ΜΗΠΩΣ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΕΝ ΟΨΕΙ ΝΕΩΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΩΝ;

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Μήπως εν τέλει η κυβέρνηση προετοιμάζει την Χώρα για νέα Δεκεμβριανά; Μήπως έχει δοθεί εντολή εν λευκώ στις παρακρατικές συμμορίες που καλύπτονται πίσω από την ταυτότητα του αντιφασίστα, εντρυφώντας στην βία, στον τραμπουκισμό και στο έγκλημα στοιχεία που καταγγέλλουν και που υποτίθεται ότι χαρακτηρίζουν αυτούς που οι ακροαριστεροί αποκαλούν «Φασίστες», να επιβάλουν ένα καθεστώς τρομοκρατίας και τυφλών δολοφονιών, όπως αυτές που έπραξαν οι ομοϊδεάτες τους τον Δεκέμβριο του 1944;

Διότι πώς αλλιώς να εξηγηθεί η άγρια επίθεση και ο ξυλοδαρμός τριών δοκίμων της Σχολής Ευελπίδων, ενός στρατιώτη και κάποιων πολιτών τους οποίους οι όψιμοι «δικαστές του βουνού» χαρακτήρισαν ως Φασίστες. Και όλα αυτά όχι μέσα σε σκοτεινά και απομονωμένα σοκάκια, αλλά εν μέσει οδώ σε πολυσύχναστο σημείο. Και ως συνήθως δεν υπήρξαν συλλήψεις των δραστών. Όπως το 1944 οι συμμορίες της Ο.Π.Λ.Α. (Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών) που είχε δημιουργήσει το ΚΚΕ επανδρώνοντάς την με τους πλέον αιμοσταγείς και αδίστακτους δολοφόνους, με ανθρωπόμορφα τέρατα, έμπαιναν στα σπίτια πολιτών, τους συλλάμβαναν  και τους οδηγούσαν στα νταμάρια του Βεϊκου, στην Ούλεν ή στο Μπαρουτάδικο για να τους κομματιάσουν με τσεκουριές και μαχαιριές,  επειδή απλά και μόνο τύχαινε να είναι υποστηρικτές του αστικού καθεστώτος, έτσι και την σήμερον οι ακροαριστερές συμμορίες των Εξαρχείων περιφέρονται στην Αθήνα και ξυλοκοπούν ανηλεώς και βάναυσα, όποιον αυτοί με την διεστραμμένη λογική τους χαρακτηρίζουν ως «Φασίστα». Αυτοί οι ίδιοι είναι που επιτέθηκαν στους Συναγωνιστές μας εμπρός στην τοπική οργάνωση του Ασπροπύργου και τους κατάφεραν βαρύτατα τραύματα χτυπώντας τους με σφυριά. Και φυσικά ούτε συνελήφθησαν ούτε κανείς από τα «δημοκρατικά» κόμματα και τους πρεσβευτές της «ελευθερίας» καταδίκασαν την εγκληματική ενέργεια.

Τουναντίον μόλις κάποιος ακροαριστερός «επαναστάτης» εισέπραξε δυο τρείς σφαλιάρες από έναν Χρυσαυγίτη, επειδή προκάλεσε λεκτικά και με χειρονομίες το απόγευμα της ίδιας ημέρας που είχε εκδηλωθεί επίθεση από ομοϊδεάτες του στα κεντρικά γραφεία του Κινήματος στην Λεωφόρο Μεσογείων υπό τα απλανή –για μια ακόμη φορά- βλέμματα της Αστυνομίας, μέσα σε μια ώρα ο δράστης είχε ταυτοποιηθεί, είχε συλληφθεί, οι καταδίκες από τα κόμματα για Ναζιστική βία έπεσαν βροχή και η κατ’ επιλογή δημοκρατία οδύρονταν πληγωμένη, όπως την παρθένο που κάποιος της διέρρηξε ό,τι το πολυτιμότερο έχει.

