ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗΣ ΜΑΣ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Η διαρκής επίκληση της Ευρώπης εκ μέρους των δυνάμεων του «δημοκρατικού» τόξου και αναφορικά με το ζήτημα του ελληνικού χρέους, έρχεται να επιβεβαιώσει πανηγυρικά τα λόγια του μεγάλου Όττο φον Μπίσμαρκ, λόγια βγαλμένα από τον μακρινό 19ο αιώνα:

«Βρίσκω πάντα τη λέξη “Ευρώπη” στα χείλη πολιτικών που θέλουν από άλλες δυνάμεις κάτι που δεν τολμούν να κάνουν στο όνομα της δικής τους χώρας»!

Πράγματι, μετά την πάροδο επτά ετών στυγνής και αμείλικτης λιτότητας η οποία επέφερε δραματικές μεταβολές στην καθημερινότητα των Ελλήνων, διαπιστώνει κανείς εύκολα πως οι πολιτικές ηγεσίες του τόπου, δέσμιες της υποτέλειάς τους στους δανειστές, επιμένουν να προτάσσουν προς τους δήθεν εταίρους τους τον δίσκο της επαιτείας, εκλιπαρώντας για τον οίκτο που δεν πρόκειται ποτέ να έλθει.

Προκειμένου δε, να εμφανιστούν κατά το δυνατόν περισσότερο υποτακτικοί στα αφεντικά τους ώστε να κερδίσουν ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, οι υπεύθυνοι της δυστυχίας των Ελλήνων δεν δίστασαν και ακόμη δεν διστάζουν να εξευτελίζουν ένα ολόκληρο Λαό του οποίου η πορεία υπήρξε η κινητήριος δύναμη του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού. Κατά συνέπεια, εκείνοι οι οποίοι εκπαίδευσαν δυο τουλάχιστον γενιές συμπατριωτών μας στην απατεωνιά, στο ρουσφέτι, στην οκνηρία, στη φυγοπονία, έρχονται σήμερα να τον κατηγορήσουν ως τεμπέλη και διεφθαρμένο.

Αν η ελληνική κοινωνία σήμερα, συγκεντρώνει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τα χαρακτηριστικά που τις αποδίδουν οι πολιτικοί της ταγοί, τούτο οφείλεται αναμφισβήτητα στον φανατικότερο εχθρό του Λαού και της Πατρίδος μας, που δεν είναι οι ξένοι αλλά ένα Καθεστώς σάπιο, ξενόδουλο, αντεθνικό, το οποίο οικοδομήθηκε εξ ολοκλήρου από τη γενιά του Πολυτεχνείου. Απόδειξη των ανωτέρω είναι η ίδια η ιστορική εμπειρία: κανείς δεν τολμούσε να αποδώσει τους προσβλητικούς αυτούς χαρακτηρισμούς στο Λαό μας κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνος και μέχρι το 1974. Πως λοιπόν μεταλλάχθηκε αυτός ο Λαός, εάν όχι από εκείνους τους άθλιους που καλλιέργησαν όλα τα παραπάνω ως ιδανικά χαρακτηριστικά του κομματόσκυλου της μεταπολίτευσης;

Σε κάθε περίπτωση, όταν θα μας ρωτούν εάν υπάρχουν Έλληνες διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, απατεώνες  και φυγόπονοι, δεν έχουμε παρά να υποδεικνύουμε τις πολιτικές ηγεσίες του «δημοκρατικού» τόξου, οι οποίες απεγνωσμένα επιχειρούν να μετακυλήσουν τις εγκληματικές τους ευθύνες τόσο στη σημερινή όσο και στις μελλοντικές γενιές Ελλήνων. Κι όλα αυτά, προκειμένου να αποτινάξουν από πάνω τους το βάρος της διαρκούς προδοσίας της Πατρίδος, συνεπεία των πολιτικών τους επιλογών.

Υπήρξαν αναμφίβολα περίοδοι της ελληνικής Ιστορίας όπου πολιτικά σφάλματα σημάδεψαν την πορεία του Ελληνικού Έθνους. Ποτέ όμως μέχρι σήμερα, το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν υπήρξε τόσο βαθιά ξενόδουλο και υποτακτικό όσο σήμερα, σε σημείο τέτοιο ώστε τα κόμματα του «δημοκρατικού» τόξου να επιδίδονται σε έναν αγώνα ραγιαδισμού απέναντι στους «εταίρους». Αυτοί οι τελευταίοι τρίβουν βεβαίως τα χέρια τους και μετρούν τα ανέλπιστα κέρδη τους -το αίμα στην ουσία των συμπατριωτών μας- ενώ ο Λαός μας γονατίζει κάτω από τα δυσθεώρητα οικονομικά βάρη, από την ανεργία και την παντελή απουσία προοπτικής βελτίωσης της ζωής του.

Λαοί που δεν σέβονται τον ίδιο τους τον εαυτό, είναι καταδικασμένοι στον αφανισμό καθώς δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσουν τον σεβασμό των άλλων. Τον κακομοίρη μπορεί να τον λυπηθείς μια φορά και να τον βοηθήσεις, όταν όμως αυτό επαναλαμβάνεται διαρκώς με τον ίδιο μονότονο ρυθμό, τότε αναπόφευκτα προκαλεί τα αντίθετα των προσδοκώμενων αποτελεσμάτων.

Αξίζει λοιπόν τις πολιτικές ηγεσίες του «δημοκρατικού» τόξου ένας λαός κακομοίρηδων, ένας λαός που εκπαιδεύτηκε να σέρνεται και να εκλιπαρεί. Τούτος όμως δεν είναι ο δικός μας Λαός!

Δεν είμαστε Εμείς οι Εθνικιστές απόγονοι της κατάπτυστης γενιάς του Πολυτεχνείου. Δεν γαλουχηθήκαμε με τα κίβδηλα ιδανικά της μεταπολίτευσης, μήτε και εξαπατηθήκαμε από τις φρούδες υποσχέσεις φιλελεύθερων και μαρξιστών γκάνγκστερς και τσαρλατάνων. Γι’ αυτό και δεν πιστέψαμε ούτε και πιστεύουμε στο ψευδεπίγραφο όραμα της ευρωπαϊκής χείρας βοηθείας. Περιφρονούμε άλλωστε στο μέγιστο βαθμό, την Ευρώπη των τραπεζιτών, των τοκογλύφων και της ισλαμικής πλημμυρίδας που σαρώνει όσα δεν γκρέμισαν στο εγκληματικό τους πέρασμα καπιταλιστές και μπολσεβίκοι.

Τί θέλετε τέλος πάντων εσείς οι Εθνικιστές, μας ρωτούν οι ανόητοι που παθητικά αναμένουν το θάνατό τους από την τρομοκρατία τραπεζών και ισλαμιστών.

Πατρίδα θέλουμε, ελεύθερη και κοινωνικά δίκαιη, Πατρίδα Ελληνική και φυλάξτε την Ευρώπη του τρόμου, της χυδαιότητας και της εξαθλίωσης για τα δικά σας λεπτεπίλεπτα, «δημοκρατικά» στομάχια!

Πηγή: Αντεπίθεση