Η ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΙΚΗΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ

Άλλη μια χρονιά, άλλο ένα μαύρο καλοκαίρι, στρέμματα παρθένου δάσους της Ελλάδας παραδόθηκαν σε φλόγες, άλλες φορές από ατύχημα και άλλες υπό αδιευκρίνιστες και ύποπτες συνθήκες. Με λύπη και οργή παρακολουθήσαμε τον ιερό φυσικό πλούτο της πατρίδας μας να καταστρέφεται και την πανίδα του να εξαλείφεται, παρά το σημαντικό και δύσκολο έργο των πυροσβεστικών υπηρεσιών. 

Σε κρίσιμους καιρούς διαφαίνεται, στο μεταξύ, και η…πνευματική επιφάνεια των κυβερνώντων μας και του λαού που τους εξέλεξε. Από τα… μόλις 15 χιλιάδες στρέμματα που κάηκαν φέτος, σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό, ενώ στην πραγματικότητα το οικολογικό έγκλημα αφορά 27 χιλιάδες στρέμματα, μέχρι τους “συριζόπληκτους” που κατηγορούν τα θεία (!) που δεν επενέβησαν για τη σωτηρία τους ή πανηγυρίζουν για το ότι επέτυχαν μικρότερη καταστροφή σε σχέση με τις διοικήσεις της Νέας Δημοκρατίας, όλα δημιουργούν μια απορία για τον κόσμο στον οποίο ζούμε. 

Έχουμε συνηθίσει, βέβαια, να αναγάγονται τεράστια εθνικά ζητήματα, θάνατοι, εγκλήματα, φυσικές καταστροφές, σε ένα χυδαίο παιχνίδι για τις πολιτικές σκοπιμότητες και το φαίνεσθαι μεταξύ των αριστεροδεξιών, αλλά μερικές φορές ο εκφυλισμός αυτός καθίσταται εμετικός. Δεν υπάρχει κανένας έντιμος ανδροπρεπής πολιτικός σε θέση ισχύος που να αναλαμβάνει τις όποιες ευθύνες του ή έστω να κάνει έναν απολογισμό για το τι ακριβώς προσέφερε το κόμμα του με τα εκατομμύρια κρατικών επιχορηγήσεων, για προβλήματα που προέκυψαν από τον αφανισμό των δασών, για τους πληγέντες από φυσικές καταστροφές, για υλική βοήθεια στα ίδια τα σημεία των συμβάντων εκείνη τη στιγμή. 

Μόνο ο βουλευτής του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή μετέβη στο σημείο με συναγωνιστές για παροχή υλικής βοήθειας και συμμετοχής στην προσπάθεια. Όλοι οι (υβριστές μας)  εκπρόσωποι άλλων κομμάτων κατάφεραν να ανταγωνίζονται στο ποιος είναι ο λιγότερο εξοργιστικά ανεύθυνος και στο ποιος κατάφερε να κοροϊδέψει περισσότερο κόσμο για το τι δεν έπραξε…

antepithesi.gr