ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟ! ΛΑΟΣ – ΣΤΡΑΤΟΣ – ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Η ωμή τουρκική πρόκληση που συντελέστηκε την 1η Μαρτίου με την απαγωγή και αιχμαλωσία δύο Ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο, αποτελεί την κορωνίδα μιας σειράς εχθρικών προς την Ελλάδα ενεργειών, οι οποίες δεν αποδεικνύουν το πραγματικό πρόσωπο των Τούρκων -για το οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ουδέποτε αμφέβαλε-, αλλά προπαντός εκθέτουν ανεπανόρθωτα τις κυβερνήσεις των Αθηνών από το 1974 μέχρι σήμερα και βεβαίως την πολιτική που ακολούθησαν και εξακολουθούν να ακολουθούν έναντι της Τουρκίας και η οποία περικλείεται ολοκληρωτικά στο εθνοκτόνο δόγμα του κατευνασμού.

Επί σειρά δεκαετιών, το εγχώριο κατεστημένο (πολιτικά κόμματα, μέσα ενημέρωσης, ολιγαρχία του πλούτου) έλαβε κάθε δυνατό μέτρο προκειμένου να πείσει τον Ελληνικό Λαό πως ούτε λίγο ούτε πολύ είναι τα «ελληνικά εθνικιστικά στερεότυπα εκείνα που ναρκοθετούν τις σχέσεις της Ελλάδος με την γείτονα Τουρκία». Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ανηλεούς προπαγάνδας η υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας και των εθνικών δικαίων έναντι των τουρκικών επιβουλών, επιχειρήθηκε να απαξιωθεί και να περιθωριοποιηθεί, χαρακτηριζόμενη ως εθνικιστική έξαρση η οποία αντιβαίνει στο κλίμα καλής γειτονίας που οι κυβερνήσεις έχουν τάχα διαμορφώσει και επιπλέον καθίσταται εξόχως επικίνδυνη διότι το τορπιλίζει με συνέπεια την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας. Τα ανωτέρω υπήρξαν πάγια θέση της αριστεράς τα οποία προϊόντος του χρόνου υιοθετήθηκαν στο σύνολό τους και από την ψοφοδεξιά ΝΔ, στα πλαίσια της προσαρμογής της τελευταίας στα διεθνιστικά πρότυπα τα οποία επέβαλαν οι πραγματικοί επικυρίαρχοι της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Ήταν μάλιστα τέτοιος ο ζήλος των διεθνιστών να πείσουν για το ορθόν της ιστορικά ατεκμηρίωτης και κωμικοτραγικής τους θεωρίας, ώστε ταχύτατα επήλθε η μετάλλαξή τους από το στάδιο του διεθνισμού σε εκείνο του εθνομηδενισμού. Η εξαπόλυση της επιχείρησης καλλιέργειας ενοχικών συνδρόμων στον Ελληνικό Λαό έλαβε τέτοια έκταση και βαθμό, ώστε να επιβληθεί η αλλαγή των βιβλίων Ιστορίας των Ελλήνων μαθητών σύμφωνα με εγκυκλίους και οδηγίες του υπουργείου Παιδείας, εγκύκλιοι και οδηγίες όμως οι οποίες έπρεπε να έχουν τη συγκατάθεση της τουρκικής πλευράς και οι οποίες έπρεπε σαφώς να ανταποκρίνονται στο δόγμα του κατευνασμού που καθάρια αναδυόταν μέσα από τα επαίσχυντα ελληνοτουρκικά συμβούλια που έλαβαν τον αποπροσανατολιστικό και καταχρηστικό τίτλο «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης». Με τον τρόπο αυτό, η τουρκική εξωτερική πολιτική θριάμβευε και το εν Ελλάδι πολιτικό κατεστημένο πανηγύριζε διότι πίστευε πως θα ενταφιάσει δια παντός τον Ελληνικό Εθνικισμό. Επί της ουσίας, στο δίλημμα «Πατριωτισμός ή Ραγιαδισμός» που ανέκυπτε, τα κόμματα του «δημοκρατικού» τόξου κατόπιν συνεννόησης και συνειδητά επέλεξαν τον ραγιαδισμό, επέλεξαν δηλαδή να εξυπηρετήσουν τα τουρκικά συμφέροντα για να μην συντελέσουν κατά κανένα τρόπο στην αφύπνιση του εθνικού αισθήματος του Λαού τους. Φυσιολογικό επακόλουθο αυτής της απόφασης ήταν σε σύντομο χρονικό διάστημα το δόγμα του κατευνασμού να μετεξελιχθεί σε δόγμα ραγιαδισμού, τις συνέπειες του οποίου βιώνει ο Ελληνισμός με οδυνηρό τρόπο σήμερα.