Διότι με την απόλυτη ανοχή της κυβέρνησης την σιωπηρή συνενοχή του υπουργείου ΠΡΟ ΠΟ και την παρεμβατική τακτική του υπουργείου Δικαιοσύνης, όσον αφορά την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων για κακουργηματικές πράξεις ακροαριστερών τραμπούκων, μάλλον η Χώρα οδηγείται σε νέα Δεκεμβριανά. Όπως τότε τα Πατήσια, η Κυψέλη, καθώς και οι λαϊκές συνοικίες της Αθήνας ανήκαν στον ΕΛΑΣ ενώ το κέντρο, το Κολωνάκι, οι Αμπελόκηποι και Ψυχικό ανήκαν στην νόμιμη κυβέρνηση, έτσι και τώρα τα Εξάρχεια έχουν πλέον και επισήμως δια στόματος Τόσκα χαρακτηριστεί ως άβατο, ενώ στις περιοχές γύρω από τον σταθμό του Ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι, οι συμμορίτες αναπτύσσουν ανενόχλητοι την δράση τους.

Και επειδή βάσει της νοσηρής λογικής των τελευταίων κάθε αρχή έχει και συνέχεια και κάθε κακουργηματική πράξη βρίσκει μιμητές, θεωρούμε ότι από εδώ και εμπρός όλοι οι δόκιμοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων κάθε Παρασκευή που βγαίνουν από τις σχολές τους και κάθε Κυριακή που επιστρέφουν σε αυτές θα διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο από τους αλητήριους των Εξαρχείων, αφού θα κυκλοφορούν εν στολή.

Όπως λοιπόν εξελίσσεται η κατάσταση, κριτήριο για να μπορείς να κυκλοφορείς στους δρόμους χωρίς να διατρέχεις κίνδυνο θα είναι το μήκος της κώμης ή το σε ποια σχολή φοιτάς ή οι χρωματικές επιλογές των ενδυμάτων σου. Ο κάθε πολίτης λοιπόν θα είναι έρμαιο και βορά στις ακροαριστερές «πολιτοφυλακές» που στο όνομα της ελευθερίας  όπως την προσμετρούν, όπως την καθορίζουν και όπως την φαντάζονται εκείνοι, θα μπορούν να ξυλοκοπούν, να εξευτελίζουν και να δολοφονούν αυτούς που χαρακτηρίζουν ως Φασίστες. Βρισκόμαστε λοιπόν ή δεν βρισκόμαστε εν όψει νέων Δεκεμβριανών;

Και εδώ θα ερωτήσουμε.

Εάν ποτέ αυτοί οι θρασύδειλοι και ποταποί συμμορίτες βρεθούν απέναντι σε μέλη του Κινήματος (αν τολμήσουν να επιτεθούν και δεν τραπούν σε φυγή ως λαγοί) και εισπράξουν τις σφαλιάρες τους τι μέλλει γενέσθαι;

Σε μια ώρα θα βγουν κλαίοντες και ως βρεγμένες γάτες στα ΜΜΕ δηλώνοντας με ύφος οσιομάρτυρα ότι αυτοί ως ιδεολόγοι αντιφασίστες δέχθηκαν αναίτια επίθεση από Ναζιστές Χρυσαυγίτες, ενώ συγχρόνως σύσσωμα τα τηλεοπτικά κανάλια θα επιδίδονται σε αφορισμούς και αναθέματα για το νέο ξέσπασμα της Ναζιστικής βίας εις βάρος αθώων πολιτών που πλήττει την «δημοκρατία».

Άλλωστε από εκεί αντλούν όλο το θράσος και το κουράγιο τους. Οποιαδήποτε εγκληματική πράξη και αν κάνουν αποσιωπείται ή δεν λαμβάνει έκταση. Αντιθέτως αν κάποιος δικαιωματικά αμυνθεί και απαντήσει στην βία τους με βία αυτομάτως χαρακτηρίζεται ως «Φασίστας».

Αλλά η εγκαρτέρηση της Ελληνικής κοινωνίας έχει και τα όρια της.