ΕΡΓΑΣΙΑ – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ – ΠΑΤΡΙΔΑ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Βασική μέριμνα ενός Εθνικού Κράτους η προστασία του δικαιώματος των Ελλήνων στην Εργασία.

«Στόχος μας είναι κάθε ελληνική οικογένεια να έχει ένα τουλάχιστον εργαζόμενο», δήλωνε θρασύτατα την αυγή της μνημονιακής τυραννίας ο Τζέφρυ Παπανδρέου, οριοθετώντας μια πολιτική γραμμή την οποία ακολούθησαν έκτοτε όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις. Με τους ανέργους να υπερβαίνουν το ενάμιση εκατομμύριο, με μισό εκατομμύριο συμπατριωτών μας να αναζητά στο εξωτερικό εργασία και εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες να «ελληνοποιούνται», καθίσταται σαφές ότι το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα έχει πρώτιστο καθήκον την προστασία του Ελληνικού Λαού, η οποία επακόλουθα συνεπάγεται την προάσπιση της Πατρίδας και του Έθνους.

Οι κυβερνήσεις της φαυλοκρατίας ειδικά κατά την περίοδο 2000-2010, κατά τα έτη δηλαδή της κίβδηλης οικονομικής ευμάρειας, αφενός εξαπατούσαν τους Έλληνες καλλιεργώντας φρούδες ελπίδες ακόμη καλύτερων ημερών και αφετέρου άνοιγαν τον δρόμο στην πλημμυρίδα της αθρόας λαθρομετανάστευσης, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην διαμόρφωση του χάους που σήμερα αντιμετωπίζει η χώρα. Όταν το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών προειδοποιούσε στον πλέον υψηλό τόνο και με κάθε διαθέσιμο μέσο την ελληνική κοινωνία για όσα δραματικά μεθοδεύονταν και επέρχονταν, οι εκπρόσωποι της ξενοκρατίας δια των κομμάτων τους διαφήμιζαν την πολιτική της «κοινωνικής συνοχής», της οποίας τις προεκτάσεις σήμερα μόλις αντιλαμβάνεται και συνειδητοποιεί η συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών μας.

Η Χρυσή Αυγή υπήρξε η μοναδική πολιτική δύναμη η οποία απέδωσε άμεσα στο μείζον πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης τις εθνικές και κοινωνικές συνέπειες που επιφέρει, τις οποίες το «δημοκρατικό» τόξο τότε, μέσα στο ντελίριο της αλαζονείας του, αποκαλούσε απαξιωτικά ως «ακραία, κινδυνολογικά και ξενοφοβικά σενάρια». Η πορεία των εξελίξεων, δικαίωσε σαφώς τη Χρυσή Αυγή και γκρέμισε συθέμελα τα διεθνιστικά παραμύθια των απατεώνων της αριστεράς και της ψοφοδεξιάς που υλοποιούσαν με φανατική προσήλωση τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης.

Όχι μόνο έπεσαν τα μεροκάματα και οι μισθοί των Ελλήνων, όπως έντονα προειδοποιούσαν οι Εθνικιστές, αλλά η υιοθέτηση της αντεθνικής οικονομικής πολιτικής στα πλαίσια της Ε.Ε. οδήγησε στον μαρασμό της παραγωγικής δραστηριότητας, η οποία σε συνδυασμό με την φορολογική αφαίμαξη των μνημονίων, προκάλεσε βαρύτατο πλήγμα στον τομέα της εργασίας. Οι στρατιές των Ελλήνων ανέργων εντούτοις, οι οποίες αυξάνονταν διαρκώς από τις χιλιάδες των πτυχιούχων που εισέρχονταν στο κυνήγι της αναζήτησης εργασίας, δεν έτυχαν της φροντίδας και μέριμνας του προτεκτοράτου των μνημονίων: εκείνο το αντεθνικό μόρφωμα που προκάλεσε την οικονομική καταστροφή, είχε εργολαβικά αναλάβει ενώπιον των εταίρων-δανειστών του το «ανθρωπιστικό» έργο της αποκατάστασης των «προσφύγων». Στέγη, τροφή, απόδοση εφάπαξ χρηματικού επιδόματος είναι μερικά από τα προνόμια των «προσφύγων» τα οποία αποτελούν μακρινό όνειρο για τους Έλληνες ανέργους. Και δυστυχώς, βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της κρατικής εκστρατείας «αφομοίωσης» των λαθρομεταναστών, όπερ σημαίνει, πως τα προνόμια αυτά θα επεκταθούν.

Η Χρυσή Αυγή, ως εγγυήτρια δύναμη του μελλοντικού Εθνικού Κράτους, αναγνωρίζει ως επιτακτική την ανάγκη της διασφάλισης του δικαιώματος των Ελλήνων στην εργασία. Το αίσχος των ουρών σε υπουργικά και πολιτικά γραφεία από χιλιάδες νέους που ικετεύουν πολιτικάντηδες προκειμένου να βρουν μια δουλειά για να χτίσουν το μέλλον τους, είναι κατ’ εξοχήν γνώρισμα ενός κράτους πελατειακού το οποίο πρέπει να εκλείψει.

Η Εργασία ανοίγει τον δρόμο στη δημιουργία Οικογένειας και αυτή με τη σειρά της συντελεί στο δυνάμωμα της Πατρίδας, μιας και η Οικογένεια στην Εθνικιστική μας Θεώρηση αποτελεί το βασικό κύτταρο του Εθνικού Οργανισμού. Εργασία-Οικογένεια-Πατρίδα λοιπόν, είναι η εθνικιστική απάντηση στις διεθνιστικές ιδεοληψίες. Για να γίνει όμως πράξη, απαιτείται το ξύπνημα του -κατά το Σύνταγμα- Κυρίαρχου Λαού και η συνειδητοποίηση πως μόνο η Χρυσή Αυγή έχει τη θέληση και τη δύναμη να την εφαρμόσει.