ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ 24Η ΙΟΥΛΙΟΥ

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

24 Ιουλίου 2017. Οι υπεύθυνοι της δυστυχίας του Λαού μας εορτάζουν θορυβωδώς. Άπαντες επισημαίνουν την αναγκαιότητα της θωράκισης του Καθεστώτος που εγκαθίδρυσαν 43 χρόνια πριν, δεσμευόμενοι για την διατήρηση της αντεθνικής συμμαχίας τους και της πολεμικής απέναντι στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα.

Η Τυραννία μαρξιστών και φιλελεύθερων εορτάζει. Μαζί της παραστέκονται και οι ποικιλοτρόπως ευεργετημένοι της, εκείνοι οι οποίοι πλούτισαν με το αίμα και τις θυσίες του Ελληνικού Λαού: ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης, τραπεζίτες, δημοσιογράφοι, ο εσμός της στρατευμένης τέχνης και μιας χυδαίας υποκουλτούρας που με περίσσιο θράσος αυτοαποκαλείται «πολιτισμός» και τέλος μια ευνουχισμένη μεν περήφανη δε στρατιωτική ηγεσία, όχι σάρκα της άλλοτε Αριστοκρατίας του Έθνους που βάσταξε την Πατρίδα όρθια, αλλά κατάλοιπο των αχρείων που ξεπούλησαν την Κύπρο για να εισπράξουν με χίλιους δυο τρόπους τις ματωμένες περγαμηνές και τα κίβδηλα παράσημα της Μεταπολίτευσης.

Απ’ αυτό το ετήσιο πανηγύρι του αίσχους, απουσιάζει μόνον η Χρυσή Αυγή. Κάποιοι ουτιδανοί, επαίρονται πως ο Αρχηγός της δεν προσκλήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κίνηση με συμβολικό -όπως λένε- χαρακτήρα. Ίδιον των ανόητων η αλαζονεία, θαρρείς και δεν ξέρουν πως ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής θα έτριβε στα μούτρα τους μια τέτοια πρόσκληση. Αφήστε όμως τους ανόητους να αλληλοσυγχαίρονται για τους αποκλεισμούς των Εθνικιστών, αποκλεισμούς οι οποίοι δεν περιορίζονται όπως γνωρίζει η πλειοψηφία των συμπατριωτών μας στη συγκεκριμένη εκδήλωση: εάν μπορούν ας διοργανώσουν μια παρόμοια εκδήλωση στην πλατεία Συντάγματος, φιλελεύθεροι και μαρξιστές μαζί, να δουν πόσο πολύ τους «αγαπά και τους ευγνωμονεί» ο Λαός!

Θα βρεθούν κάποιοι καλοπληρωμένοι Πραίτορες του Καθεστώτος – από αυτούς τους δημοκράταρους που δεν έδωσαν ποτέ βήμα στη Χρυσή Αυγή-, που έκαναν περιουσίες αμύθητες μοιράζοντας τόνους ψεύδους στην κοινή γνώμη, να θέσουν το ρητορικό ερώτημα: γιατί δεν εορτάζει η Χρυσή Αυγή;

Σ’ αυτά τα ψοφίμια της κονόμας και της ακατάπαυστης υποκρισίας, Εμείς οι Εθνικιστές, αντιστρέφουμε το ερώτημα: εσείς τί ακριβώς εορτάζετε κάθε 24η Ιουλίου; Επειδή δεν καταδέχονται να απαντήσουν στους «φασίστες και ακροδεξιούς», θα απαντήσουμε εμείς τι ακριβώς εορτάζουν.

Πρώτα απ’ όλα, το Καθεστώς εορτάζει την διχοτόμηση της Κύπρου. Διχοτόμηση η οποία υπήρξε ικανή και αναγκαία συνθήκη προκειμένου να επανέλθει το σάπιο και βορβορώδες πολιτικό κατεστημένο στην Ελλάδα το 1974. Κι αν αναμφισβήτητα υπάρχει μια φράση να αναδεικνύει το πνεύμα του Καθεστώτος που εγκαθιδρύθηκε από τους ξένους στη χώρα μας, αυτή δεν μπορεί παρά να είναι το κάθετο και αμείλικτο μήνυμα του ψευδοεθνάρχου του: η Κύπρος κείται μακράν!

Το Καθεστώς εορτάζει επιπλέον, τη νομιμοποίηση εκείνου το κόμματος που έλαβε από τον Γέρο της Δημοκρατίας Γεώργιο Παπανδρέου τον τίτλο του «κόμματος του εγκλήματος και της προδοσίας». Κυριάρχησε μάλιστα σε τέτοιο βαθμό το κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας (πάντοτε με τις ευλογίες της ψοφοδεούς και πατριδοκάπηλης Νέας Δημοκρατίας) ώστε σήμερα τα μέλη της νεολαίας του να κατέχουν τα υψηλότερα αξιώματα στην περίφημη «δημοκρατία» μας και κρίσιμες θέσεις στους προπαγανδιστικούς της μηχανισμούς: ο πρωθυπουργός και τα περισσότερα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, οι ιδιοκτήτες και διευθυντές των μέσων ενημέρωσης!

