Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Γράφει ο  Σπυρίδων Καραχάλιος

Με την αταξία και την αναρχία τίποτε δεν κατορθώνεται. Ευγένιος Βούλγαρης.

Κάθε λαός σχηματίζει τις εθνικές του κοινότητες με γνώμονα τα κοινά εσωτερικά και εξωτερικά του γνωρίσματα, την κοινή καταγωγή και τις κοινές αξίες του. Οι εθνικές κοινότητες σχηματίζουν με την σύμπτυξή τους την κραταιά έκφραση και τον βραχίονα υλοποίησης τής προόδου και τής ισχύος τους, το καλούμενο κράτος. Η ευρυθμία τής λαϊκής φυλετικής κοινότητος, προκειμένου το κράτος να πετύχει τούς στόχους του, διασφαλίζεται με την τήρηση κανόνων δικαίου και εθνικής συνεννόησης.

Οι Δυνάμεις τού Έθνους οφείλουν να συντονιστούν με την Πολιτεία που οι ίδιες δομούν, προκειμένου να εργαστούν όλες από κοινού για το ίδιο εθνικό όραμα στα πλαίσια ενιαίας στρατηγικής. Τούτη η νομοτέλεια ενυπάρχει εντός κρατών που διαθέτουν εθνική συνείδηση, εθνική ταυτότητα και οπωσδήποτε ηγετική φυσιογνωμία. Διότι η υπόθεση τού ελεύθερου κράτους είναι ζήτημα ομαδικότητος, ζήτημα συλλογικής ευθύνης και ως εκ τούτου ζήτημα κεντρικού συντονισμού.

Είχε πει ορθά ο Ευγένιος Βούλγαρης πως με την αταξία και την αναρχία τίποτε δεν κατορθώνεται. Εάν κάθε πολίτης ασχολείται αποκλειστικά με τα στενά του συντεχνιακά συμφέροντα προσδοκώντας ίδια οφέλη, τότε είναι πολύ εύκολο να διασπαστεί από επιτήδειους «εκπροσώπους» η ενότητα τού λαού. Αν το υλικό όφελος υπερκεράσει την κοινωνική δικαιοσύνη, εάν η υπηρέτηση τού βολικού αφέντη προηγείται τής εθνικής συνοχής, τότε οι εκφραστές τής πάλης των τάξεων πρέπει να εξοντωθούν. Διότι ο Ελληνισμός έχει μονάχα μια τάξη. Την ευνομία και την υπεροχή τού Ελληνικού Έθνους.

Εάν σ’ ένα κράτος επικρατεί το χάος τής αναρχίας, αυτό σημαίνει οπωσδήποτε δύο πράγματα. Πρώτον, ότι ο λαός δεν διαθέτει εθνικό κράτος. Και δεύτερον, ότι ο λαός δεν είναι ελεύθερος. Στην περίπτωση αυτή έχει οπωσδήποτε διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός ενσυνείδητα και προσχεδιασμένα προκειμένου η πολιτεία να μετατραπεί σε αποικία και ο λαός σε πολυφυλετικό πολτό. Οι θεσμοί είναι τοποτηρητές των υπερφίαλων μεγάλων δυνάμεων και οι λαϊκοί «εκφραστές» ομοίως διεθνιστές, εταίρες τής σιωνιστικής παγκοσμιοποίησης, η δε σιωνιστική παγκοσμιοποίηση είναι η αληθινή κατοχική εξουσία τού κατεκτημένου λαού.

Όχι λοιπόν, η αναρχία δεν είναι μήτε ελευθερία μήτε ατύχημα. Η αναρχία, είτε μαρξιστική είναι είτε κοσμοπολίτικη, είναι οπωσδήποτε προμελετημένο κακούργημα. Είναι ο θάνατος τού λαού. Διότι η ζωή τού λαού είναι μονάχα οι ρίζες του, είναι μονάχα το Έθνος. Όταν έχεις μια κουκίδα στο χαρτί και χάρακα στο χέρι, η γραμμή θα χαραχθεί ευθεία, τέλεια και συνεχής επάνω στον χάρτη. Όταν έχεις ψηλή καταγωγή και Παραδόσεις, όταν έρχεσαι από μακριά με προορισμό να πας μακρύτερα με σκήπτρα και πολιτισμό στο χέρι, τότε το Αίμα τής Φυλής σε καθοδηγεί ωσάν το χάρακα μπροστά, στη διαιώνιση και την νέα δόξα.

