ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΤΑΙ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Την περασμένη Κυριακή, 6 Μαΐου 2018, συμπληρώθηκαν έξι έτη από την ημέρα εκείνη που σημάδεψε τη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας και σήμανε την απαρχή της αποκάλυψης -δίκην πολιτικού ξεγυμνώματος- των κομματικών συμμοριών που είναι υπεύθυνες για τα δεινά του Λαού μας. Ήταν 6 Μαΐου του 2012 όταν μια σημαντική μερίδα του Ελληνικού Λαού (Όσοι Ζωντανοί, ως γλαφυρά περιέγραφε ο σπουδαίος Ίων Δραγούμης) ηγέρθη με αποφασιστικότητα και συνειδητά επέλεξε τον δρόμο του Πολιτικού Αγώνος απέναντι στην αντεθνική Τυραννία.

Φτάσαμε λοιπόν, στα έξι έτη κοινοβουλευτικής ιστορίας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή. Ιστορίας κοινοβουλευτικής βεβαίως η οποία δεν έχει την παραμικρή ομοιότητα με τις αντίστοιχες των υπολοίπων κομμάτων, εκείνων που με θράσος χιλίων πιθήκων αποκαλούνται σήμερα ως «δημοκρατικό τόξο». Αν μη τι άλλο, το γεγονός αυτού του διαχωρισμού και της ανάγκης που υποχρέωσε τα παλαιά κόμματα να προχωρήσουν σ’ αυτόν, καταδεικνύει και το μεγαλειώδες της εθνικιστικής αγωνιστικότητος η οποία δεν υποχώρησε πουθενά! Και ω του θαύματος! Οι πολιτικές δυνάμεις που υποτίθεται συγκρούονταν ανελλιπώς και σκληρότατα τάχα, χωρίζοντας και διαιρώντας τους Έλληνες για να τους ελέγχουν πιο εύκολα, συνασπίσθηκαν (για την ακρίβεια ενώθηκαν εις σάρκαν μίαν) για να αντιμετωπίσουν ως ένα μέτωπο τον επελαύνοντα Ελληνικό Εθνικισμό!

Η μάχη κατά του Εθνικισμού φυσικά, δεν ήταν υπόθεση μονάχα του παλαιού πολιτικού υποκόσμου αλλά κυρίως των αφεντικών αυτού, των κυρίων εκείνων που εκ των παρασκηνίων κινούσαν τα νήματα της πολιτικής ζωής ελέγχοντας όχι μόνο πολιτικούς παράγοντας αλλά κόμματα ολόκληρα. Καμία συνεπώς έκπληξη δεν προκάλεσε το γεγονός ότι εκείνοι οι οποίοι επί της ουσίας επέβαλαν τη συνένωση των υποτιθέμενων «δημοκρατικών» δυνάμεων κατά της Χρυσής Αυγής ήσαν οι πανίσχυροι οικονομικοί παράγοντες της μεταπολιτευτικής περιόδου, καναλάρχες, εκδότες, εργολάβοι δημοσίων έργων και εν γένει η διεθνιστική εκείνη κάστα που συνιστά με δυο λέξεις την αντεθνική πλουτοκρατία. Από κοντά βεβαίως και ο… καλλιτεχνικός βούρκος, πλήρως ελεγχόμενος από την αριστερά, μαζί με την ακαδημαϊκή κοινότητα η οποία εξαργύρωνε περγαμηνές και τίτλους δια της εκκωφαντικής της σιωπής εμπρός στα θηριώδη εγκλήματα που το Καθεστώς διέπραττε κατά της Πατρίδος και του Λαού. Φυσικό και επόμενο ως εκ τούτου, όλοι αυτοί οι βολεμένοι και συνάμα κονομημένοι της μεταπολίτευσης να ενωθούν κατά της ανερχόμενης εκείνης πολιτικής δύναμης η οποία συνιστούσε ευθεία απειλή για τα συμφέροντά τους και συνιστούσε απειλή ακριβώς διότι δεν ήταν, δεν είναι και ποτέ δεν θα είναι ελεγχόμενη από αυτούς! Άπαντες εναντίον της Χρυσής Αυγής και υπερήφανα αντιστρόφως, η Χρυσή Αυγή εναντίον όλων!

