Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΑΦΕΙΕΣ, ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ – ΜΕΡΟΣ ΜΓ΄

 

Γράφει ο Α. Κωνσταντίνου

Tο κύριο κριτήριον του Γκομπινώ για την εκτίμηση της ανωτερότητος μιας «φυλής» ήταν η ικανότης της να δημιουργεί έναν μεγάλο πολιτισμό. Κατά την γνώμη του, υπήρχαν δέκα τέτοιοι πολιτισμοί κατά τη διάρκεια της Ιστορίας, επτά στον Παλαιό Κόσμο και τρεις στην Αμερική. Οι επτά ήσαν εκείνοι των Ινδών, των Αιγυπτίων, των Ασσυρίων, των Ελλήνων, των Κινέζων, των Ρωμαίων και τελικώς «των γερμανικών φυλών». Οι Αμερικανικοί πολιτισμοί ήσαν αυτοί των Αλεγκανίων, Μεξικανών και Περουβιανών. Πρέπει να επισημανθεί ότι κατά την εποχή που έγραψε ο Γκομπινώ, ήταν ελάχιστα πιθανόν να συνειδητοποιήσουμε ότι ο πολιτισμός των Ασσυρίων προέρχεται από αυτόν των Σουμέριων. Ο Αλεγκάνιος (alleghanienne) πολιτισμός του ήταν προφανώς ένας κλάδος του αρχαίου πολιτισμού «οικοδομήσεως αναχωμάτων», που εν συνεχεία ανεγνωρίσθη ως ευρέως διαδεδομένος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

[Οι διάφοροι πολιτισμοί αποκαλούμενοι συλλογικώς «Κτίστες Αναχωμάτων» (Mound Builders) ήσαν εγγενείς της Βορείου Αμερικής οι οποίοι, κατά την διάρκεια μιας περιόδου 5.000 ετών, εδημιούργησαν διαφόρους τύπους χωματίνων αναχωμάτων για θρησκευτικούς και τελετουργικούς, ταφικούς και οικιστικούς σκοπούς. Αυτά περιελάμβαναν τους προ-Κολομβιανούς πολιτισμούς της Αρχαϊκής περιόδου, την περίοδο Γούντλαντ (πολιτισμοί Αντένα και Χόουπγουελ). Και η περίοδος του Μισισιπή, η οποία χρονολογείται από το 3500 π.Χ. περίπου («κατασκευή» του Γουώτσον Μπρέϊκ) μέχρι και τον 16ον  αιώνα, και ζώσα σε περιοχές των Μεγάλων Λιμνών, στην κοιλάδα του ποταμού Οχάϊο και στην κοιλάδα του ποταμού Μισισιπή και στα ύδατα των παραπόταμων του.]

Από τον 19ο αιώνα, η κυρίαρχη επιστημονική άποψη είναι ότι τα αναχώματα, κατεσκευάσθησαν από αυτόχθονες λαούς της Αμερικής. Οι Ισπανοί εξερευνητές του δεκάτου έκτου αιώνος εγνώρισαν ιθαγενείς που ζούσαν σε διάφορες μεταγενέστερες πόλεις του Μισισιπή, περιέγραψαν τους πολιτισμούς τους και άφησαν τεχνουργήματα και αντικείμενα. Η έρευνα και η μελέτη αυτών των πολιτισμών και των λαών εβασίσθη κυρίως στην αρχαιολογία και στην ανθρωπολογία.

Είναι σαφές ότι με το όνομα «γερμανικές φυλές» («races germaniques») ο Γκομπινώ ενοούσε την Νορδική / Βόρειο υποφυλή της Λευκής φυλής (τους ανθρώπους τους καλουμένους και Νορδίδες). Ο πολιτισμός της συγχρόνου (μεταμεσαιωνικής) Ευρώπης απεδόθη στους ανθρώπους αυτού του φυλογονιδιακού αποθέματος, που είχαν έλθει σε κάποιο βαθμό σε γάμους με τους Σλάβους και άλλους, χωρίς να υποβαθμίσουν πολύ γρήγορα το φυσικό ένστικτό τους της πρωτοβουλίας. Οι Γερμανικοί πληθυσμοί ήσαν, για τον Γκομπινώ, ένας κλάδος της «Αρίας φυλής», στον οποίον απεδόθησαν, εν μέρει τουλάχιστον, έξι από τους μεγάλους πολιτισμούς του Παλαιού Κόσμου – όλοι, δηλαδή, εκτός από τον Ασσυριακό. Ο Γκομπινώ θεωρούσε ότι, ο πολιτισμός είχε μεταφερθεί στην Κίνα από τους Αρίους των Ινδιών. Οι Άριοι, με την έννοιά του, φαίνεται να ήσαν οι διάφοροι λευκοί λαοί που μιλούσαν ινδο-ευρωπαϊκές γλώσσες, διότι δεν τους εχαρακτήριζε με σαφείς όρους  φυσικής ανθρωπολογίας. Επίστευε πως αυτοί ήσαν οι μεγάλοι επαγωγοί  του πολιτισμού.

