ΙΣΧΥΡΗ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Γράφει ο Σπυρίδων Καραχάλιος

Η Ελλάς δέχτηκε επίθεση πολιτική σε βάρος τής εθνικής της περιουσίας και των Παραδόσεών της. Αυτή η επίθεση ουδόλως διαφέρει προς τις στρατιωτικές κατοχές και τις προδοτικές κοινωνικές αναταραχές περασμένων χρόνων. Εντάσσεται στην ίδια ακολουθία διαρρήξεως τής κοινωνικής συνοχής και τής ελληνικότητας, προκειμένου να διαλυθεί το κράτος μεταξύ των εχθρών του. Διά τούτο βλήθηκαν από κοινού η εθνική και η θρησκευτική ταυτότητα τού Ελληνισμού όπισθεν τής οικονομικής κρίσεως.

Η Ελλάς δεν είναι το στατικό κράτος και τα σύνορά της δεν είναι αυτά που μάς επιβάλλουν τρίτοι παράγοντες. Η Ελλάς είναι το διαχρονικό Έθνος και τα σύνορά της βρίσκονται εκεί όπου υπάρχουν ελληνικοί πληθυσμοί και πολιτισμοί. Η Ελλάς δεν έχει για θρησκεία της το χρήμα. Το χρήμα είναι η θρησκεία τού εβραιοσιωνισμού και των πολιτικών του δούλων. Η Ελλάς δεν έχει μια ακόμη θρησκεία. Η Ιερή Πατρίδα μας, η Γη τού Φωτός έχει Πίστη της την Αλήθεια τού ενός και μόνου Ζώντος Θεού που σμιλεύτηκε ταυτόχρονα με το Εθνικό μας Σώμα ως Ορθή Δόξα τού Πατρός προς τα παιδιά Του.

Ο Ελληνισμός είναι η μόνη Φυλή που δημιούργησε πολιτισμούς επάνω στα υγιή θεμέλια τής κτήσεως πολιτειών με την ταυτόχρονη επέκταση κάστρων και προσκυνημάτων. Ουδέποτε έχουμε κάνει άδικους πολέμους και αρπαγές ξένων κόσμων. Εφαρμόσαμε την πατερική ρήση αυξάνεσθε και πληθύνατε και κυριεύσατε τον κόσμο. Άπασες οι ελληνικές πολιτείες που υφίστανται έως σήμερα, είτε βρίσκονται εντός των συνόρων τού έως σήμερα ελληνικού κράτους είτε βρίσκονται έξωθεν αυτού, χαρακτηρίζονται από την αυτοχθονία που μαρτυρούν μνημεία, τεχνοτροπίες, ντοπιολαλιές, πληθυσμοί και δοξασίες.

Δεν συνάντησε ωστόσο το Ελληνικό Έθνος την ίδια συνέπεια και την ίδια αβρότητα από όλους τούς λαούς με τούς οποίους ήρθε σε επαφή. Τούτο συνέβη για δύο κυρίως λόγους. Πρώτος λόγος είναι η επιρρεπής ανθρώπινη φύση που ορέγεται να αρπάξει, να οικειοποιηθεί παρανόμως τα κάλλη που δεν διαθέτει και δεν μπορεί η ίδια να παράξει. Και ο δεύτερος λόγος είναι η κοσμοθεωρία που διαμορφώνει ένας λαός μέσα από τον χαρακτήρα, τον υπαρκτό ή ανύπαρκτο σεβασμό του στον Δημιουργό, την νοοτροπία χτισίματος ή χαλασμού τής πλάσης και τα αντισώματα που διαθέτει ο λαός απέναντι στις κακές επιρροές τού κόσμου.

Η Ελλάς ζυμώθηκε σε όλες τις ιστορικές περιόδους με την ομοούσια και αδιαίρετη πορεία κράτους και εκκλησίας. Το ίδιο συνέβη τόσο στην προχριστιανική περίοδο όσο και στην χριστιανική περίοδο, όταν και αξιωθήκαμε τής ενσαρκώσεως τού Λόγου τού Θεού και τού αποστολικού χρίσματος διασποράς τού Θείου Λόγου.

Η ίδια πορεία τελέστηκε πάντοτε είτε δια των χρησμών υπέρ βωμών και εστιών είτε δια των προφητειών υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Με την ευλογία τού Θεού Πατρός κάνουμε οικογένειες, εργαζόμαστε, λειτουργιόμαστε και πολεμάμε για κραταίωση και λευτεριά. Με την μέγιστη διαφορά και ευλογία ότι με την Ενανθρώπηση τού Ιησού Χριστού είδαμε κατά πρόσωπο τον Αληθινό Θεό και λάβαμε Κανόνα Θείο για να νικήσουμε τον άνομο Σατανά.

Η αληθινή Ελλάς ήταν λοιπόν ανέκαθεν ένθεη. Η αληθινή Ελλάς όμως ήταν επιπλέον και ισχυρή. Ήταν ισχυρή διότι αφενός μεν έβγαζε κοινές βουλές απευθείας από τον ίδιο τον λαό που τις εφάρμοζε δίχως το Έθνος να αντιπολιτεύεται τον ίδιο τον εαυτό του, αφετέρου δε διότι δεν μοιραζόμασταν με κανέναν ξένο λαό εθνική περιουσία και ταυτότητα.

