ΠΑΥΛΑΚΗΣ Ο ΒΑΡΥΜΑΓΚΑΣ

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Το έχουμε επαναλάβει επανειλημμένα ότι πρόκειται για φαιδρό και αναίσχυντο άτομο. Ένας κομματικός χωριάταρος (με την κακή έννοια του όρου, διότι δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό στο να είσαι από χωριό) που ήταν επόμενο σε μια κυβέρνηση καφενόβιων και τροφίμων των πανεπιστημιακών αμφιθεάτρων ν’ αναλάβει υφυπουργός. Άλλωστε αυτή η κυβέρνηση επανδρώθηκε από τα πλέον αήθη, προκλητικά και κυρίως ανθελληνικά στελέχη. Γιατί λοιπόν ο Παυλάκης ο Πολάκης ο τύπος του προλετάριου μαχητή-βαρύμαγκα εκ του ασφαλούς, να μην συμπεριφέρεται ως τραμπούκος και να μην δίδει μαθήματα πολιτικής χυδαιότητας;; Όπως ακριβώς μιλούσε και λειτουργούσε στα τσιπουράδικα που τα έπινε με τους ιδεολογικούς του συντρόφους, το ίδιο ακριβώς κάνει και στο κοινοβούλιο. Ένας άνθρωπος ασεβής, είρωνας και κυρίως ανεύθυνος και ανεπαρκής απέναντι στις υποχρεώσεις της θέσης του. Φυσικά ξεπέρασε κάθε όριο προκαλώντας το μένος και την αγανάκτηση όταν δεν σεβάστηκε ούτε τον χαμό ενός μικρού παιδιού, τολμώντας να σχολιάσει το «ψεύτικο κλάμα» το κυρίου Γεωργιάδη για το τετράχρονο κοριτσάκι την μικρή Μελίνα που έχασε άδικα την ζωή της από ιατρική αμέλεια της αναισθησιολόγου και ξαδέλφης του Νεκταρίας Πολάκη. Το αν το κλάμα του κυρίου Γεωργιάδη είναι αληθινό ή κροκοδείλιο ποσώς μας ενδιαφέρει. Αυτό όμως που καταστρατηγεί κάθε κανόνα δεοντολογίας είναι η άθλια στάση του εμπρός στον χαμό ενός μικρού παιδιού, προκειμένου να καλύψει συγγενικό του πρόσωπο. Εν κατακλείδι λοιπόν διαπιστώνουμε ότι η τοποθέτηση του «κυρίου» Παυλάκη Πολάκη σε υπουργική θέση ήταν επιτυχημένη ενέργεια εκ μέρους του κυρίου Τσίπρα διότι διαθέτει όλα τα «προσόντα» που πρέπει να έχει κυβερνητικό στέλεχος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Προκλητικότητα, τραμπουκισμό, αναισχυντία και κυρίως θράσος.  Επίσης ο γιαλαντζί δερβίσης χαρακτήρισε την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού κυρίου Σαμαρά ως εμφυλιοπολεμική. Την θέση μας για τον κύριο Σαμαρά την έχουμε  καταθέσει πολλές φορές μέσω αυτής της στήλης. Πρόσφατα επισημάναμε ότι η δίκαιη ή άδικη παραπομπή του για την υπόθεση Novartis είναι εξ ουρανού τιμωρία διότι αυτός ήταν ο εμπνευστής και ο διοργανωτής της συνομωσίας που εκδηλώθηκε το 2013 εις βάρος της Χρυσής Αυγής και για τους διωγμούς που δέχθηκε το Κίνημα.  Αυτός καταστρατήγησε την δημοκρατία, εξέτρεψε το Σύνταγμα και χειραγώγησε την δικαιοσύνη φυλακίζοντας σχεδόν όλη την κοινοβουλευτική μας ομάδα. Τώρα ότι έκανε το πληρώνει, διότι όπως λέει ο Κομφούκιος «η ύβρις επιστρέφει πάντα σε αυτόν που την εξακοντίζει». Μόνο που οι διωχθέντεςΧρυσαυγίτες ήταν αθώοι, όπως προκύπτει από την εξέλιξη της δίκης και την ανατροπή σχεδόν όλων των σκευασμένων κατηγοριών. Ενώ για τον κύριο Σαμαρά δεν γνωρίζουμε ακόμη τι συμβαίνει. Με θράσος λοιπόν ο Παυλάκης χαρακτηρίζει την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού ως εμφυλιοπολεμική την στιγμή που η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, του επίσημου κυβερνώντος κόμματος  το 2017 έκανε πορεία στον Πειραιά, αντιδρώντας για τα εγκαίνια γραφείων της Χρυσής Αυγής, ενός νομίμου κοινοβουλευτικού κόμματος, με πανό που έγραφαν «Κρεμάλα στους φασίστες». Γνωστό επίσης είναι το σύνθημα που πάντα φωνάζουν στις συγκεντρώσεις τους «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, Μελιγαλάς». Ποιοι λοιπόν είναι αυτοί που προβάλουν, συντηρούν και τρέφονται από ένα διχαστικό, εμφυλιοπολεμικό κλίμα;;;  

Καταλήγοντας λοιπόν θα επισημάνουμε ότι το μόνο που θα ταίριαζε στον κύριο Πολάκη, δηλαδή θα του έρχονταν γάντι, θα ήταν τρίτος ρόλος σε μια από τις εντελώς παρακμιακές ταινίες του ΠέντροΑλμοδοβάρ.  Κάτι που δένει απόλυτα με τι στυλ και την προσωπικότητα του.