Και ποιό μέσο δεν χρησιμοποίησε το αντεθνικό Καθεστώς για να τελειώσει τη Χρυσή Αυγή! Από τη συντονισμένη, εργολαβική λάσπη κατά του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών, μέχρι την μεθοδευμένη φίμωση και μηδενική προβολή και από τις αντισυνταγματικές διώξεις και τις φυλακίσεις του Αρχηγού και συναγωνιστών μας, μέχρι το κλίμα ανηλεούς πολιτικής τρομοκρατίας, το πλήθος εγκληματικών επιθέσεων κατά Εθνικιστών και την δολοφονία από το κόκκινο παρακράτος δύο νεαρών Χρυσαυγιτών. Λένε σήμερα με προφανή σκοπιμότητα και δόλο κάποιοι αχρείοι, θλιβεροί και γραφικοί συνάμα κολαούζοι της μεταπολιτευτικής Τυραννίας επιχειρώντας να απαξιώσουν τον τιτάνιο Πολιτικό Αγώνα του Εθνικιστικού Κινήματος: τί πέτυχε η Χρυσή Αυγή; Σ’ αυτά τα ανθρωπάκια της πληρωμένης συκοφάντησης, δεν απαντά η Χρυσή Αυγή αλλά οι ίδιες οι ενέργειες της μνημονιακής Χούντας εις βάρος του Κινήματός μας. Διότι πράγματι, τίτλος Τιμής για το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα είναι αυτή η ίδια η λυσσαλέα πολεμική των πολιτικών μας αντιπάλων και των μηχανισμών τους, είναι οι τόνοι εργολαβικής λάσπης που έχουν εξαπολυθεί, είναι οι διαρκείς διώξεις του Καθεστώτος της ξενοκρατίας κατά των Αγωνιστών της Εθνικής Ιδέας!

Από τους τελευταίους μήνες του 2012 και τους πρώτους του 2013, γράφαμε με περηφάνεια πως ή θα τον βρούμε τον δρόμο ή θα τον φτιάξουμε. Κανένα δρόμο δεν βρήκαμε, διότι απλούστατα κανένας πριν από εμάς δεν έφθασε εκεί όπου το Κίνημά μας βρίσκεται σήμερα. Τον δρόμο τον φτιάχνουμε καθημερινά, με αγώνες, με ιδρώτα κι αίμα, με κόπους και θυσίες, με λύπες και χαρές, με απογοητεύσεις πρόσκαιρες και νέο ενθουσιασμό, με Πίστη στο Θεό, στον Αρχηγό μας και στο Κίνημα, έχοντας πάντοτε κατά νου πως όλοι εμείς, οι Πολιτικοί Στρατιώτες και Αγωνιστές της ανίκητης Εθνικιστικής Ιδέας, δεν είμαστε παρά οι Προμηθείς ενός νέου κόσμου και προπαντός πως μέσα από το Κίνημά μας εξακολουθεί να ζει η Ελλάς των Μεγάλων μας Προγόνων και του ενδόξου παρελθόντος!

Αναμφίβολα, ο χρόνος κυλά υπέρ του Αγώνος μας και αργά ή γρηγορότερα απ’ ότι προσμένουμε, ο δοκιμαζόμενος Ελληνικός Λαός, η αυξανόμενη εκείνη πλειοψηφία των μη προνομιούχων συμπατριωτών μας, θα προσβλέπει στη Χρυσή Αυγή με την ίδια ελπίδα, προσδοκία και προσμονή που πρόσβλεπε έναν αιώνα πριν ο σκλαβωμένος Ελληνισμός της Ιωνίας στον Ελληνικό Στρατό.

Είναι λοιπόν η Χρυσή Αυγή ένα ακόμη πολιτικό κόμμα που γυρεύει μερίδιο στην καταλήστευση και υποδούλωση του Λαού μας; Όχι κύριοι και δεν λυπόμαστε καθόλου γι’ αυτό! Η Χρυσή Αυγή, είναι στις μέρες μας πιο ξεκάθαρο από ποτέ, πως συνιστά την εγγύηση της προάσπισης της Ελληνικότητάς μας και κυρίως η αιχμή του δόρατος της μεγάλης Εθνικής Αντεπίθεσης του Λαού μας!