Το Καθεστώς εορτάζει το όργιο της λαφυραγώγησης της δημόσιας περιουσίας και των ταμείων στα οποία επί δεκαετίες συνεισέφεραν τον ματωμένο από την σκληρή εργασία οβολό τους οι Έλληνες εργαζόμενοι και φορολογούμενοι. Εκείνοι που κατά την θλιβερή τους νεότητα ξιφουλκούσαν κατά του μεγάλου κεφαλαίου που εκμεταλλεύεται τον εργάτη, μετεξελίχθηκαν στο σύγχρονο μεγάλο κεφάλαιο. Μόνο που η οικονομική τους ανέλιξη δεν υπήρξε προϊόν μόχθου και σκληρής δουλειάς, αλλά επακόλουθο και συνέπεια της αδιάκοπης κλοπής των οικονομιών του Ελληνικού Λαού.

Το Καθεστώς εορτάζει την πλήρη και απόλυτη ασυδοσία του. Η οποία επισφραγίζεται τυπικά και ουσιαστικά με πολυδιαφημισμένες εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές της βουλής οι οποίες καταλήγουν στο ίδιο πάντοτε σημείο: στην πανηγυρική αθώωση των εμπλεκομένων, λόγω παραγραφής των αδικημάτων ή χάρη στο μεταπολιτευτικό αριστούργημα που καλείται νόμος περί -ΜΗ- ευθύνης των υπουργών!

Το Καθεστώς εορτάζει βεβαίως το 8ο συνεχόμενο έτος Μνημονίων. Στα δελτία ειδήσεων και στις κιτρινοφυλλάδες οι μεταρρυθμίσεις και οι επενδύσεις «καλπάζουν», ο ξεχειλωμένος από τα κομματόσκυλα και τις αλόγιστες δαπάνες δημόσιος τομέας «συμμαζεύεται», η αξιοκρατία «κυριαρχεί», οι μίζες και το λάδωμα έχουν οριστικά «εκλείψει». Η οικονομία έχει «εκτοξευθεί», αλλά δυστυχώς υπάρχει ακόμα μια αχάριστη πλειοψηφία των Ελλήνων που παραπονιέται και γκρινιάζει για την φτώχεια, την ανεργία και τη ληστεία του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.

Το Καθεστώς τέλος, εορτάζει τις μεθοδεύσεις στα εθνικά θέματα, με Κυπριακό και Μακεδονικό να σύρονται από τους εξουσιαστές προς λύσεις που συνιστούν προδοσία και εθνική αυτοχειρία, την ίδια ώρα κατά την οποία αμφισβητείται ευθέως η εθνική κυριαρχία σε Θράκη και Αιγαίο, με το «δημοκρατικό» τόξο να απαντά στην τουρκική προκλητικότητα και αδιαλλαξία με ευχολόγια και παραμύθια ολκής τα οποία συνοψίζονται στο τρόπο τινά θέσφατο της «καλής γειτονίας με την Τουρκία».

Το Καθεστώς εν κατακλείδι και συμπερασματικά, άρπαξε την Ελευθερία και Περηφάνια του Λαού μας και την προσέφερε ως υπό σφαγή αμνό στην Διεθνή των Τοκογλύφων και των Τραπεζιτών. Αναμφίβολα όμως, ας μην είμαστε άδικοι, έφερε και «θετικά»: μας έβαλε στην Ευρώπη των Μνημονίων και μας έφερε εκατομμύρια λαθρομετανάστες για να αντικαταστήσουν τα ελληνόπουλα που αηδιασμένα φεύγουν για το εξωτερικό αναζητώντας το αυτονόητο σε μια ευνομούμενη Πολιτεία, δικαίωμα στην εργασία.

Πλέον φίλε αναγνώστη, γνωρίζεις επιγραμματικά τι ακριβώς εορτάζουν τα συνεταιράκια της μεταπολίτευσης και αντιστοίχως, τους λόγους για τους οποίους η Χρυσή Αυγή επιδεικτικά και δηκτικά απέχει από αυτό το πανηγύρι της ντροπής. Ακόμη κι αν η Μοίρα έδινε να μπορούσαμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω στο σκοτεινό εκείνο και εθνικά τραγικό έτος 1974, για τούτο σε διαβεβαιώνουμε Εμείς οι Χρυσαυγίτες:

Δεν θα βαστούσαμε κεριά αναμένοντας τον ψευδοεθνάρχη νεκροθάφτη της Κύπρου και της μητροπολιτικής Ελλάδος, αλλά θα μαχόμασταν με λύσσα τον Τούρκο στην Κύπρο, τραγουδώντας για τη Λευτεριά της Ελληνικής Πατρίδος την οποία έχουν αλυσοδέσει εκείνοι που σήμερα γιορτάζουν.