ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ

Θέλω να σας διηγηθώ ένα περιστατικό που μου συνέβη αυτό το καλοκαίρι αλλά πριν, νιώθω την ανάγκη να εξηγήσω κάποια πράγματα ώστε αυτό που θα σας πω να μην νομίζετε ότι το φαντάστηκα ή ότι ψευδολογώ έτσι απλά για να έχω κάτι να γράψω.
Για όποιον έχει τύχει να διαβάσει ένα από τα άρθρα μου, θα έχει διαπιστώσει το χαμηλό επίπεδο γραπτού λόγου μου. Το ότι γράφω κάποια πράγματα, αλλά αμελώ να αναπτύξω τις σκέψεις μου και άλλα πολλά που θα μπορούσα να κάνω καλύτερα. Το μόνο που δεν μπορεί να μου προσάψει κάποιος, με κριτική διάθεση, είναι πως δεν είμαι ειλικρινής. Γράφω αυτά που πιστεύω και που μου επιτρέπει η λογική μου μετά από πολλά χρόνια σκέψης και έρευνας στο αντικείμενο που με ενδιαφέρει πιο πολύ, την προπαγάνδα στην ιστορία του εικοστού αιώνα. 
Χωρίς να πιστεύω ότι τα έχω κατανοήσει όλα πλήρως και πως γνωρίζοντας ότι μέχρι να κλείσω τα μάτια μου θα μαθαίνω καινούργια πράγματα, μπορώ να πω, πως η ιστορία δεν είναι κβαντική φυσική. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πολύ, ασχέτως αν πλέον ζούμε σε έναν πολύ διαφορετικό κόσμο από τον 19ο αιώνα.
Λόγω της εργασίας μου αυτό το καλοκαίρι βρέθηκα αντιμέτωπος με έναν άνθρωπο που δεν θα φανταζόμουν ποτέ πως θα γνωρίσω. Δεν θα σας πω το όνομα του ούτε την θέση του, σεβόμενος τον εργοδότη μου και φοβούμενος τις επιπτώσεις που θα μπορούσε μια τέτοια μαρτυρία να έχει. Το μόνο που θα πω είναι πως είναι από τους πολύ λίγους, που οι συναγωνιστές μου στο αγαπημένο μου μπλογκ, τον Εθνικισμό, έχουν αποκαλέσει ως «αρχισιωνιστή» και εγώ στο παρελθόν…«τέρας».
Λόγο της θέσης μου, έτυχε να συνομιλήσουμε δυο τρεις φορές, τελικώς ακούγοντας αυτό ακριβώς που ήθελα να τον ακούσω να μου λέει. Επειδή στον τομέα εργασίας μου, είναι «απαγορευμένες» οι συζητήσεις περί πολιτικής, ξαφνιάστηκα πολύ όταν τον είδα να κατευθύνει την συζήτηση προς τα εκεί. 
Αρχικά είπαμε για το μέρος στο οποίο βρισκόμασταν και μετά μου είπε πως: «είναι κρίμα, μια τόσο όμορφη χώρα να παρακμάζει έτσι», όπου του απάντησα πως: «αυτό γίνεται γιατί εκλέγουμε δειλούς ηγέτες να μας κυβερνάνε εδώ και πολλά χρόνια». Τότε μου απάντησε με κάτι που δεν θα ξεχάσω όσο ζω. Μου είπε πως: «και να ήθελε κάποιος να αλλάξει την κατάσταση, δεν μπορεί!» θέλοντας πραγματικά να μου πει: «δεν θα τον αφήναμε». 
Ύστερα, αφού συνειδητοποίησε ότι καλύτερα να μην κάνει αυτή την συζήτηση με μένα, σώπασε και συνέχισε την βόλτα του και εγώ, για να μην «καρφωθώ» και χάσω την δουλειά μου δεν συνέχισα.
Λόγου του χιλιετούς συμπλέγματος των σιωνιστών προς το Έθνος μας, όσα πλούτη και αν αποκτήσουν, γνωρίζουν πως όσο υπάρχει έστω και ένας Έλληνας πάνω σε αυτή τη γη, όσο το διαμάντι των Αθηνών στέκεται στον βράχο του, θυμίζοντας την υπεροχή μας και όσο υπάρχει έστω και ένα βιβλίο με το οτιδήποτε ελληνικό, πάντα θα είναι καταδικασμένοι να ζούνε στην σκιά μας. Ζήτω η Νίκη! 

Ίων

prwthentekatou.blogspot.gr