ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ «ΑΣΤΥΦΥΛΑΞ» (ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ) ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ «ΧΩΡΟΦΥΛΑΞ» (ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ) Ο ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ!

Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

Μετά την αγιογραφία του ειδεχθούς εγκληματία Άρη Βελουχιώτη, ο γνωστός αριστερός συγγραφεύς Χαριτόπουλος, ετοιμάζεται προφανώς να συντάξει και την αγιογραφία του Ζαχαριάδη!

Την αρχή έκανε με άρθρο του στην φυλλάδα των Ιών, υπό τον τίτλο «Η σύλληψη του Νίκου Ζαχαριάδη», όπου ανάμεσα σε άλλα «ηρωικά», χαρακτηρίζει τον πρώην αρχικουκουέ «μεγαλύτερη πολιτική μορφή του ΚΚΕ και από τους επιφανέστερους ηγέτες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος».

Το γελοίον του πράγματος, είναι ότι ο «άγιος» Ζαχαριάδης ήταν αυτός που 13 ημέρες αφότου ανέλαβε και πάλι την ηγεσία του ΚΚΕ, αποφάσισε την αποκήρυξη του «αγίου» Βελουχιώτη! Αναφέρει σχετικώς ο«Ριζοσπάστης» λίγες ημέρες προ της επισήμου αποκηρύξεως Βελουχιώτη:

«Ο σ. Ζαχαριάδης μας ανακοίνωσε ότι η Κ.Ε. του ΚΚΕ αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήλθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοιχτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη, ή Θανάση Κλάρα, ή Μιζέρια»

Μετά δε την αποκήρυξη, ήταν ο Ζαχαριάδης που έριξε το σύνθημα «Ούτε ψωμί ούτε νερό στον Μιζέρια», καταδικάζοντας ουσιαστικώς εις θάνατον τον Βελουχιώτη.

Και μερικά χρόνια αργότερα, ο Ζαχαριάδης, σε ομιλία του στην 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ, στις 14 Οκτωβρίου 1950, «στόλισε» για τα καλά τον Βελουχιώτη: «Ο Βελουχιώτης (Κλάρας), εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας, που’ χε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, ίσως κάτι παραπάνω, ως κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το κόμμα μπορούσε. Καθόταν κι έτρεφε ψείρες, μεθούσε, έκανε όργια, δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κίνημα και τον ΕΛΑΣ. Ήταν ένας μικροαστός τυχοδιώκτης. Όταν σφίχτηκε λιγάκι στην Κέρκυρα, ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε και λύγισε. Κι έπειτα είχε αξιώσεις ηγέτη και καθοδηγητή. Ο Τίτο τον έβαλε κι έφαγε το κεφάλι του» (πηγή: «Νέος Κόσμος», έκδοσις Οκτωβρίου 1950).

Αλήθεια, δεν τα γνωρίζει όλα αυτά ο Χαριτόπουλος; Σαφώς και τα γνωρίζει! Δεν τα γνωρίζουν, όμως, τα κορόιδα που τον διαβάζουν!