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους, η ψυχή της Ελλάδος που βιάζεται και καταπατείται συστηματικά, το απαιτεί.

(Δημοσιεύθηκε στο φ.263 της Εθνικής Εφημερίδος ΕΜΠΡΟΣ)