ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ «ΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟΥ» ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΑΣ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Συνέντευξη στο γερμανικό Der Spiegel παραχώρησε ο κομμουνιστής υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, την οποία οι Γερμανοί τιτλοφορούν «η Τουρκία αρέσκεται να παίζει με τη φωτιά». Ο τίτλος βέβαια είναι εξόχως παραπλανητικός, καθώς η ανάγνωση της συνέντευξης του συμπλεγματικού μπολσεβίκου παραπέμπει μάλλον προς τη γνωστή ρήση «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο», αρκεί να θέσει κανείς στη θέση του πελάτη εκείνους που εποφθαλμιούν εδάφη και Ιστορία της Πατρίδος μας…

Με την χώρα να βρίσκεται σε δεινή θέση και ενόψει συνειδητών εθνικών υποχωρήσεων σε όλα τα επίπεδα, ο κομμουνιστής υπουργός των Εξωτερικών της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου ισχυρίζεται αυτάρεσκα -για την ακρίβεια κομπάζοντας ως γύφτικο σκεπάρνι- στους Γερμανούς δημοσιογράφους πως «εμείς είμαστε διαφορετικός παίκτης στο διεθνές σύστημα. Η χώρα μου θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά της με τρόπο διαφορετικό»! Συμπληρώνει δε, προς αποφυγή οιασδήποτε παρερμηνείας: «απαντήσεις με διπλωματικά μέσα σε προκλήσεις ακόμα και στρατιωτικές, δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως αδυναμία. Είναι συμπεριφορά ευθύνης. Αυτό δείχνει δύναμη χαρακτήρα και δυνατοτήτων»!

Όπως ήταν λογικό και επόμενο, η Άγκυρα πανικοβλήθηκε στο άκουσμα των δηλώσεων του δυνατού χαρακτήρα και πλήρη δυνατοτήτων, μπολσεβίκου Κοτζιά. Ο οποίος άλλωστε, δεν της αφήνει και περιθώρια ελιγμών, μιας και όπως δήλωσε με το γνωστό κομμουνιστικό ύφος περισπούδαστου σοφού «δεν υπάρχει εναλλακτική από την ειρήνη και την ειρηνική συνύπαρξη», προσθέτοντας ότι «τα υπάρχοντα προβλήματα πρέπει να λύνονται διπλωματικά, ειρηνικά, με βάση το διεθνές δίκαιο».

Από αυτά τα ολίγα και μόνον, δύναται κανείς να εξάγει το συμπέρασμα πως τίποτε δεν άλλαξε στην ελληνική εξωτερική πολιτική παρά τις διαρκείς σφαλιάρες που εκείνη δέχεται ιδίως το τελευταίο χρονικό διάστημα. Με εμμονή στα όρια της νοσηρότητας, παραμένει πιστή στο δόγμα του ενδοτισμού, προκειμένου να πείσει την κοινή γνώμη πως η ειρήνη είναι αδύνατο στην εποχή μας να διαταραχθεί. Εφόσον λοιπόν η Τουρκία επιμένει στην επιθετική γραμμή των προκλήσεων και των διεκδικήσεων, η κυβέρνηση των μαριονετών των ξένων στην Αθήνα οφείλει να είναι υποχωρητική, ώστε να μη διαταραχθεί η ισορροπία της ψευδαίσθησης μιας δήθεν ειρηνικής συνύπαρξης που ποτέ κατά το παρελθόν δεν υπήρξε και ποτέ στο μέλλον δεν μπορεί να υπάρξει.

Ακόμη όμως κι αν δεχθούμε για την οικονομία της συζητήσεως τις δηλώσεις Κοτζιά ως ορθολογικές, παραμένει αναπάντητο ένα κρίσιμο ερώτημα: ποια ακριβώς είναι εκείνα τα μέσα στη διάθεση του κυρίου Κοτζιά χάρη στα οποία δύναται να επιβάλλει την ειρήνη στην αντίπαλη πλευρά; Ή επί το απλούστερον, πως μπορεί ο κύριος Κοτζιάς να διαφυλάξει την ειρήνη, εκφράζοντας με τόση αλαζονεία την ακλόνητη πεποίθηση πως δεν υπάρχει εναλλακτική από την ειρήνη; Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλειώδες βάθος η επικινδυνότητα του υπουργού των Εξωτερικών και της κομμουνιστικής κυβέρνησης Σύριζα-ΑΝΕΛ: η συμπλεγματική εμμονή τους στο αλάθητο των ιδεοληψιών τους οδηγεί την Ελλάδα στην ταπείνωση και στον όλεθρο. Όταν μάλιστα αυτές οι ιδεοληψίες και εμμονές εκφράζονται με τέτοια αντίθεση όπως εκείνη μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Κοτζιά και του «τουρκοφάγου» (στα λόγια) υπουργού Εθνικής Άμυνας Καμμένου, τότε ο Ελληνικός Λαός έχει κάθε λόγο να ανησυχεί για τις μελλοντικές εξελίξεις στην πυριτιδαποθήκη της ανατολικής Μεσογείου.

Στην ίδια συνέντευξη και αναφορικά με το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, ο αξιοθρήνητος μπολσεβίκος σχολίασε τα εξής: «Οι διαφορές με τα Σκόπια είναι προβλήματα ιστορικού χαρακτήρα, ταυτότητας, κληρονομίας και πολιτισμού. Τα ζητήματα αυτά είναι ευαίσθητα. Μπορούν όμως να λυθούν με τόλμη όπως κάνουμε τώρα». Η ικανοποίηση δηλαδή μιας σλάβικης συμμορίας σφετεριστών της Ελληνικής Ιστορίας και του Ελληνικού Πολιτισμού από την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου δια της παραχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας χαρακτηρίζεται από τον κύριο Κοτζιά ως «τόλμη». Φανταστείτε συνεπώς, τι μπορούμε να αναμένουμε αν επιδείξει παρόμοια «τόλμη» στα ανοιχτά μέτωπα με τον τουρκικό επεκτατισμό, πολλώ δε μάλλον εάν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι οι διπλωματικές ικανότητες των σκοπιανών αξιωματούχων ωχριούν μπροστά σε εκείνες των Τούρκων!

Εν κατακλείδι, κανείς δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να επιζητεί τον πόλεμο τον οποίο ο πολύς Θουκυδίδης χαρακτηρίζει ως «βίαιο διδάσκαλο». Οι γείτονες της χώρας μας εντούτοις, δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών επί των πραγματικών τους επιδιώξεων. Παρά ταύτα, η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, όπως έπραξαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις από το 1974 και εντεύθεν, αντιμετωπίζουν τις υπαρκτές απειλές θαρρείς και διοικούν το Λιχτεστάιν, το Λουξεμβούργο ή το πριγκηπάτο του Μονακό. Το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα δεν τρέφει αυταπάτες: Si vis pacem para bellum, ήτοι «εάν θες ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο». Για να συμβεί όμως αυτό απαιτείται μια κυβέρνηση πατριωτική η οποία θα οικοδομήσει ένα Κράτος Εθνικό ικανό να προστατεύει τα συμφέροντά του δια της εγγύησης των ισχυρών του Ενόπλων Δυνάμεων. Διότι ο πραγματικός κίνδυνος για το Έθνος δεν είναι μήτε οι Τούρκοι μήτε οι σκοπιανοί κατσαπλιάδες αλλά η κάστα των «εξευρωπαϊσμένων» Ελλήνων πολιτικάντηδων οι οποίοι ενταφιάζουν τον υπερήφανο και μαχητικό Ελληνισμό μας για να αναδείξουν το κίβδηλο και χυδαίο ψευδο-ιδανικό του δήθεν ευρωπαϊσμού τους!