«Τα ευρωπαϊκά έθνη και οι απόγονοί τους ανήκουν στην πλέον όμορφη φυλή. Κάποιος πρέπει μόνον να συγκρίνει τους διαφόρους τύπους ανθρώπων διασπάρτους επάνω στην επιφάνεια της γης ώστε να πεισθεί γι ‘αυτό. Από το σχεδόν υποτυπώδες πρόσωπο και την δομή του Πελαγιανού και του Πεσεράϋ (κατοίκου της Γης του Πυρός) έως την υψηλή και με ευγενικές αναλογίες φιγούρα του Καρλομάγνου, την ευφυή κανονικότητα των χαρακτηριστικών του Ναπολέοντος και την επιβλητική μεγαλοσύνη που εκπνέεται από το βασιλικό πρόσωπο του Λουδοβίκου ΙΔ’, υπάρχει μια σειρά διαβαθμίσεων. Οι λαοί που δεν είναι λευκού αίματος προσεγγίζουν την ομορφιά, αλλά δεν την επιτυγχάνουν. Όσοι είναι πιο κοντά σε εμάς, έρχονται πιο κοντά και στην ομορφιά. Όπως είναι τα εκφυλισμένα αποθέματα των Άριων της Ινδίας και της Περσίας και οι σημιτικοί λαοί οι οποίοι εμολύνθησαν ολιγότερον από την επαφή με την μαύρη φυλή».

Και συνεχίζει ο ψευδεπιγράφως και δαιμονολογικώς θεωρούμενος ως «πρωτοκήρυξ» του πλέον αμειλίκτου ρατσισμού : «Ημπορεί να παρατηρηθεί ότι το πλέον ευχάριστο μείγμα, από την άποψη της ομορφιάς, είναι αυτό που παράγεται  από τον γάμο λευκού και μαύρου. Χρειάζεται μόνον να παραθέσουμε την εντυπωσιακή γοητεία πολλών μουλάτων, κρεολών και καντρούνων (μιγάδων κατά τεταρτημόριο), δίπλα σε μείγματα κιτρίνου και λευκού, τέτοια όπως οι Ρώσοι και οι Ούγγροι. Η σύγκριση δεν είναι προς όφελος των τελευταίων. Δεν είναι ολιγότερον βέβαιον ότι ένας όμορφος Ινδός από το Ρατζπούτ (βορειοκεντρική Ινδία – από το raja-putra, «υιος ενός βασιλέως») είναι  σαφώς ιδανικότερος  απ’ ό,τι ο τελειότερος Σλάβος.»

Στο 16ο κεφάλαιο του Α’ βιβλίου γράφει : «Αυτό είναι το μάθημα της Ιστορίας. Μας δείχνει ότι όλοι οι πολιτισμοί προέρχονται από την λευκή φυλή, ότι κανένας πολιτισμός δεν ημπορεί να υπάρξει χωρίς την βοήθειά της και ότι, μια κοινωνία είναι μεγάλη και λαμπρή μόνον στο μέτρο που διατηρεί το αίμα της ευγενικής ομάδος που την εδημιούργησε, Στον πλέον ένδοξο κλάδο του είδους μας. Από το πλήθος των λαών που ζουν ή έχουν ζήσει στην γη, μόνον δέκα έχουν ανέλθει στην θέση των πλήρων κοινωνιών. Οι  υπόλοιποι έχουν στροβιλισθεί γύρω από αυτές περισσότερον ή ολιγότερον ανεξάρτητοι, όπως οι πλανήτες γύρω από τους ηλίους τους. Αν υπάρχει κάποιο στοιχείο ζωής σε αυτούς τους δέκα πολιτισμούς το οποίον δεν οφείλεται στην ώθηση των λευκών φυλών, σε οποιονδήποτε σπόρο του θανάτου που δεν προέρχεται από τα κατώτερα αποθέματα τα οποία αναμιγνύονται μαζί τους, τότε ολόκληρη η θεωρία επί της  οποίας στηρίζεται αυτό το βιβλίο είναι ψευδής. Από την άλλη πλευρά, αν τα γεγονότα είναι όπως λέω, τότε έχουμε μιαν απρόσβλητη απόδειξη της ευγενείας του ιδικού μας είδους.

