ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

Γράφει ο Σπυρίδων Καραχάλιος 

Είναι 31 τού Ιουλίου στα 1920. Το παρακράτος που έχει εγκαταστήσει στις Ένοπλες Δυνάμεις ο ψευτοεθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος δολοφονεί τον Πατέρα τού σύγχρονου Ελληνικού Εθνικισμού Ίωνα Δραγούμη με τις σφαίρες τού αποσπάσματος τού Γύπαρη. Γόνος αστικής οικογένειας πολιτικών, άνευ ουδενός οικονομικού προβλήματος, ο Ίων ξεσήκωνε με την φλογερή πένα του και την κοφτερή ελληνική ματιά του τα αντανακλαστικά τού μαχόμενου Έλληνα για το σπάσιμο των δεσμών των αδερφών του, για ομοψυχία και για εθνική κυριαρχία τής Φυλής μας. Κι αυτός ο φλογερός Έλλην έπρεπε να εκλείψει για να περάσουν τα σχέδια τού μισελληνισμού.

 Ο Ίων Δραγούμης είχε εκλεγεί μια φορά ως ανεξάρτητος βουλευτής. Ο Δραγούμης δεν έκαμε ποτέ τίποτα το επιλήψιμο. Δεν είχε κανείς να τού καταμαρτυρήσει κανένα αδίκημα, κανένα ελάττωμα. Δεν μπορούσε κανείς να τον εκβιάσει, να τον βαστήξει όμηρο από κάποιο μυστικό. Τίποτα από όλα αυτά τα κρυφά «χαρτιά» με τα οποία κινούνται οι ψευτορωμιοί και οι επιρρεπείς πολιτικοί διαχρονικά, δεν υπήρχε στη ζωή τού σπουδαίου διπλωματικού, πολιτικού και διανοητή τού Ελληνισμού και τού Εθνικισμού. Υπήρχε μονάχα η αγάπη του για την Τρανή Ελλάδα σμιλευμένη ως ενιαίο και καλοδουλεμένο ατσάλι στις πόλεις, στα χωριά, σε όλες τις αρχέγονες εστίες που έπρεπε να ενωθούν οπωσδήποτε με την Μητρόπολη τού Έθνους σε μια Μεγάλη Ελλάδα.

Ο Ίων Δραγούμης διακήρυττε ότι κάθε Έλλην πρέπει να λειτουργεί και να δρα σαν να περνάει η σωτηρία και η ανάδειξη τής Εθνικής μας Κοινότητος αποκλειστικά από τη δική του σκέψη και τη δική του ενέργεια. Είναι αυτό που λέω και γράφω συχνά ότι κάθε Έλλην, όπου κι αν βρίσκεται, αντιπροσωπεύει και πρέπει να λογίζεται ως μια ακόμη Ελλάδα. Ο Ίων Δραγούμης είχε πει ακόμη πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία μας, η Μακεδονία είναι αυτή που θα μάς σώσει από τη ψοφιοσύνη.

Όπου κι αν βρισκόταν εκ τής θέσεώς του, αναψηλαφούσε και αναδείκνυε κάθε μαραζωμένη και αιχμαλωτισμένη ελληνικότητα. Ο Ίων ομίλησε και γνωστοποίησε στον δήθεν ελεύθερο κόσμο την ύπαρξη τού Ελληνισμού τής σκλαβωμένης Βορείου Μακεδονίας μας στον τουρκισμό, στον σλαβισμό και τα λοιπά τσιράκια των διεθνών σταυρωτήδων. Μάς οδήγησε στο πλευρό τού κατεχόμενου Μοναστηρίου όπως και στην Γευγελή και σε ολάκερη την γη που δόξασε και έκαμε πύλη διελεύσεως προς την Ελληνίδα Ανατολή ο Μεγαλέξανδρος.

Ο Πανελληνισμός με την δύναμη και το πνεύμα δέσποζε σε κάθε βήμα και κάθε προτροπή τού σπουδαίου Έλληνα. Υπήρξε για εμένα μέντορας και δάσκαλος ανυπέρβλητος. Αλήθεια, οξύς νους, διαπεραστική ρητορεία, διαρκές ξυπνητήρι συνειδήσεων, ενότητα, σφρίγος και ζωντάνια για κυριαρχία. Αυτός είναι ο Αληθινός Ελληνισμός. Ό,τι έχει κάμει ο Ελληνισμός, μπορεί και υποχρεούται να το επαναλάβει. Οπουδήποτε έχει αναπτυχθεί η Φυλή μας, εκεί ακριβώς εκτείνεται. Λευτεριά, πολιτισμός, μεγαλοσύνη είναι ο προορισμός τής Μεγάλης Ελλάδος μας. Αυτή είναι και η δική μας οδός.