ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ, ΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΚΑΘΙΕΡΩΣΕΙ ΤΟ «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ», Ο ΧΙΤΛΕΡ Ή Ο «ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΤΑΛΙΝ»;

Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

Με όλον αυτόν τον θόρυβο περί σταλινισμού και χιτλερισμού, εξαιτίας της αρνήσεως των συριζοκαμμένων να παραστεί η Ελλάς στο συνέδριο της Εσθονίας για τα εγκλήματα του κομμουνισμού, είναι ευκαιρία να μάθουμε μερικές μεγάλες αλήθειες που μας κρύβει η μαρξιστική χούντα που ουσιαστικώς κυβερνά την Ελλάδα, από το 1974 μέχρι σήμερα. Σήμερα θα μιλήσουμε για το «εσωτερικό διαβατήριο».

Το 1932, λοιπόν, έγινε η μαζική κολεκτιβοποίηση στην χώρα του «πατερούλη». Ειδικά συνεργεία, προέβαιναν σε κατασχέσεις –κατ’ αρχάς- των σιτηρών (από τα χωράφια και τις αποθήκες) και εν συνεχεία όλων των προϊόντων και των ζώων των αγροτών, κι έτσι έπεσε πείνα. Για να αποφευχθεί η μετακίνηση των πεινασμένων από τις αγροτικές περιοχές προς τις πόλεις, καθιερώθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1932 το «εσωτερικό διαβατήριο». Ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν περί αυτού κι ούτε μπορούν να φανταστούν τι σημαίνει κάτι τέτοιο. Βλέπετε, στην πατρίδα μας, διαχρονικά, με όλες τις κυβερνήσεις, ο οποιοσδήποτε μπορούσε να «καβαλήσει» το αυτοκίνητό του, ή να πάρει ένα οποιοσδήποτε συγκοινωνιακό μέσο και να πάει όπου θέλει, να μείνει όσο θέλει, να συναντήσει όποιους θέλει, να επιστρέψει όποτε θέλει, ακόμα και να μην επιστρέψει και να εγκατασταθεί εκεί, και να μην δώσει λογαριασμό σε καμία δημόσια αρχή, παρά μόνον ίσως στους οικείους του. Όπως αντιλαμβάνεσθε, δεν συμφέρει την «υπόθεση του σοσιαλισμού» να μάθουν οι ανύποπτοι Έλληνες τι ήταν αυτό το «εσωτερικό διαβατήριο». 

Το εσωτερικό διαβατήριο, λοιπόν,  ομοίαζε με τα διαβατήρια εξωτερικού που ξέρουμε, δηλαδή περιείχε τα στοιχεία και την φωτογραφία του κατόχου. Επιπλέον, όμως, περιείχε και την ακριβή διεύθυνση της κατοικίας του (χωριό ή πόλη, οδό και αριθμό). Για να μετακινηθεί κάποιος από την μία πόλη στην άλλη ή από το ένα χωριό στο άλλο, για οποιονδήποτε λόγο, ακόμα και για βόλτα, έπρεπε να παρουσιαστεί στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του και να υποβάλλει την σχετική αίτηση, όπου να εξηγεί τον λόγο για τον οποίο θέλει να μετακινηθεί, τον τρόπο με τον οποίο θα μεταβεί και θα επιστρέψει, τον ακριβή  χρόνο που θα παραμείνει εκεί, καθώς και την διεύθυνση στην οποία θα διαμείνει (σε ξενοδοχείο, σε φίλους ή συγγενείς, ποιοι είναι αυτοί, πως τους γνωρίζει ή τι συγγένεια έχουν κ.τ.λ.). Αν η μυστική αστυνομία, αφού ολοκλήρωνε την έρευνα, επέτρεπε να γίνει η μετακίνηση, είχε καλώς. Εάν όχι, η μετακίνηση δεν μπορούσε να γίνει. Το «εσωτερικό διαβατήριο» επέζησε ακόμα και της πτώσεως του κομμουνισμού και κατηργήθη το 2000! Ήταν ένας κομμουνιστικός (κι όχι φασιστικός…) τρόπος ασφυκτικού ελέγχου της προσωπικής ζωής των πολιτών από το κράτος, ενώ επιπλέον διέλυε και την παραμικρή ψευδαίσθηση ελευθερίας που μπορεί να είχαν οι υπήκοοι της Σοβιετίας!