Το Ελληνικό Έθνος είναι Πίστη, Φυλή και Πολιτισμός. Το Ελληνικό Έθνος είναι γέννα Θεού και Ηρώων. Το Ελληνικό Έθνος είναι Αίμα και Δικαιοσύνη. Το Ελληνικό Έθνος είναι φιλοσοφία και εργαστήρι κάλλους και δημιουργικότητας. Με το Ευαγγέλιο τής Πατερικής διδαχής τού Ζωοδότη Θεού. Με το πνεύμα των σοφών. Με τον ιδρώτα τού εργάτη. Με το όπλο τού στρατιώτη. Ολάκερος ο Ελληνισμός ένα σώμα, με τα κύτταρα τού λαού να λειτουργούν στον ίδιο ρυθμό, συμπληρωματικά, ενωτικά. Με σειρά, με πρόγραμμα, με συνείδηση και γνώση για την Νίκη τού Έθνους. Διότι αυτός ο λαός είναι το Ελληνικό Έθνος.

Όποιος αρνείται τη φύση του δεν ανήκει στο λαό που επικαλείται. Διότι δεν μπορείς να μιλάς για μια οικογένεια, όταν ανοίγεις στους ληστές το σπίτι σου. Δεν μπορείς να μιλάς για ταξική πάλη, όταν η οικογένεια διαθέτει μέλη με αδερφικούς μεταξύ τους δεσμούς. Δεν μπορείς να πετύχεις δικαιοσύνη και πρόοδο με την επιδίωξη αλληλοσπαραγμών. Και δεν μπορείς να μιλάς για Ελληνισμό και ανθρωπισμό, όταν βάζεις το χρήμα στη θέση τού λαού και όταν βγάζεις τούς λαούς από τα σπίτια τους, από τις πατρίδες τους.

Κάθε λαός έχει την δική του προσωπικότητα, τη δική του αξιακή συνθήκη, τη δική του ανθρωπογεωγραφία, τη δική του ιστορία. Κάθε λαός έχει το δικό του νοικοκυριό και το δικό του οικόπεδο. Νοικοκυριό τού λαού είναι η Φυλή του. Οικόπεδο είναι η Πατρίδα του. Στρατηγείο είναι το Κράτος και Κάστρο ο Λαός. Κεφαλή είναι ο Θεός. Χρέος μας είναι να βαστήξουμε όρθιο και καθαρό το οικοδόμημα. Να εκπληρώσει ο λαός το ρόλο του. Να εργαστεί για να θρέψει τα παιδιά του και να χτίσει πολιτισμό καινούργιο.

Να βαδίσουμε με γνώμονα το ήθος και το σεβασμό αντάμα με την ορμή για τη νέα γέννα και τις νέες κατακτήσεις τού Ελληνισμού μας. Να γκρεμίσουμε την ασχήμια και την τυραννία. Να κάνουμε λεύτερο, ατόφιο, φιλόδοξο το Γένος μας. Να δείξουμε πρώτα τον ανθρωπισμό στον Ελληνισμό μας. Να μείνουμε Έλληνες και Χριστιανοί. Να ζωντανέψουμε το βιβλίο τής Φυλής. Όταν μιλάνε για τούς καλύτερους Έλληνες, να μπορούν να δείξουν εμάς. Όταν μιλούν για τα καλύτερα μνημεία, να δείχνουν και να δείχνουμε αυτά που φτιάξαμε με τα χέρια μας. Και όταν μιλάνε για την Μεγάλη Ελλάδα, να κοιτούν σε Ανατολή και Δύση, Βορά και Νότο.

Να φροντίσει ο ελληνικός λαός τον Οίκο τής Φυλής του ως ο κυρίαρχος και μόνος νόμιμος ιδιοκτήτης του. Να συμπεριφερθούν όλοι οι λαοί τής γης στις δικές τους πατρίδες και τα δικά τους αίματα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Να υπάρξει συνεννόηση και όχι νόθευση των λαών. Να βαστήξουμε τον κανόνα τής ζωής για ίσια και αδιατάρακτη πορεία. Η αξία και η πίστη, το φιλότιμο και το σθένος, ο σταυρός και η ρομφαία να διαχωρίζουν τον Έλληνα και τον Άνθρωπο από τον Τύραννο και τον Υπάνθρωπο.