Στο διάβα των τελευταίων δεκαετιών και με δεδομένη την τυφλή προσήλωση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων στο δόγμα του ραγιαδισμού, ο Ελληνισμός μετρά μονάχα νεκρούς, ταπεινώσεις, εθνικές υποχωρήσεις. Από τη Θράκη και μέχρι την Κύπρο, το Ελληνικό Έθνος οδηγείται από τις πολιτικές του ηγεσίες αργά και μεθοδικά προς τον εκτουρκισμό και τον θάνατο. Η Εθνική Υπερηφάνεια εντούτοις, είναι λέξη άγνωστη στο λεξιλόγιο των ψευτοδημοκρατών που τυραννικά εξουσιάζουν. Γι’ αυτούς υφίσταται μονάχα μία αναγκαιότητα: η διατήρηση της εξουσίας και των προκλητικών τους προνομίων. Βεβαίως, η πανούκλα του ενδοτισμού η οποία ξεχύθηκε από τις κυβερνήσεις και τα κόμματα της ξενοκρατίας, διαπότισε ολάκερο τον κρατικό μηχανισμό και δυστυχώς την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων η οποία και μετατράπηκε κυριολεκτικά από Αριστοκρατία του Έθνους σε Κομματοκρατία της Κυβέρνησης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο νυν ΑΓΕΕΘΑ, του οποίου ο κομματικός ζήλος υπήρξε τέτοιος ώστε το 2016 να στραφεί μέσω επιστολής (γεγονός πρωτόγνωρο για δημοκρατικό υποτίθεται κράτος) κατά της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας, του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή, όταν η τελευταία επέκρινε δριμύτατα τον υπουργό Άμυνας διότι επέβαλε στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων καθήκοντα «φιλιππινέζας» των λαθρομεταναστών. Κόμματα και μέσα ενημέρωσης τότε, επευφημούσαν και συνέχαιραν τον ΑΓΕΕΘΑ που χρησιμοποίησε κατά τρόπο απαράδεκτο τις Ένοπλες Δυνάμεις για να υπερασπιστεί το αφεντικό και πολιτικό του προϊστάμενο και κυρίως για να στραφεί κατά της πολιτικής κριτικής της Χρυσής Αυγής. Κατά τραγική της τύχης ειρωνεία, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος έχουν εμφανιστεί επί τετραήμερο για μια δήλωση έστω, αναφορικά με την απαγωγή, αιχμαλωσία και φυλάκιση δύο Ελλήνων στρατιωτικών από Τούρκους στον Έβρο και παρά ταύτα κανένα μέσο ενημέρωσης και κανένα κόμμα δεν τους έχει επικρίνει. Στον ιαπωνικό αυτοκρατορικό στρατό, ο αντίστοιχος ΑΓΕΕΘΑ θα είχε ενδεχομένως κάνει χαρακίρι από ντροπή. Στον τουρκικό, το ίδιο το κράτος θα τον είχε τουλάχιστον απολύσει, εάν όχι φυλακίσει. Στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος, ο ΑΓΕΕΘΑ «δοξάζεται» κρυπτόμενος! Άλλωστε το αντεθνικό Καθεστώς τον χρειάζεται όχι για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων έναντι της τουρκικής επιβουλής, αλλά μάλλον για την προάσπιση της διεφθαρμένης, εθνομηδενιστικής εξουσίας από την απειλή της Χρυσής Αυγής…

Συμπερασματικά, το δόγμα του κατευνασμού απέτυχε παταγωδώς στην πράξη και η συντήρησή του πλήττει θανάσιμα τα εθνικά μας κυριαρχικά δικαιώματα. Η ιστορική εμπειρία καταδεικνύει πως ο Τούρκος δεν αντιλαμβάνεται άλλη γλώσσα παρά μόνον εκείνη της στρατιωτικής ισχύος και πυγμής. Όσοι αρέσκονται στην ταπείνωση και στον εξευτελισμό, ας προστρέξουν πίσω από τους θιασώτες της ελληνοτουρκικής φιλίας που υπάρχουν εν αφθονία στα κόμματα του «δημοκρατικού» τόξου. Εκείνοι όμως που θέλουν να ξαναδούν μια Ελλάδα Υπερήφανη, με μια αποφασιστική πολιτική ηγεσία και πανίσχυρες Ένοπλες Δυνάμεις, δεν έχουν παρά να συνταχθούν με τη Χρυσή Αυγή και το αναγκαίο για την επιβίωση του Έθνους δόγμα: ΛΑΟΣ – ΣΤΡΑΤΟΣ – ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ!