ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΛΕΝΑΣ – MΙΑ ΗΡΩΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

Γεννήθηκε στο χωριό Χανδριά, της επαρχίας Λεμεσού, το 1931 ή 1932 και πέθανε στις 28 Μαρ­τίου 1957, στο αγγλικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου, όπου μεταφέρθηκε πλη­γωμένος, μετά από μάχη.

Γονείς του ήταν ο Χριστοφής και η Αθηνά Λένα και μαζί με άλλα έξι αδέλ­φια του αποτελούσαν την οικογένειά του

Ο Στυλιανός Λένας φοίτησε στο δη­μοτικό σχολείο Χανδριών και εργαζό­ταν ως σιδηρουργός στην Λευκωσία. Έδωσε τον όρκο του ΕΜΑΚ μεταξύ των πέντε πρώτων αγωνιστών, το 1954. Ήταν στέλεχος της Ορθόδοξης Χρι­στιανικής Οργάνωσης Νέων (ΟΧΕΝ). Διακρινόταν για την βαθιά χριστιανική του πίστη, την τόλμη και την επινοητικότητά του.

Την 1η Απριλίου 1955, ως ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες Λευκω­σίας, κτύπησε το στρατώνα Γούσλεϋ Μπάρακς στην Λευκωσία επί κεφαλής της ομάδας του. Μετά τις 19 Ιουνίου 1955, οπότε ο Διγενής έδωσε εντολή για επανάληψη της δράσης, συμμετείχε σε απόπειρα εναντίον του Άγγλου κυ­βερνήτη Αρμιτέϊτζ, στην οποία πήρε μέ­ρος και ο ήρωας Μάρκος Δράκος.

Τον Αύγουστο του 1955 κατέφυγε στην Λύση, όπου ανέλαβε, κατόπιν εντολής του Διγενή, την εκπαίδευση των εφεδρικών ομάδων δολιοφθορέων του τομέα Αμμοχώστου.

Στην συνέχεια κατέφυγε στην περιο­χή του Πενταδακτύλου, συνενώθηκε με τον Γρηγόρη Αυξεντίου και έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον των Άγγλων. Με την ανάθεση του τομέα Πι­τσιλιάς στον Αυξεντίου, τον Νοέμβριο του 1955, τον ακολούθησε, αναλαμβάνοντας, ως ένας από τους υποτομεάρχες του, την περιοχή της νότιας Πιτσιλιάς.

Τον Αύγουστο του 1956, με βάση στρατηγικό σχέδιο του Διγενή, ο τομέας Αυξεντίου χωρίστηκε σε τέσσερις υποτομείς. Ο Λένας, τέθηκε επικεφαλής της ομάδας του τμήματος από τον Άγιο Θε­όδωρο μέχρι και τον Άγιο Μάμα, όπου ξεχώρισε για τις θαρραλέες και επιτυχείς επιθέσεις του εναντίον του εχθρού και την κατασκευή χειροβομβίδων και εκρηκτικών συσκευών. Η κατασκευή και η τελειοποίηση των χειροβομβίδων τύπου ΜΚ2 ήταν δικό του έργο. Το με­γαλύτερο μέρος των εκρηκτικών υλών της ΕΟΚΑ είχαν δημιουργηθεί από το Λένα, που θα πάρει το ψευδώνυμο «Γί­γαντας», ενώ οι Άγγλοι αποικιοκράτες τον αποκαλούσαν «Κρούπ της ΕΟΚΑ», από το επίθετο του Γερμανού βιομηχάνου.

Τόσο συχνές ήταν οι ενέδρες κι οι επιθέσεις του, ώστε τα αγγλικά στρατεύ­ματα κινούνταν στην περιοχή του παίρ­νοντας πάντοτε Έλληνες ομήρους ως ανθρώπινες ασπίδες. Ο Διγενής του σύ­στησε μάλιστα να περιορίσει την δράση του.

Τον Ιανουάριο του 1957, ο Λένας οδήγησε την επταμελή ομάδα των ανταρτών του σε ασφαλές καταφύγιο στη ορεινή περιοχή της Γεράσας. Κατό­πιν επέστρεψε στον τομέα του με έναν από τους αντάρτες του και διευθέτησε την μεταφορά ολόκληρου του οπλισμού σε νέες κρύπτες. Στην συνέχεια επιδόθη­κε πάλι σε επιθέσεις εναντίον των Άγ­γλων.

Στις 17 Φεβρουάριου 1957 έπεσε σε ενέδρα Άγγλων στρατιωτών, έξω από το κρησφύγετό του και πληγώθηκε στην μάχη που ακολούθησε. Συνελήφθη βα­ριά τραυματισμένος και μεταφέρθηκε στο αγγλικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου, όπου πέθανε μετά από 40 μέρες. Τάφη­κε από τους Άγγλους στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, για τον φόβο λαϊ­κών εκδηλώσεων, δίπλα στον Ανδρέα Δημητρίου.

Χ.Μ.

Από την εφημερίδα «Εμπρός» που κυκλοφορεί