ΘΕΕ ΜΟΥ! ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ SURVIVOR;

 

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Σήμερα το πρωί ξύπνησα μ’ ένα αίσθημα πανικού και απελπισίας. Μια απόλυτη κενότητα διακατείχε την ύπαρξή μου και ένιωθα πως έλιωνα κάτω από το αδυσώπητο και δυσβάστακτο καθεστώς ανίας και αφόρητης πλήξης που ως Δαμόκλειος σπάθη μετεωρίζονταν πάνω από τον τράχηλό μου.

Μια φρικτή σκέψη τριγυρνούσε αδυσώπητα στη σκέψη μου κατακερματίζοντας τις τελευταίες ισχνές ελπίδες για το μέλλον «Το survivor είχε τελειώσει».

Απόψε ξεκινά ο εφιάλτης. Θα ανοίξω την τηλεόραση και δεν θα ξαναδώ τον Ντάνο, τον Φάνο, τον Μισθοφόρο, τον Φαλλοφόρο, τον Σπαλιάρα, τον Σαλιάρα, την Νάργες, την Μάργες, τον Ορέστη Τσάνγκ, τον Φού Μαντζού, την Σάρα, την Μάρα και το κακό συναπάντημα. Και τώρα τι θα κάνω;;; Πώς θα καλυφθώ;;;;;; Πώς θα θωρακίσω τους φόβους, την ανασφάλεια, την καθημερινή μου κόλαση και κυρίως την παθητικότητα, τον ραγιαδισμό και την μαλθακότητά μου, πίσω από τους τεχνητούς και έντεχνα προβεβλημένους «ήρωες» που το Θέαμα ανήγαγε σε ινδάλματα και αξίες, προκειμένου να με εφησυχάσει και να με αποκοιμίσει  μέσα στο τέλμα της αθλιότητας που το πολιτικό κατεστημένο με έχει βυθίσει; Διότι αυτοί οι ήρωες μόνο από τις ιδιότητες που δήλωναν – και που ακόμη βάσει αυτών δεν ήταν από τους κορυφαίους-  φάνηκε πασιφανώς η κοινωνική τους αξία, η κουλτούρα και ο γενικότερος βίος και πολιτεία τους. Μοντέλα, τραγουδίστριες, ηθοποιοί, μάνατζερς ομάδων, ράπερς, παρουσιαστές, εκπαιδευτές αθλημάτων, κατά φαντασία φοιτήτριες και γενικότερα άτομα που κινούνται στο περιθώριο του χυδαίου star system, προσπαθώντας εναγώνια να κερδίσουν την αποδοχή και την επωνυμία, αφού από την όποια εργασία τους είναι αδύνατο να το επιτύχουν και μέσω αυτής αναγνώρισης να εξασφαλίσουν τους καθημερινούς περιπάτους στα τηλεκανάλια και στα έντυπα της παρακμής και της αποχαύνωσης. Άτομα που δεν είναι δυνατόν να χαρακτηριστούν ως εργαζόμενοι, που απέχουν από τον καθημερινό μόχθο και την πάλη και την αγωνία του προς το ζην. Όμως είναι απόλυτα λογικό ένα αποτυχημένο πολιτικό και πολιτισμικό κατεστημένο, να προβάλει ως ήρωες της μάζας, άτομα αποτυχημένα κατά γενική παραδοχή, για να αποκοιμίσει και να αλλοτριώσει σκέψεις και συνειδήσεις. Αλλά εγώ όλα αυτά τα παραβλέπω.

Τι με ενδιαφέρει εμένα η βαριά φορολογία, οι μειώσεις μισθών, η απαξίωση της δημόσιας παιδείας και υγείας; Τι με νοιάζει αν η Εθνική  κυριαρχία έχει συρρικνωθεί επικίνδυνα και η Πατρίδα μου τελεί υπό καθεστώς ομηρείας; Τι με νοιάζει που ορδές λαθρομεταναστών καταλαμβάνουν την πόλη μου, την συνοικία μου, τον δρόμο που κατοικώ; Εγώ αγωνιώ για το αν θα νικήσουν οι μαχητές ή οι διάσημοι, για το ποιοι θα είναι προτεινόμενοι και για το εάν ο εραστής Σπαλιάρας θα κουτουπώσει κάποια από τις άλουστες και εξαθλιωμένες από την πείνα συμπαίκτριες του.

Κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, θα δούμε ότι ανέκαθεν η εξουσία χρησιμοποιούσε παρόμοιες μεθόδους για την πνευματική και συνειδησιακή χειραγώγηση των πολιτών. Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες παραδείγματος χάριν έλεγχαν τον λαό, προσφέροντάς του άρτο και θεάματα. Πολύ καλύτερη φυσικά προσφορά από τους σύγχρονους «αυτοκράτορες» της αστικής δημοκρατίας ή της δήθεν επαναστατικής αριστεράς, που προσφέρουν θέαμα και ψωμόλυσσα.