Μόνον οι πραγματικές λεπτομέρειες ημπορούν να δώσουν την τελική σφραγίδα της αληθείας στο σύστημά μου, και μόνο αυτές ημπορούν να δείξουν με αρκετή ακρίβεια τις πλήρεις συνέπειες της κυρίας θέσεώς  μου ότι, οι λαοί εκφυλίζονται μόνον λόγω των διαφόρων προσμίξεων αίματος στις οποίες υποβάλλονται. Ότι ο εκφυλισμός τους ανταποκρίνεται ακριβώς στην ποσότητα και στην ποιότητα του νέου αίματος και ότι η πλέον απίστευτη κατέρρειψη στην ζωτικότητα ενός πολιτισμού δίνεται όταν τα κυβερνώντα στοιχεία μιας κοινωνίας και εκείνα που αναπτύσσονται από την φυλετική αλλαγή έχουν γίνει τόσον πολυάριθμα, ώστε σαφώς απομακρύνονται από την ομοιογένεια που είναι απαραίτητη για την ζωή τους και συνεπώς καθίσταται αδύνατο να εναρμονισθούν και να αποκτήσουν τα κοινά ένστικτα και συμφέροντα, την κοινή λογική της υπάρξεως, η οποία είναι η μόνη δικαίωση για οποιονδήποτε κοινωνικό δεσμό. Δεν υπάρχει μεγαλυτέρα κατάρα από αυτήν την διαταραχή, διότι όσο κακό ημπορεί να έχει προξενήσει στην παρούσα κατάσταση των πραγμάτων, υπόσχεται ακόμη χειρότερο για το μέλλον.»

Οι  κατά Γκομπινώ «δέκα πολιτισμοί» που προανεφέρθησαν είναι οι εξής:

«I. Ο Ινδικός πολιτισμός…

II … Οι Αιγύπτιοι, γύρω από τους οποίους συνεκεντρώθησαν οι Αιθίοπες, οι Νούβιοι και μερικοί μικρότεροι λαοί στα δυτικά της οάσεως του Άμμωνος. Αυτή η κοινωνία εδημιουργήθη από μιαν Άρια αποικία από την Ινδία, που εγκατεστάθη στην άνω κοιλάδα του Νείλου. .. και

III. Οι Ασσύριοι, με τους οποίους ημπορούν να ταξινομηθούν οι Εβραίοι, οι Φοίνικες, οι Λύδιοι, οι Καρχηδόνιοι και οι Χυμιαρίτες. Εχάρησαν τις πολιτιστικές ιδιότητές τους στις μεγάλες Λευκές εισβολές που ημπορούν να ομαδοποιηθούν κάτω από το όνομα των απογόνων του Σημ και του Χαμ. Οι Ζωροαστρικοί Ιρανοί που εκυβέρνησαν μέρος της Κεντρικής Ασίας υπό τα ονόματα των Μήδων, των Περσών και των Βακτρίων, ήσαν κλάδοι  της οικογενείας των Αρίων.

  1. Οι Έλληνες …
  2. Ο κινεζικός πολιτισμός, που προέρχεται από μιαν αιτία παρομοία προς εκείνη που λειτουργεί στην Αίγυπτο. Μια αποικία της Αρίας φυλής από την Ινδία έφερε το φως του πολιτισμού και στην Κίνα. Αντί, όμως, να αναμειχθούν με μαύρους λαούς, όπως στον Νείλο, η αποικία απερροφήθη από τους Μαλαίους και τις κίτρινες φυλές και ενισχύθηκε, από τα βορειοδυτικά, με έναν ικανό αριθμό λευκών στοιχείων, εξίσου Αρίων, αλλά όχι πλέον Ινδουιστών.
  3. Ο αρχαίος πολιτισμός της ιταλικής χερσονήσου, το λίκνο του ρωμαϊκού πολιτισμού ….

VII. Οι γερμανικές φυλές, οι οποίες τον 5ον  αιώνα μετεμόρφωσαν τον δυτικό νου. Αυτοί ήσαν επίσης Άριοι.

VIII – X. Οι τρεις πολιτισμοί της Αμερικής: ο Αλεγκάνιος , ο Μεξικανικός και ο Περουβιανός.»

Το εκτεταμένο  βιβλίο του Γκομπινώ τελειώνει σε μιαν απαισιόδοξη σημείωση: Η υβριδοποίηση κατέστρεψε τους μεγάλους πολιτισμούς της συγχρόνου εποχής, όπως είχε καταστρέψει και εκείνους του παρελθόντος. «Έτσι η ανάμειξη, η ανάμειξη παντού, πάντοτε ανάμειξη: αυτό είναι το σαφέστερο, το βεβαιότερο και ανθεκτικότερο έργο των μεγάλων κοινωνιών και των ισχυρών πολιτισμών !». Ο πολυμαθής στοχαστής αναγνωρίζει δύο περιόδους στην ύπαρξη του ανθρώπου στην Γη : «Αυτή που έχει περάσει, είχε ιδεί και κατείχε την νεότητα, την δύναμη, το πνευματικό μεγαλείο του είδους. Η άλλη, που έχει αρχίσει, θα γνωρίσει την παραπαίουσα πομπή προς την απαθλίωση».

Πηγή: Εφημερίδα «Εμπρός»