Η ΡΟΥΛΕΤΑ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

«Το μόνο κόκκινο Πανεπιστήμιο είναι αυτό που καίγεται»

Και απ’ ότι διαπιστώνουμε με το νομοσχέδιο Γιαβρόγλου που προωθείται προς ψήφιση, ο ΣΥΡΙΖΑ βαίνει προς την υλοποίηση του προαναφερόμενου συνθήματος του Μάη του ’68.

Διότι τι άλλο προσπαθεί να επιτύχει με τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί ο φίλτατος και συμπαθέστατος υπουργός, ο οποίος παρεμπιπτόντως φέρνει ελαφρώς στον Γκρούτσο Μάρξ, όταν το άρθρο 3 του νέου νομοσχεδίου που αφορά το ακαδημαϊκό άσυλο, αναφέρει ότι επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους ΑΕΙ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως μόνο σε περιπτώσεις κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής ενώ για τα υπόλοιπα εγκλήματα θα πρέπει να υπάρξει σχετική απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου.

Με άλλα λόγια δεν πάει να καίγεται το Πανεπιστήμιο, δεν πάει στους χώρους του να γίνεται φανερή διακίνηση ναρκωτικών, δεν πάει να γίνεται δουλεμπόριο, δεν πάει να έχει μετατραπεί σε οπλοστάσιο, δεν πάει να έχει γίνει καταφύγιο και ορμητήριο των ακροαριστερών συμμοριτών που πυρπολούν και καταστρέφουν, δεν πάει να γίνονται ομαδικά σεξουαλικά όργια, αφού όλα τα προαναφερόμενα δεν αποτελούν κακούργημα ή έγκλημα κατά ζωής, η Αστυνομία αυτεπαγγέλτως δεν μπορεί να παρέμβει. Φυσικά θα ισχυριστεί κάποιος, ότι υπάρχουν οι Πρυτανικές αρχές που μπορούν να επιτρέψουν στις δυνάμεις της τάξης να παρέμβουν στους Πανεπιστημιακούς χώρους.

Φέξε μου και γλίστρησα.

Ήδη το νέο νομοσχέδιο στο άρθρο 15 προβλέπει τις διαδικασίες για την ανάδειξη των πρυτάνεων και των αντιπρυτάνεων οι οποίοι δεν θα’ ναι άλλο τι από εναλλακτικούς ψευδοδιανοούμενους εθνομηδενιστές, παραχαράκτες και συκοφάντες της Ελληνικής Ιστορίας, τύπου Ρεπούση, Λιάκου και Κουράκη, που το μόνο που θα κάνουν σε περίπτωση που η κατάσταση εντός των Πανεπιστημιακών χώρων γίνει ανεξέλεγκτη να επιπλήττουν ηπίως τους βανδάλους και άνομους.   

Είναι λοιπόν πασιφανές ότι  η διάλυση του Πανεπιστημιακού θεσμού, η απαξίωση και η ισοπέδωση της Ανώτατης εκπαίδευσης, αποτελούν μέρος της γενικότερης κοινωνικής και πολιτισμικής καταστροφής που επιδιώκει η κυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα και είναι ο επόμενος κρίκος στην αλυσίδα που ξεκίνησε με την ανεξέλεγκτη εισβολή των λαθρομεταναστών, την δημιουργία προσφυγικών καταυλισμών, την προσπάθεια ένταξης των τριτοκοσμικών εισβολέων στην ελληνική κοινωνία, την απαξίωση της θρησκείας με την κατάργηση των εικόνων από τα σχολεία και των Χριστουγεννιάτικων εορτών για να μην προσβληθεί το θρησκευτικό αίσθημα των παρείσακτων αλλόθρησκων, την διάλυση του θεσμού της οικογενείας με την αναγνώριση του γάμου των ομοφυλοφίλων και τέλος την ανεπίσημη αναγνώριση, του ανεξάρτητου «Σοβιέτ» των Εξαρχείων.   

Δυστυχώς η Πατρίδα μας τα τελευταία 10 χρόνια έχει εισέλθει σε μια ανεπίστρεπτη πορεία προς την απόλυτη καταστροφή. Αν η αστική δημοκρατία, παρέδωσε τη Χώρα σιδηροδέσμια στα χέρια των οικονομικών δυναστών δημιουργώντας έναν εργασιακό Μεσαίωνα, η αριστερή κυβέρνηση πασχίζει να επιφέρει τη Λίθινη εποχή. Και μέχρι ενός σημείου το έχει καταφέρει.

Τίποτα δεν γίνεται είτε καλό, είτε κακό, καμία εξέλιξη δεν υπάρχει είτε προς τα εμπρός, είτε προς τα πίσω, καμία προοπτική ουσιαστικής αλλαγής στην κοινωνία και στην καθημερινότητα δεν διαφαίνεται, είτε ευεργετική, είτε καταστροφική. Η Ελληνική κοινωνία έχει καλυφθεί με ένα πέπλο  ραστώνης, παθητικότητας και μοιρολατρίας. Και ο κόσμος βιώνει την αθλιότητα του μέσα από ένα πρίσμα νοσηρότητας και αδυναμίας, εντελώς συγχυσμένος και απελπισμένος.

Τελικά η νάρκη της απραξίας, έχει αποδυναμώσει κάθε πιθανότητα έκρηξης, διεκδίκησης και αντίδρασης στο καθεστώς που μας έχει επιβληθεί.

Ίσως τελικά η κοινωνική αγανάκτηση και η οργή για την εξαθλίωση και την παρακμή της ελληνικής κοινωνίας κατάντησε από μόνη της γραφική, μονότονη και προπαντός άτονη.  

Όπως και να έχει ο Γιαβρόγλου και ο κάθε Γιαβρόγλου σκοπεύει να καταντήσει την Παιδεία κληρωτίδα και ρουλέτα βάσει της οποίας θα καθορίζονται οι σημαιοφόροι και οι παραστάτες στο άμεσο μέλλον και πιθανά οι φοιτητές και καθηγητές στο εγγύς μέλλον.

Αγαπητοί ως πότε θα τους ανεχόμαστε;;;;;