ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ Ή ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΣΜΑ; ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Άρθρο από την εφημερίδα «Χρυσή Αυγή»

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύτηκε προ ολίγων ημερών σε γνωστό «προοδευτικό» ιστότοπο, άρθρο που μεταξύ άλλων καταδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το μέγεθος της υποκρισίας που διέπει το «συνταγματικό» τόξο και τους υπέρμαχους της επίπλαστης πολυφωνίας στα ΜΜΕ, αλλά και τις αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις που έχουν δρομολογηθεί σε βάρος ενός νομίμου πολιτικού φορέα που ανεδείχθη σε τρεις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις σε τρίτη πολιτική δύναμη.

Αντικείμενο του εν λόγω άρθρου είναι το δίλημμα του καθεστώτος απέναντι στο φαινόμενο Χρυσή Αυγή και στην διαγραφόμενη εκλογική της άνοδο, γεγονός που χαρακτηρίζεται από τους «αναλυτές» δυσάρεστο, δίνοντας μας εισαγωγικά μια πρώτη γεύση για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται ορισμένοι την δημοκρατία και τις δημοκρατικές διαδικασίες γενικότερα. Με δεδομένη την αναποτελεσματικότητα των περιοριστικών μέτρων που επέβαλλε το καθεστώς στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και στην απρόσκοπτη επικοινωνία ενός κοινοβουλευτικού κόμματος με τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους του, σεσημασμένοι ανθέλληνες και γνωστοί για την παθολογική τους εμπάθεια απέναντι στη Χρυσή Αυγή, οι Κουναλάκη, Παπαϊωάννου και Ψαρράς διοχετεύουν σε λίγες μόνο γραμμές ολόκληρο το μίσος, αλλά -κυρίως- την απελπισία τους για το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή σήμερα, μετά από την εκλογική της επιτυχία το 2012 διακρίνεται για δύο πράγματα: την απήχηση της στην κοινωνία και την ανεξήγητη πολιτική της επιβίωση μετά από τον ολοκληρωτικό επικοινωνιακό αποκλεισμό της ή ακόμα και μετά τις άδικες προφυλακίσεις και διώξεις που υπέστη.

Αρχικά, αυτό που μπορούμε να τονίσουμε ως πλέον εξοργιστικό στο μυθιστορηματικό παραλήρημα των εν λόγω «αναλυτών» είναι η ωμή παραδοχή τους για τις άδικες διώξεις που εξαπέλυσε το καθεστώς εις βάρος της Χρυσής Αυγής και η μαφιόζικου τύπου ομερτά που επιβλήθηκε σε όλα τα ΜΜΕ, επιβεβαιώνοντας όμως άθελα τους ότι πράγματι η Χρυσή Αυγή αποτελεί το μοναδικό φορέα συνειδητοποιημένης αντίδρασης απέναντι σε ένα αμαρτωλό σύστημα και όχι κομμάτι του, όπως μηρυκάζουν διάφοροι κακόβουλοι επικριτές, προερχόμενοι τόσο από την αριστερά όσο και από την πατριδοκάπηλη δεξιά.

Κάτι άλλο που επίσης αξίζει να σχολιάσουμε είναι μία πρόταση, ένα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν οι εν λόγω «αναλυτές» του άρθρου σχετικά με το τι έπρεπε να γίνει εξαρχής για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η Χρυσή Αυγή. Η πρόταση τους είναι κυριολεκτικά πρωτοφανής: αποκλεισμός και φίμωση πριν το 2012! Εν ολίγοις οι ίδιοι μαρτυρούν πως η απόλυτη φίμωση από τα ΜΜΕ δεν έχει να κάνει με την δήθεν εγκληματική δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής και πως το περιστατικό της δολοφονίας στο Κερατσίνι δεν αποτελεί παρά μια βολική πρόφαση για τους «δημοκράτες», καθώς είναι γνωστό ότι πριν το 2012 ουδέν περιστατικό βαραίνει τη Χρυσή Αυγή με τον τρόπο που τις προσάπτονται άλλα, ανύπαρκτα ή κατασκευασμένα μετά την εκλογική επιτυχία του Μαΐου του 2012.

Με στοιχεία ή χωρίς, με «εγκλήματα» και φανταστικούς δράστες, με κατασκευασμένα κατηγορητήρια και στημένους μάρτυρες, το καθεστώς τελικά παραδέχεται μέσα από τους εκλεκτούς εκπροσώπους του ότι απέτυχε να αντιμετωπίσει τη Χρυσή Αυγή και κάπου εκεί τελειώνει η δακρύβρεχτη ανάλυση των εν λόγω ατόμων. Ας γνωρίζουν όμως, καθώς μετά βεβαιότητας διαβάζουν και μελετούν κάθε άρθρο της εφημερίδας και της επίσημης ιστοσελίδας μας ότι είτε ο αποκλεισμός τους είτε το «ξεμπρόστιασμα» στις κάμερες δεν μπορεί να αποτρέψει το απευκταίο γι’ αυτούς τέλος της ψευτοδημοκρατίας τους και πως το εν λόγω δίλημμα αποτελεί για εμάς έναν ακόμα τίτλο τιμής, μία μεγάλη νίκη που κερδήθηκε με ένα όπλο που ουδείς τους διαθέτει: την άδολη προσήλωση σε ανώτερα ιδανικά, η οποία μέσα από σκληρούς αγώνες προετοιμάζει την επικράτηση μιας ιδεολογίας που πέρα από δίκαιη, είναι και αναγκαία για να απαλλαγεί η χώρα από τους φαύλους και τους δημοκράτες σαν του λόγου τους.