ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΚΑΙ Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Σφοδρές αντιδράσεις ξέσπασαν πανταχόθεν μετά την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών Αθηνών να απορρίψει τις αιτήσεις αναστολής της εκτέλεσης των ποινών της Ηριάννας Β.Λ. και του Περικλή Μ. οι οποίοι πρωτόδικα είχαν καταδικαστεί για συμμετοχή στην τρομοκρατική ακροαριστερή οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς».

Σε πρώτη φάση οι ιδεολογικοί σύντροφοι των δυο καταδικασμένων οι οποίοι παρευρίσκονταν στην αίθουσα άρχισαν να εκσφενδονίζουν μπουκάλια και καρέκλες στους δικαστές οι οποίοι αποχώρησαν από την αίθουσα υπό την προστασία δυνάμεων των ΜΑΤ.

Σε οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα στον κόσμο, εάν συνέβαινε τέτοια κραυγαλέα περιφρόνηση του χώρου της δικαιοσύνης και είχε εκδηλωθεί απειλή κατά της ζωής των λειτουργών της, όλοι αυτοί οι άεργοι αλητάμπουρες θα είχαν συλληφθεί πάραυτα και θα είχαν προσαχθεί στο επόμενο δικαστήριο.  Αλλά όπως είπαμε σε οποιαδήποτε  πολιτισμένη χώρα.

Οι επόμενες αντιδράσεις ξέσπασαν από τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά το φλέρτ και τον σφοδρό έρωτα του κυβερνώντος κόμματος με τους ακροαριστερούς τρομοκράτες και τη γενικότερη λαγνεία του προς την περιοχή των Εξαρχείων δήλωσε ότι η δικαστική απόφαση πλήττει κατάφωρα την εμπιστοσύνη των πολιτών στο θεσμό της Δικαιοσύνης. Την σκυτάλη στη συνέχεια πήρε το ΚΚΕ χαρακτηρίζοντας προκλητική την επιμονή των δικαστών όσον αφορά την εκτέλεση της ποινής, ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων.

Τέλος οι αντιδράσεις και η δυσφορία ως προς την δικαστική απόφαση έκλεισαν με την παρέμβαση δυο υπουργών, αφ’ ενός μεν του υπουργού Δικαιοσύνης κυρίου Σταύρου Κοντονή, ο οποίος αντί να αντιδράσει στις δηλώσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ αποκαθιστώντας την αξιοπιστία της δικαιοσύνης όχι μόνο παρενέβη στο έργο των δικαστών, αλλά εμμέσως πλήν σαφώς τους απείλησε για τις αποφάσεις που εκδίδουν και οι οποίες πασιφανώς δεν είναι αρεστές στο κυβερνόν κόμμα, λέγοντας ότι το δικαστήριο που εξέδωσε τη σημερινή απόφαση φέρει το βάρος της ευθύνης της κρίσης του. Εδώ θα υπενθυμίσουμε ότι όταν για πρώτη φορά το δικαστήριο εξέδωσε απορριπτική απόφαση για τους δυο καταδικασμένους, ο κύριος υπουργός δήλωσε ότι αυτό αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη. Τέλος ο έτερος Καππαδόκης κύριος Πολάκης με την συνήθη γλαφυρή και σαφώς κωμική διαλεκτική του δήλωσε ότι αν οι καταδικασμένοι ήταν Άκης ή Χριστοφοράκος ή λαμόγιο με μίζες θα είχαν αφεθεί ελεύθεροι. Μάλλον με την λογική του κυρίου Πολάκη πρέπει να οδηγούνται στις φυλακές μόνο οι καταχραστές και οι διαπλεκόμενοι, ενώ οι ακροαριστεροί τρομοκράτες, οι πιστολάδες και οι δολοφόνοι να απαλλάσσονται για να συνεχίζουν το «απελευθερωτικό» τους έργο.

Εδώ θα επισημάνουμε ότι σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να επικροτήσει ή να επικρίνει την απόφαση των δικαστών. Επίσης δεν μπορούμε να αποφανθούμε αν οι δυο καταδικασθέντες είναι αθώοι ή ένοχοι διότι δεν έχουμε εις γνώση μας τα στοιχεία της δικογραφίας. Σκοπός όμως αυτού του κειμένου είναι να επισημάνει την υποκρισία, την δολιότητα και τον Φαρισαϊσμό των δήθεν δικαίων, δημοκρατικών και πλουραλιστικών κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, καθώς και να επισημάνει για μια ακόμη φορά την λατρεία ανώτερων στελεχών της κυβέρνησης προς την ακροαριστερή τρομοκρατία.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η «ιερή αγανάκτηση» που διακατέχει τα αριστερά κόμματα και τους δυο υπουργούς αποσκοπεί στην απαξίωση και στη σκύλευση της ελληνικής Δικαιοσύνης. Όλοι οι προαναφερόμενοι θεωρούν ότι με την απορριπτική απόφαση των δικαστών ο θεσμός της δικαστικής εξουσίας τίθεται υπό κρίση και αμφισβήτηση διότι η καταδίκη αρχικά έγινε άνευ αποδεικτικών στοιχείων.Έτσι λοιπόν εκπλήσσονται διότι σύμφωνα με τη λογική τους, η δικαιοσύνη μεροληπτεί και απαξιώνεται από τους ίδιους τους λειτουργούς της.

