Ο ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΣ ΠΑΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΛΙΓΜΟΙ

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Σύννεφα και βαριά ατμόσφαιρα στις σχέσεις των κυβερνητικών εταίρων φέρνει το Εθνικό ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Από την μια πλευρά οι Εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ ταλανισμένοι από τις φαύλες ιδεοληψίες τους που δεν κόπτονται ακόμη και αν ο Ερντογάν απαιτήσει την μετονομασία των νήσων του Αιγαίου σε «Δυτική Τουρκία», που δεν ενοχλούνται ακόμη και εάν τουρκικές πολεμικές φρεγάτες φθάνουν έως το Σούνιο και από την άλλη η πολιτική τσόντα του κόμματος των ΑΝΕΛ που παραπαίουν μεταξύ ιδεολογικών και συνειδησιακών διαστάσεων, μεταξύ αντιδράσεων εκ του ασφαλούς και υπαναχωρήσεων, αλλά που στην ουσία διακατέχονται από τον τυχοδιωκτισμό της εξουσίας και που πλέον δείχνουν να θίγονται πατριωτικά, από την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση όσον αφορά το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Η επικίνδυνη πολιτική κατάσταση που κυοφορείται εντάθηκε τόσο μετά τη σφοδρή επίθεση που εξαπέλυσε ο Δημήτρης Καμμένος σε όσους από τον ΣΥΡΙΖΑ ασκούν κριτική στη στάση των ΑΝΕΛ για το θέμα των Σκοπίων, όσο και από την απάντηση του βουλευτή Θεσσαλίας του ΣΥΡΙΖΑ, Σάκη Παπαδόπουλου, ο οποίος  μιλώντας στην εκπομπή του Γιάννη Πολίτη «Χ2» στο Action24, τόνισε όσον αφορά στο Σκοπιανό, ότι δεν μπορεί ο υπουργός Εθνικής Άμυνας να έχει άλλη γραμμή από την κυβέρνηση.

Και εδώ γεννάται το ερώτημα.

Καλά, τόσο χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση εφαρμόζει μια καθαρά αντεθνική και αντιλαϊκή πολιτική. Πρώτον με το θέμα της λαθρομετανάστευσης, με το άνοιγμα των συνόρων και την άδεια παρανόμου εισόδου στην Πατρίδα μας χιλιάδων τριτοκοσμικών εισβολέων. Ένα κρίσιμο θέμα που πλέον έχει λάβει επικίνδυνες διατάσεις που απειλούν την φυλετική και πολιτισμική μας καθαρότητα. Δεύτερον με τον εξ Ανατολών κίνδυνο που εκδηλώνεται εκτός από τις συνεχείς προκλήσεις και παραβιάσεις και μέσω της ανθελληνικής προπαγάνδας και των ραδιουργιών του προξενείου Δυτικής Θράκης, όσον αφορά την μουσουλμανική μειονότητα.  Για την επικίνδυνη για την περιοχή της Θράκης δράση του προξενείου η κυβέρνηση όχι μόνον σιωπά, αλλά σε πολλές  περιπτώσεις επικροτεί μέσω μεμονωμένων βουλευτών της. Τρίτον η απόλυτη οικονομική υποτέλεια και η πειθήνια υλοποίηση των εντολών των δανειστών, που στραγγαλίζουν τον ελληνικό Λαό. Σε όλα τα παραπάνω οι ΑΝΕΛ γιατί ενώ έως πρότινος ποιούσαν την νήσσαν, σφυρίζοντας αδιάφορα,  τώρα ξεσπάθωσαν με το θέμα των Σκοπίων;; Η απάντηση είναι απελπιστικά απλή.

Ο κύριος Καμμένος ως  προσωποποίηση του πολιτικού τυχοδιωκτισμού, ως άριστος εκμεταλλευτής των εξουσιαστικών ευκαιριών και ως  διορατικός ωφελιμιστής, συνειδητοποιεί ότι λίγος καιρός απομένει πλέον έως το τέλος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που συγχρόνως θα σημάνει και το δικό του πολιτικό τέλος. Πόσοι μήνες μας χωρίζουν μέχρι τις επόμενες εκλογές;;; Οκτώ; Δέκα; Οπότε τέλος Τσίπρας, τέλος ΣΥΡΙΖΑ, τέλος Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Τι πρέπει λοιπόν να πράξει από τώρα για να παραμείνει στο πολιτικό προσκήνιο; Σε τι ακροβασίες και ελιγμούς πρέπει να επιδοθεί για να μην τον καταπιεί η Μαρμάγκα του πολιτικού παραγκωνισμού;

Έτσι λοιπόν το σοβαρό εθνικό ζήτημα που προέκυψε με το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, η όλη στάση της κυβέρνησης, καθώς και η Λαϊκή αγανάκτηση γι’ αυτή την στάση, αποτελούν γι’ αυτόν μοναδική ευκαιρία, ώστε λίγους μήνες πριν τις εκλογές να πάψει ν’ αποτελεί τον υπουργό μιας κυβέρνησης που ρήμαξε τη Χώρα και να μεταβαπτιστεί ως ο «πολύς» Πάνος που εμπρός στην εθνική του συνείδηση και τον πατριωτισμό του δεν δίστασε να τραβήξει το χαλί γκρεμίζοντας μια ανθελληνική και επικίνδυνη κυβέρνηση, παρόλο που και αυτός ήταν μέλος της.  Με άλλα λόγια να εξαργυρώσει μια υποτιθέμενη προσωπική κρίση εθνικής συνείδησης, σε πολιτική επιβίωση. Διότι αυτομάτως από υπουργοπάνος θα μεταμορφωθεί σε αυτόν πού έθεσε τέλος στην βασιλεία ενός αθλίου καθεστώτος και θα εξιλεωθεί για την σιωπηρή του συμμετοχή στην ανθελληνική και αντεθνική πολιτική που εφάρμοζε η κυβέρνηση. Άσε που πολύ πιθανά ν’ αποτελέσει και το πολιτικό δεκανίκι του Κυριάκου.

Ας μην εκπλαγούμε λοιπόν αν στο άμεσο μέλλον δούμε την κυβέρνηση Τσίπρα να κατακερματίζεται και να κατακρημνίζεται εν μια νυκτί.

Με αυτούς που μας κυβερνούν, τα πάντα είναι πιθανά.