ΑΚΟΜΗ ΕΝΑΣ….

Γράφει ο Τρικκαίος
Να λοιπόν που ζούμε πάλι μια τραγωδία. Ένας ακόμη πιλότος της Πολεμικής μας Αεροπορίας, βρήκε τον θάνατο προασπίζοντας την Εθνική Ανεξαρτησία, και την Εδαφική Ακεραιότητα της Πατρίδας. Και όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, θα ακούσουμε τα λόγια της πολιτικής «ηγεσίας». Λόγια ξύλινα και τυπικά. Λόγια υποκριτικά και χωρίς ουσία.

Το παλικάρι αυτό δεν ήταν ήρωας. Όπως ήρωες δεν ήταν και όλοι όσοι έπεσαν πριν από αυτόν τα τελευταία χρόνια. Τα παλικάρια που χάθηκαν ήταν μάρτυρες και θύματα.

Μάρτυρες και θύματα, όλων αυτών που με τις πολιτικές τους, επέτρεψαν στον Τούρκο να κάνει ότι κάνει στο Αιγαίο.

Μάρτυρες και θύματα όλων αυτών, που με τις αποφάσεις τους ξεγύμνωσαν την άμυνα της χώρας, και την έκαναν αντικείμενο «μπίζνας» και μίζας.

Μάρτυρες και θύματα, όλων αυτών των Εθνομηδενιστών και των συνοδοιπόρων τους, που με τις πολιτικές τους μετέτρεψαν μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας, σε μια κοινωνία «παρτάκηδων» σε μια κοινωνία τρυφηλότητας και ενός νέου είδους συβαριτισμού.

Μάρτυρες και θύματα, όλων αυτών των αστράτευτων και των «βισματούχων», που κακή τη μοίρα του Έθνους μας, κυβερνούν σε τόσο κρίσιμες στιγμές τον τόπο.

Τα βοθρολύματα του «σάπιου» πολιτικού συστήματος της μεταπολιτεύσεως, έχουν βγει πλέον στην επιφάνεια. Με τον πιο αποκρουστικό τρόπο. Με έναν τρόπο που «μυρίζει» πλέον αίμα. Και ντροπή. Απίστευτη ντροπή. Μια ντροπή που φέρνει στην επιφάνεια τα λόγια του Σαίξπηρ από τον Άμλετ: «Ντροπή το χρώμα σου που χάθηκε;»

Τα λόγια της παρηγοριάς προς τους οικείους του τιμημένου μάρτυρα, όλοι ξέρουμε πως θα μείνουν λόγια. Η χήρα (όπως και τόσες άλλες χήρες) θα κληθεί να μεγαλώσει τα παιδιά της με το 70% του μισθού του νεκρού συζύγου της. Και αυτό αν είναι τυχερή, και δεν προκύψει κάποιο «προαπαιτούμενο» για να πάρουμε (ακόμη) μια δόση, η αν κάποιος νόμος Κατρούγκαλου δεν της κόψει και αυτό το γλίσχρο εισόδημα.

Ζούμε σαν κοινωνία, και σαν Έθνος, ιστορικές και τραγικές συνάμα στιγμές. Απλά δεν το έχουμε καταλάβει. Οι μάρτυρες και τα θύματα σαν τον Γιώργο Μπαλταδώρο προσπαθούν να μας ξυπνήσουν. Με το αίμα τους. Με την ζωή τους. Με την θυσία τους. Ας τους ακούσουμε. Όσο ακόμη υπάρχει ελάχιστος χρόνος. 

Υ.Γ Ο τεράστιος Βασίλης Λογοθετίδης, στην αξεπέραστη ταινία του Ελληνικού Κινηματογράφου «Ένας ήρωας με παντούφλες» έλεγε πως: «Η Ελλάδα δεν βγάζει τίποτε άλλο παρά ήρωες και ελιές θρούμπες» . Σήμερα έχουμε την θλιβερή τύχη, στην Πατρίδα μας να «βγαίνουν» Μάρτυρες και θύματα. Ας το σταματήσουμε. Οι εθνικιστές είναι εδώ για να το κάνουν….