Και εδώ ερωτούμε.

Δεν απαξιώθηκε και δεν κατακερματίστηκε η Δικαιοσύνη, όταν σχεδόν όλη η κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσής Αυγής προφυλακίστηκε με έωλες κατηγορίες που στερούνταν αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυριών, αλλά απλά και μόνο βασίστηκαν στην συλλογική απόδοση σε έναν ιδεολογικό χώρο, μιας μεμονωμένης εγκληματικής ενέργειας;;;

Δεν ισοπεδώθηκε και δεν εκμηδενίστηκε κάθε έννοια δικαίου, όταν το βασικό κριτήριο του ανακριτή προκειμένου να διατάξει την προφυλάκιση, ήταν η ιδεολογική ταυτότητα και συγκεκριμένα η συμμετοχή σ΄ ένα πολιτικό κόμμα το οποίο είχε βαφτιστεί εγκληματική οργάνωση, χωρίς να αποδειχθούν οι συκοφαντίες για κρυφούς οπλισμούς σε μοναστήρια, για δολοφονίες αλλοδαπών (οι οποίες εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι είχαν διαπραχθεί από ομόφυλους τους) και επιπλέον οι μάρτυρες-θύματα σε διάφορες δήθεν δολοφονικές επιθέσεις από τα περιβόητα «Τάγματα Εφόδου» περιέπιπταν σε ασάφειες, ανακρίβειες και αναιρέσεις.

Τέλος δεν  ξευτελίστηκε εξ ολοκλήρου η Δικαιοσύνη, όταν με τις αποκαλύψεις Μπαλτάκου αποδείχθηκε περίτρανα ότι η δικαστική εξουσία υποβιβάστηκε σε θεραπαινίδα της εκτελεστικής εξουσίας και συγκεκριμένα της κυβέρνησης Σαμαρά, προκειμένου να εξαπολύσει διωγμό εις βάρος της Χρυσής Αυγής;;; Όταν ο Συναγωνιστής Ηλίας Κασιδιάρης αποκάλυπτε με οπτικοακουστικό υλικό, ότι μια ομάδα δικαστικών, πειθήνιων οργάνων της κυβέρνησης, με ψευδή έως ανύπαρκτα, καθώς και με στοιχεία νομικώς αδόκιμα φυλάκιζαν βουλευτές της τρίτης πολιτικής δύναμης της Χώρας, προς άγραν ψήφων του κυβερνώντος κόμματος, ο «υπερευαίσθητος» σε θέματα Δικαιοσύνης και ελευθερίας ΣΥΡΙΖΑ ενώ -ως τότε αξιωματική αντιπολίτευση- με αυτά το στοιχεία είχε την δυνατότητα εν μια νυκτί να γκρεμίσει την κυβέρνηση, έβγαλε τον σκασμό τηρώντας σιγήν ιχθύος.

Σε ποια άλλη χώρα, του πολιτισμένου τουλάχιστον κόσμου, ο πρωθυπουργός θα δρούσε ως παπατζής καταστρατηγώντας την δημοκρατία, χειραγωγώντας την δικαιοσύνη και εκτρέποντας το Σύνταγμα και όταν αποκαλύπτονταν η σκιώδης δράση του δεν θα έπεφτε την επόμενη στιγμή μαζί με την άμεση παραίτηση ολοκλήρου της κυβέρνησης;;;;  Αυτό θα συνέβαινε σε μια άλλη χώρα που θα υπήρχε μια αξιωματική αντιπολίτευση με διδύμους γεννητικούς αδένες, όχι μια αντιπολίτευση τυχοδιωκτών, πολιτικά αποτυχημένων, κατσαπλιάδων, ψευτών, υποκριτών, ιδεολογικά και ταξικά συγχυσμένων.    

Και τώρα που προέκυψε το ζήτημα της «συντρόφισσας» Ηριάννας θυμήθηκαν την Δικαιοσύνη και ευαισθητοποιήθηκαν για την ορθή της εφαρμογή. Οι Γραμματείς και Φαρισαίοι της πολιτικής ζωής αυτοί που υποκλίνονται στους οικονομικούς δυνάστες της Χώρας, που απομυζούν τον Ελληνικό Λαό με δυσβάστακτους φόρους και περικοπές και που κόπτονται για το εάν ένας δεκαπεντάχρονος έχει το δικαίωμα να ψαλιδίσει το μόριο του ή όχι.

Έλληνες όλη η Χώρα και όλοι εμείς βρισκόμαστε όμηροι μιας αντεστραμμένης κοινωνίας, ενός μορφώματος που βασίζεται πάνω στην ψευδαίσθηση, στην συκοφαντία, στην παραπλάνηση, στην πνευματική αλλοτρίωση. Η μόνη ουσιαστική ελευθερία και ισότητα είναι το δικαίωμα της κατανάλωσης. Η διεφθαρμένη πολιτική εξουσία διαιωνίζει καθημερινά την αναλήθεια προβάλλοντας το λάθος για σωστό, το χυδαίο για ηθικό και το νοσηρό για υγιές.

Μέχρι πότε;;;;