Αποφασίζαμε με γνώμονα τούς ηθικούς και τούς δίκαιους που ανέθεταν την ηγεσία στους Άριστους που πίστευαν στην μοναδικότητα Θεού, Έθνους και Φυλής ως εκφραστές και όχι ως ιδιοκτήτες τού Έθνους και τής Φυλής. Πορευόμασταν με την εργατικότητα, με τη δικαιοσύνη, με την πίστη και με την πολεμική αρετή να στηρίζουν λευτεριά και έργα ειρηνικά.

Όσο θριάμβευε η αρχέγονη ελληνική κοσμοθεωρία, η Ελλάς δημιουργούσε διαρκώς πολιτισμούς, αυτοκρατορίες και κοσμοκρατορίες. Το εθνικό κράτος λειτουργούσε με γνώμονα την κοινή εργασία και την στρατιωτική υπεροπλία όλων των ελληνικών κοινοτήτων. Όσες φορές σήκωνε κεφάλι υπεροψίας κάποιος, η ενότητα των συνετών τιμωρούσε την υπεροψία και επανέφερε την τάξη. Λαός, Στρατός, Εκκλησία και Εθνική Ηγεσία κατήρτιζαν συμβουλευτικά όργανα και Αριστεία, ώστε να εκτιμούν και να διορθώνουν ενίοτε ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί να θεμελιώνουν την Ελληνική Τάξη Πραγμάτων. Όλα ετούτα έως και την Άλωση τής Βασιλεύουσας τού Ελληνισμού Κωνσταντινούπολης.

Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα που επιθυμώ να επαναπροσδιορίσω και να εφαρμόσω με τα αδέρφια μου στην αναγεννημένη αληθινή Ελλάδα που θα φέρει το Εθνικοκοινωνικό μας Κίνημα. Είναι η Αγία Ρωμανία τής Μεγάλης Ελλάδος. Να συντρίψουμε τούς άθεους, τούς κοσμοπολίτες και τούς οικουμενιστές που θέλουν την Ελλάδα και την Ορθοδοξία να χωριστούν, οδηγούμενες στον αντίχριστο νεοταξισμό και το θάνατο. Διότι ο λόγος που έχουν φαγωθεί να πετύχουν τον χωρισμό είναι ο ίδιος με τον λόγο που φέρανε τον κρατισμό και τις αιρέσεις. Να πάψουμε να νιώθουμε Έλληνες και να δώσουμε εδάφη και πνευματικές περιουσίες ελληνικές σε ψευτοπεριούσιους.

Μια είναι η Αλήθεια. Η Ελληνοορθοδοξία. Μία είναι η Αγία και Μεγάλη Ελλάς που στηρίζεται στην Αριστοκρατία τού Ήθους, τής Αρετής και τής ενώσεως πάντων των όμαιμων ελληνικών κοινοτήτων. Είναι η Ελλάς τού κλήρου, τού λαού, τής εργασίας, των πολεμιστών που αποδίδουν τούς εκπροσώπους τους σε ένα Συμβούλιο των Αρίστων. Η Εστεμμένη Ελλάς που στηρίζεται στους Έλληνες στο Αίμα και τη Συνείδηση, εξουδετερώνοντας τούς ψευτορωμιούς προδότες. Η Ελλάς τού Ιησού Χριστού και των Δικαίων που συντρίβει τον νεοταξισμό τού διαβόλου και τού χρήματος.

Μάς ζητήσανε να τούς δώσουμε τα σπίτια μας. Μάς ζητήσανε να τούς δώσουμε Μακεδονία και Νησιά. Μάς ζητήσανε να αποδεχτούμε λαθροεποικισμούς και πανθρησκείες. Και η απάντηση η δική μας είναι η έγερση τού λαού στο όνομα Πίστεως και Πατρίδος. Διότι η Ελλάς δεν είναι σκλάβα κανενός. Η Ελλάς είναι το Άλας και η Βασίλισσα τής Οικουμένης.

Η Ελλάς είναι Καστροπολιτεία και ο Ελληνισμός Σιδερόφρακτος Πολεμιστής. Πρωτεύουσά μας είναι η Κωνσταντινούπολη. Σύμμαχοί μας εκείνοι που πιστεύουν στην Ελληνοορθοδοξία. Τα σπίτια μας ζεσταίνουν ελληνικές οικογένειες. Και τα στρατόπεδά μας θεριεύουν τις Παραδόσεις των Ελλήνων. Τα χώματα και οι θάλασσές μας είναι οι σιτοβολώνες των παιδιών μας και οι γέφυρες με τα έως χθες αλύτρωτα αδέρφια μας σε Ανατολή και Δύση, με την Αγία Ρωμανία μας. Τότε μόνον έρχεται γαλήνη, όταν το δίκαιο που ευλογεί ο Θεός εξαφανίζει το άδικο.