ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΣΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΟΥΚΑΛΑ ,ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΚΑΡΦΩΣΑΝ ΤΗΝ ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΑ ΣΤΟ ΠΟΔΙ

Γράφει ο Γιώργος Σπυρόπουλος

Οι κραυγές σου Αναστασία Τσουκαλά ,είναι η σιωπή μας των χιλιάδων τραυματιών κατά την εκτέλεση του καθήκοντος , προστατεύοντας τους πολίτες από αυτούς που σου κάρφωσαν την φωτοβολίδα στο γόνατο!

Δεν θέλω με τούτο το μήνυμα Αναστασία Τσουκαλά να χαρώ τον πόνο σου! Κάθε άλλο .

Θέλω μόνο να καταλάβεις την σιωπή χιλιάδων τραυματισμένων συναδέρφων μου και μεταξύ αυτών και εμένα, από όλα τούτα τα χρόνια που υπερασπιζόσουν αυτούς που σου διέλυσαν το γόνατο ,με την άνανδρη ρίψη φωτοβολίδας!

Όλων αυτών που τόσα χρόνια μας έσπασαν χέρια πόδια κεφάλια, που στο πέρασμα της νιότης μας έγιναν φριχτοί και αφόρητοι πονοκέφαλοι από αλλοιώσεις συνέπεια τραυματισμών στο μυοσκελετικό σύστημα!

Άγρυπνες νύχτες ντροπής μας, από σπασμένα διαφράγματα στην μύτη με τον ήχο του υπνικού ρόγχου να μην αφήνει να κοιμηθεί άνθρωπος!

Αβάσταχτοι πόνοι σε αρθρώσεις από την ηλικία ακόμα των 30!

Σιωπές στους πόνους από τις πέτρες των συντρόφων σου, τα μάρμαρα τις μολότωφ τα σίδερα!

Καμένα μάτια και σάρκες που ποτέ δεν φώναξαν όπως εσύ, γιατί δεν είχαν το δικαίωμα!

Αμέτρητες σιωπές Αναστασία Τσουκαλά, από την «οργή» των ταξικών συντρόφων σου!

Αέναες η σιωπές και των νεκρών Αστυνομικών,  που εκτελέστηκαν ή ανατινάχθηκαν , από αυτούς που σού κάρφωσαν την φωτοβολίδα στο γόνατο!

Αέναες οι σιωπές , του Γιώργου Φουντούλη, και του Μανώλη Καπελώνη, με τον ημιθανή Αλέξανδρο Γέροντα στην άσφαλτο της Λ. Ηρακλείου, που ακόμα αναζητούν δικαίωση!

Αέναες σιωπές πού πάνω στο τραυματισμένο κορμί σου έγιναν οι κραυγές ,λες και καμιά φορά η μοίρα βάζει το δάχτυλο της σε μια σκανδάλη χωρίς επιστροφή!