Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Άρθρο της Ιουστίνης Μ. στην εφημερίδα «Εμπρός»

Στις 29 Μαΐου του 1453, μετά από δυο μήνες πολιορκίας, η υπερχιλιετής πρωτεύουσα του Βυζαντίου, η Κωνσταντι­νούπολη, η Βασιλεύουσα, η αξεπέραστη Πόλη όλων των εποχών και των λαών, έπεσε στα χέρια των οθωμανών τούρκων. Τα στίφη των βαρβάρων λεηλάτησαν, κατέστρεψαν έναν ανεκτί­μητο πολιτισμό, που οι ίδιοι ούτε να φανταστούν μπορούσαν. Βα­σάνισαν, βίασαν, κατακρεούργησαν τους Έλληνες…«Ποιος θα περιγράψει αυτή την καταστροφή; Ποιος θα περιγράψει το κλά­μα και την κραυγή των παιδιών, τα δάκρυα των μητέρων και το μοιρολόι των πατέρων; Στη διάρκεια της καταστροφής χάθηκαν 120.000 χειρόγραφα και τα αμύθητα πλούτη των εκκλησιών», αναφέρει ο Γ. Φραντζής.

Σήμερα η πατρίδα μας υπόκειται σε μια άλλου είδους άλωση εκ των έσω. Τότε είχαμε να αντιμετωπίσουμε έναν ξένο εχθρό προερχόμενο από τις στέπες της Ανατολής. Σήμερα ο εχθρός εί­ναι «Έλληνας» (κατ’ όνομα) και είναι ο άρχοντας αυτού του τό­που, που υποτίθεται ότι τον προστατεύει και θυσιάζεται γι’ αυτόν, ενώ κατ’ ουσίαν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Κάνει ό,τι μπο­ρεί για να τον εξαφανίσει.

Πρώτα απ’ όλα χτυπάει την νεολαία, το μέλλον κάθε έθνους, μέσα από τα σχολεία, που κανονικά θα έπρεπε να είναι πνευμα­τικές κυψέλες που θα μάθαιναν τα παιδιά την Ιστορία και την Πί­στη μας, που θα μεταλαμπάδευαν σ’ αυτά την φλόγα της Αρχαί­ας Ελλάδας και της Ορθοδοξίας. Αντ’ αυτού, έγιναν κέντρα όπου κυριαρχεί η μαρξιστική προπαγάνδα. Οι ώρες διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών διαρκώς μειώνονται στην χώρα που γεννή­θηκαν και άνθισαν, ενώ την ίδια στιγμή στο Βέλγιο γίνονται δια­μαρτυρίες για να συνεχίσουν να τα διδάσκονται! Η Ιστορία αλ­λοιώνεται με βάση τα ξένα συμφέροντα, εν ονόματι μιας δήθεν «φιλίας», η οποία, ωστόσο, πρέπει να υφίσταται μόνο από την πλευρά της Ελλάδας και όχι των γειτόνων μας. Είναι γνωστή, όμως, η ρήση ότι λαός που ξεχνά το παρελθόν του δεν μπορεί να οικοδομήσει το μέλλον του. Τα θρησκευτικά από απολογητικό μάθημα θέλουν να το μετατρέψουν σε θρησκειολογία, λες και τα μικρά παιδιά έχουν μάθει τα πάντα γύρω από την Ορθοδοξία και ήρθε η ώρα να μάθουν για τον Μωάμεθ ή τον Κομφούκιο.

Από την άλλη μεριά οι λαθρομετανάστες κατακλύζουν την χώ­ρα, η εγκληματικότητα χτυπάει κόκκινο και το δημογραφικό πρό­βλημα θα λυθεί με την «ελληνοποίησή» τους!

Οι πρόγονοί μας δεν έχασαν την Ορθόδοξη πίστη τους και την εθνική τους ταυτότητα μετά από τόσα χρόνια σκλαβιάς. Ενώ κλή­θηκαν να σκύψουν το κεφάλι, τους κράτησαν όρθιους η πίστη στα θεία και στα ιδανικά, καθώς και το πνεύμα των προπατόρων μας. Παρέμειναν Έλληνες με όλη την σημασία της λέξης κάτω από αντίξοες συνθήκες από τα ματωμένα χώματα της Ανατολής μέ­χρι το Ιόνιο. Είναι ώρα, λοιπόν, να τους μιμηθούμε και να διαφυ­λάξουμε τα όσια και τα ιερά του γένους μας.

Ήδη παρατηρείται μια στροφή της νεολαίας προς τις παραδο­σιακές αξίες. Είναι πολύ σημαντικό και απαραίτητο ο καθένας μας από το δικό του μετερίζι να προσθέσει ένα λιθαράκι στον αγώνα για την σωτηρία του έθνους μας. Γονείς, εκπαιδευτικοί και όσοι άλλοι έχουν επαφές με τα παιδιά και την νεολαία μας να τους μάθουμε να αγαπούν την ιστορία μας, τα ήθη, τα έθιμα και τις πα­ραδόσεις μας. Να τους φέρουμε σε επαφή με τους αρχαιολογικούς χώρους, τα πολιτισμικά μας μνημεία, κάθε σημείο που χτυπά η καρδιά της Ελλάδας μας. Να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας την αγάπη για τον Χριστό και την Ελλάδα με την ελπίδα ότι δεν θα αλωθεί ξανά η Πατρίδα μας.