Φυσικά αδυνατούν παντελώς οι στρατιές των θλιβερών δυστυχισμένων που ξενυχτούσαν παρακολουθώντας δυο ομάδες από ημίγυμνους κόπανους να τρέχουν, να βουτάνε σε νερά, να διαπληκτίζονται και να αλληλοσχολιάζονται σε ύφος κυρά Κατίνας για να φάνε ένα μπιφτέκι, ότι όλα αυτά αποτελούν κατευναστικό χαπάκι στη δυστυχία τους, εκτόνωση στην οργή και το μένος τους απέναντι στην κολοσσιαία αδικία και εκμετάλλευση που υφίστανται καθημερινά, απέναντι στην εξαθλίωση της Πατρίδας, της Φυλής, του Πολιτισμού και της Αξιοπρέπειάς τους.

Για 5 μήνες το απόλυτο ενδιαφέρον, την πλήρη ενεργητικότητα και το επίκεντρο των συζητήσεων μονοπώλησαν οι Ντάνοι και οι Τσάνγκ, ο ΕΝΦΙΑ, η ανεργία και η δυσβάστακτη φορολογία ξεχάστηκαν, όπως και η γενικευμένη πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική εξαθλίωση.

Αλλά ας αντιπαρέλθουμε όλα τα προηγούμενα. Άλλωστε η ιδιωτική τηλεόραση από το 1988 που εμφανίστηκε δεν κάνει άλλο τι από το να παράγει περιττά αισθητικά και διανοητικά περιττώματα, προβάλλοντας μια αντεστραμμένη αλήθεια όσον αφορά τη ζωή και τον πολιτισμό.

Εδώ, μέσα σε όλα είχαμε και Ελληνοτουρκικές αναμετρήσεις που εν τέλει κατέληξαν σε εναγκαλισμούς και μάλιστα σε μια εποχή που ο Τουρκαλάς Ερντογάν απειλεί θεούς και δαίμονες, επικρίνει τη Συνθήκη της Λωζάνης αμφισβητώντας προκλητικά την ελληνικότητα των νήσων του Αιγαίου, οι παραβιάσεις πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών είναι καθημερινό φαινόμενο, επιπλέον έχει εξαπολύσει μια κολοσσιαία ανθελληνική προπαγάνδα, το προξενείο της Θράκης υποδαυλίζει το μίσος της ελληνικής μουσουλμανικής μειονότητας, όσον αφορά το Κυπριακό η τουρκική πλευρά είναι αδιάλλακτη και στο Survivor  τσουγκρίζουμε τα ποτήρια με τους Τούρκους παίκτες και εμπλέκονται ιστορίες έρωτος και φαντασίας. Και όλα αυτά να έχουν ως αποτέλεσμα τον σημαντικό πλουτισμό του Τούρκου παραγωγού της εκπομπής.

Τελειώνοντας δεν θα κακίσουμε το Survivor και τους παίκτες. Μια εκπομπή αποχαύνωσης είναι που χρησιμοποιεί άβουλα πιόνια, ανθρωπάκια που προσπαθούν να ξεφύγουν από την αφάνεια τους, θεωρώντας ότι έτσι θα εξασφαλίσουν το ευ ζην.

Θα επικρίνουμε όμως την γενικότερη νοοτροπία του σύγχρονου Έλληνα που ακολουθεί έναν νοητικό μονόδρομο που του επιβάλει το Θέαμα, οδηγώντας τον στην απόλυτη παρακμή. Που προβαίνει αβασάνιστα σε γονυκλισίες απέναντι σε μια συμμορία μεταπρατών της πληροφόρησης που επιβάλουν το πνευματικό τους δηλητήριο, ως πλαστή προϋπόθεση κοινωνικής αποδοχής και αναγνώρισης γι αυτούς που θα το δοκιμάσουν. Ως εισιτήριο ένταξης σ’ ένα θλιβερό κοπάδι που ποδηγετείται από  αργυρώνητους πολιτικούς, διεφθαρμένους επιχειρηματίες. Από μια κάστα που απομυζά τον Λαό και μεσολαβεί για την υλοποίηση των ανθελληνικών στόχων.

Διότι ένα δουλικό πνεύμα, ένα πνεύμα δέσμιο του Θεάματος και της ανούσιας κατανάλωσης, καθώς και των κίβδηλων αρχών και αξιών που αυτή προβάλει, είναι αποδυναμωμένο, ανίκανο να αντιδράσει και να διαμαρτυρηθεί.   Ως εκ τούτου λειτουργεί ως απόλυτα πειθήνιο όργανο του εκάστοτε δυνάστη. Έτσι μας θέλουν οι Ευρωπαίοι τοκογλύφοι και δανειστές και αυτό επιδιώκουν οι εδώ θεράποντές τους, είτε είναι δεξιά, είτε ειν’ αριστερά.